მოსკოვის მუზეუმი

მასალა ვიკიპედიიდან — თავისუფალი ენციკლოპედია
ნავიგაციაზე გადასვლა ძიებაზე გადასვლა
მოსკოვის მუზეუმი
რუს. Музей Москвы
Proviantskiye sklady 08 by shakko.jpg
კოორდინატები:
55°44′12″ ჩ. გ. 37°35′30″ ა. გ. / 55.7366722° ჩ. გ. 37.5918556° ა. გ. / 55.7366722; 37.5918556
დაარსდა 1896
ქვეყანა რუსეთის დროშა რუსეთი
მისამართი მოსკოვი
მდებარეობა რუსეთი
ოფიციალური საიტი http://www.museum.ru/moscow

სამუზეუმო გაერთიანება „მოსკოვის მუზეუმი“ (რუს. Музе́йное объедине́ние «Музе́й Москвы́») ასევე, მოსკოვის ისტორიის მუზეუმი, მოსკოვის მუზეუმი - ერთ -ერთი უძველესი მუზეუმი მოსკოვში, რომელიც მდებარეობს ზუბოვსკის ბულვარში, პროვოცირების საწყობების 4 შენობაში. ექსპოზიცია ეძღვნება დედაქალაქის ისტორიას და კულტურას. მუზეუმი მოიცავს ფილიალებს: მოსკოვის არქეოლოგიის მუზეუმი, ლეფორტოვოს ისტორიის მუზეუმი და გილიაროვსკის ცენტრი[1].

მუზეუმი ყოველწლიურად მასპინძლობს 450 -ზე მეტ ღონისძიებას, მათ შორის გამოფენებს, ლექციებს და ღია დისკუსიებს. მუზეუმის ვიზიტორთა რაოდენობა წელიწადში 800 000 -ზე მეტია[2].

ისტორია[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]

მოსკოვის მუზეუმი დაარსდა 1896 წელს ქალაქის დუმის ინიციატივით, როგორც ქალაქის ეკონომიკის მუზეუმი და განთავსებულია კრესტოვსკის წყლის კოშკებში. ექსპოზიცია ემყარება მასალებს მოსკოვის პავილიონიდან ნიჟნი ნოვგოროდში გამართულ რუსულ ხელოვნებისა და ინდუსტრიის გამოფენაზე. 1914 წლიდან 1925 წლამდე მუზეუმი განთავსებული იყო ლეონტიევსკის შესახვევის მე –15 სახლში[3]. 1913-15 წლებში მუზეუმს ხელმძღვანელობდა ისტორიკოსი, მოსკოვის მეცნიერი პიოტრ ვასილიევიჩ სიტინი, რომელიც ამ თანამდებობაზე დაბრუნდა 1920-1928 წლებში.

1920 წელს მუზეუმს დაარქვეს მოსკოვის კომუნალური მუზეუმი, ხოლო 1926 წელს იგი გადავიდა სუხარევის კოშკში. კოშკის დანგრევის შემდეგ 1935 წელს მუზეუმი გადავიდა ახალ მოედანზე ელმის მახლობლად წმინდა იოანე მახარებლის ეკლესიის შენობაში. 1930 -იან წლებში მუზეუმს დაარქვეს მოსკოვის რეკონსტრუქციისა და განვითარების მუზეუმი, ხოლო ექსპოზიციის მთავარი თემა იყო დედაქალაქის რეკონსტრუქცია 1935 წლის გენერალური გეგმის მიხედვით. 1947 წელს, მოსკოვის 800 წლის იუბილესთან დაკავშირებით, გაიხსნა მუდმივი გამოფენა, რომელიც ეძღვნებოდა ქალაქის ისტორიას[4]. 1953 წლიდან 1976 წლამდე მუზეუმს ხელმძღვანელობდა გამოჩენილი მოსკოველი მეცნიერი, ისტორიკოსი, ნეკროპოლისი ლევ ანდრეევიჩ იასტრჟემბსკი. 1979 წლიდან 1993 წლამდე მუზეუმის დირექტორი იყო ლიდია ნიკიტიჩნა სოლოვიოვა.

1986 წელს სახელი კვლავ შეიცვალა და გადაკეთდა მოსკოვის ისტორიის მუზეუმად. 1993 წელს მუზეუმს ხელმძღვანელობდა გალინა ვედერნიკოვა. მისი ხელმძღვანელობით, მუზეუმი ოფიციალურად გახდა სამუზეუმო გაერთიანება, მასში შედიოდა ფილიალები: ძველი ინგლისის სასამართლო, არქეოლოგიის მუზეუმი, ლეფორტოვოს ისტორიის მუზეუმი, კუზმინკის ქონების მუზეუმი და ალფრედ მირეკის რუსული ჰარმონიკის მუზეუმი[4].

