ვიოლინო
ვიკიპედიიდან
ვიოლინო არის ხემიან-სიმებიანი საკრავი. ის ყველაზე პატარა და წვრილზმიანია ხემიან ინსტრუმენტებში. შედგება ოთხი სიმისაგან. ვიოლინო უძველესი საკრავია. იგი დიდი ხნის მანძლიზე ვითარდებოდა. მხოლოდ მე-17, მე-18 საუკუნეებში საბოლოოდ ჩამოყალიბდა ვიოლინოს საუკეთესო ნიმუშები. ამ დროს იტალიის ქალაქებში - ბრეშიასა და კრემონაში - ვიოლინოებს აკეთებდნენ ისეთი დიდოსტატები, როგორებიც იყვნენ: ამატი, სტრადივარიუსი, გვარნერი და მაჯინი. მათ მიერ გაკეთებული საკრავები დღემდე საუკეთესოდაა მიჩნეული მთელს მსოფლიოში.
ვიოლინოს 4 სიმი აქვს. თოთოეულ სიმს თავისი სახელი ჰქვია: სოლ, რე, ლა, მი.
ვიოლინო ზომით სხვადასხვაგვარია: პატარა ზომის საბავშვო ვიოლინო "ნახევარია", "სამი მეოთხედია", მე-18 საუკუნეში არსებობდა ძალიან პატარა ვიოლინო, მას ერქვა "პოშეტა". ის ქურთუკის ჯიბეშიც კი ეტეოდა. საქართველოში ვიოლინო პირველად შემოიტანეს 1841 წელს. საქართველოს ბევრი სახელგანთქმული მევიოლინე ჰყავს: ანდრია ყარაშვილი (პირველი ქართველი მევიოლინე), ლუარსაბ იაშვილი, ლეო შიუკაშვილი და მათი აღზრდილები: მარინე იაშვილი, ლიანა ისაკაძე და სხვები.
[რედაქტირება] განთქმული (ვირტუოზი) მევიოლინეები
- არქანჯელო კორელი
- ანტონიო ვივალდი
- ჯუზეპე ტარტინი
- ჟან-მარი ლეკლერი
- ნიკოლო პაგანინი
- ლუდვიგ შპორი
- ლეონიდ კოგანი
- იაშა ხეფეცი
- ოლე ბული
- ალესანდრო როლა
- შლომო მინცი
- იცხაკ პერლმანი
[რედაქტირება] იხილეთ აგრეთვე
