იჰარა საიკაკუ

მასალა ვიკიპედიიდან — თავისუფალი ენციკლოპედია
Jump to navigation Jump to search
იჰარა საიკაკუ
Ikukunitama-jinja Ihara Saikaku.jpg
დაბადების თარიღი 1642[1] [2] [3] [4] [5] [6] [7] [8] [9] [10]
დაბადების ადგილი Nakatsu
გარდაცვალების თარიღი 9 სექტემბერი 1693(1693-09-09)[2]
გარდაცვალების ადგილი Yariyamachi
ფსევდონიმი 鶴永, 二万翁 და 西鵬
საქმიანობა პოეტი, რომანისტი და დრამატურგი
ენა იაპონური ენა[1]
ეროვნება იაპონელები
მოქალაქეობა იაპონია
ჟანრი ukiyozōshi, Bunraku და Haikai
Magnum opus The Life of an Amorous Man, Five Women Who Loved Love, The Life of an Amorous Woman, The Great Mirror of Male Love, Transmission of the Martial Arts, The Eternal Storehouse of Japan, Reckonings that Carry Men Through the World და ukiyozōshi

იჰარა საიკაკუ (ნამდვილი სახელი ჰირაიამა ტოგო) (დ. 1642 ― გ. 9 სექტემბერი, 1693) ― იაპონელი მწერალი.

წერდა ჰაიკუს ჟანრის სახუმარო ლექსებს. სათავე დაუდო ქალაქური ნოველის ჟანრს - „მოთხრობები წუთისოფელზე“. მისი შემოქმედების საუკეთესო ნიმუშებია რომანები „მარტოხელა კაცის სასიყვარულო თავგადასავლები“ (1682), „მარტოხელა ქალის სასიყვარულო თავგადასავლები“, მოთხრობათა კრებული „სიყვარულში გადავარდნილი ხუთი ქალი“ (ორივე 1686). იჰარა ამხელდა იაპონურ ადათ-წესების სისასტიკეს, კანონის სიმკაცრეს. ბოლო წლების თხზულებებში, ნაწილობრივ, სახელგანთქმულ კრებულში „იაპონიის საუკუნო საუნჯე“ (1688) იჰარა დაინტერესებულია მოქალაქეთა ეკონომიური და სოციალური ცხოვრებითაც. წერდა ცოცხალ სალაპარაკო ენაზე. საფუძველი ჩაუყარა ახალ სტილს იაპონურ ლიტერატურაში.

ლიტერატურა[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]

სქოლიო[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]

  1. 1.0 1.1 Bibliothèque nationale de France BnF authorities: პლატფორმა ღია მონაცემები — 2011.
  2. 2.0 2.1 გერმანიის ეროვნული ბიბლიოთეკა, ბერლინის სახელმწიფო ბიბლიოთეკა, ბავარიის სახელმწიფო ბიბლიოთეკა და სხვ. Record #118986317 // ინტეგრირებული ნორმატიული ფაილი — 2012—2016.
  3. National Library of Australia — 1960.
  4. Swartz A. Open Library — 2007.
  5. SNAC — 2010.
  6. Faceted Application of Subject Terminology
  7. British Museum person-institution thesaurus
  8. ბროკჰაუზის ენციკლოპედია
  9. Autoritats UB
  10. NUKAT — 2002.