2009 წელს გადაწყდა ზუბოვსკის ბულვარში არსებული საწყობების შენობების მუზეუმში გადატანა, რომ მათში შეიქმნას თანამედროვე ქალაქის მუზეუმი. ახალ მისამართთან ერთად, მუზეუმმა მიიღო ახალი სახელი - მოსკოვის მუზეუმი. 2013 წელს სამუზეუმო გაერთიანებას ხელმძღვანელობდა ალინა საპრიკინა.

2019 წლის ივლისიდან ანა ტრაპკოვა დაინიშნა მოსკოვის მუზეუმის ახალ გენერალურ დირექტორად, რომელმაც ბოლო დანიშვნამდე დაიკავა გარაჟში გენერალური დირექტორის მოადგილის თანამდებობა რეკონსტრუქციისა და განვითარების პროექტებში.

საქმიანობა[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]

მუზეუმი ფოკუსირებულია გამოფენებზე, რომლებიც აერთიანებს თანამედროვე ხელოვნების ნიმუშებს. სემიონ ფაიბისოვიჩის, ანდრეი გროსიცკის, კონსტანტინე ბატინკოვის, დიმიტრი ცვეტკოვის, ალექსანდრე პეტლიურას პერსონალური გამოფენები მოეწყო საწყობების სივრცეში[5].

მოსკოვის მუზეუმი მასპინძლობს ქალაქის მასშტაბით, რუსულ და საერთაშორისო ფესტივალებს-ახალგაზრდა მოდის მხატვრების გამოფენა-პრეზენტაციებს. აქ ჩატარდა FUTURUM MOSCOW, ტიპომანიის დიზაინის ფესტივალი, სეზონური კვების ბაზრები და ანტიკვარული ბაზრები. აქ არის ლექციების დარბაზი, ბავშვთა ცენტრი, დოკუმენტური ფილმების ცენტრი და პირველი მუზეუმის ველოსიპედის სკოლა ქალაქში.

მოსკოვის მუზეუმის სალექციო დარბაზი ღია სივრცეა ქალაქისა და მისი მოსახლეობისთვის სხვადასხვა საუბრისთვის ლექციებით, დისკუსიებით, კონფერენციებითა და პრაქტიკული სავარჯიშოებით. ორგანიზატორები იწვევენ ისტორიკოსებს, მუზეუმის მუშაკებს, მხატვრებს, ანთროპოლოგებს, სოციოლოგებს, ურბანისტებს, ჟურნალისტებს და კულტურის მეცნიერებს შესაბამისი და ინტერდისციპლინარული დიალოგის შესაქმნელად. 2018-2019 წლებში ლექტორები იყვნენ: ეკატერინა პრონიჩევა, ალისა პრუდნიკოვა, ანტონ ბელოვი, ოლგა გრაბელავა და სხვები[6].

ქუჩის ლექციების დარბაზი - ლოკალური ისტორია 2017 წლიდან არის ზაფხულის პროექტი, რომელიც აერთიანებს მოსახლეობას მათ სამეზობლოში და ზრდის ინტერესს ქალაქის ისტორიისადმი. ქუჩის ლექციების დარბაზის ნაწილი, წამყვანი მოსკოველი ისტორიკოსები და ადგილობრივი ისტორიკოსები კითხულობენ ლექციებს მოსკოვის სხვადასხვა ადგილას მდებარე რაიონების ისტორიის შესახებ: ეზოები, პარკები, კულტურის სახლები, საგამოფენო დარბაზები, კინოთეატრები და ბიბლიოთეკები. ასევე, მოსკოვის მუზეუმი, ადგილობრივი კულტურული ცენტრების საფუძველზე და მათთან თანამშრომლობით, ატარებს ურბანულ კვლევით ლაბორატორიულ სამუშაოებს მცირე ჯგუფებისთვის. მონაწილეები სწავლობენ ქალაქის ანთროპოლოგიური კვლევის მეთოდებს და ატარებენ თავიანთ საველე კვლევებს ცალკეულ ტერიტორიაზე[7].

ლიტერატურა[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]

Москва. Наука и культура в зеркале веков. Все тайны столицы. — Москва: ОГИЗ, 2013. — С. 120. — 608 с. — ISBN 978-5-17-080060-5.

რესურსები ინტერნეტში[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]

ოფიციალური ვებ-გვერდი დაარქივებული 2021-05-08 საიტზე Wayback Machine.

სქოლიო[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]

  1. О музее Музей Москвы. Дата обращения: 10 октября 2018.
  2. Бывший директор Музея Москвы Алина Сапрыкина рассказала о его будущем РИА Новости (6 июля 2019). Дата обращения: 15 сентября 2019.
  3. Музей Москвы Русская история. Дата обращения: 15 сентября 2019.
  4. 4.0 4.1 Музей Москвы Музей Москвы. Дата обращения: 15 сентября 2019.
  5. Выставки / Музей Москвы mosmuseum.ru. Дата обращения: 23 июля 2019.
  6. Лекторий / Музей Москвы mosmuseum.ru. Дата обращения: 23 июля 2019.
  7. «Уличный лекторий. Местная история» Музея Москвы Официальный сайт мэра Москвы (13 июня 2017). Дата обращения: 15 сентября 2019.