ივანე კრილოვი: განსხვავება გადახედვებს შორის

მასალა ვიკიპედიიდან — თავისუფალი ენციკლოპედია
[შემოწმებული ვერსია][შეუმოწმებელი ვერსია]
შიგთავსი ამოიშალა შიგთავსი დაემატა
r2.7.1) (ბოტის დამატება: fi:Ivan Krylov
No edit summary
ხაზი 1: ხაზი 1:
{{ინფოდაფა მწერალი
[[ფაილი:Ivan Krylov.jpg|thumb|right|ივანე კრილოვი, [[კარლ ბრიულოვი]]ს ნახატი]]
|სახელი=ივანე კრილოვი ანდრიას ძე
'''ივანე ანდრიას ძე კრილოვი''' (დ. [[2 თებერვალი]]/[[13 თებერვალი]], [[1769]] (სხვა მონაცემებით - [[1768]]), [[მოსკოვი]] — გ. [[9 ნოემბერი]]/[[21 ნოემბერი]], [[1844]], [[პეტერბურგი]]), [[რუსები|რუსი]] იგავთმწერალი.
|დაბადების თარიღი=[[2 თებერვალი|2]][[13 თებერვალი|(13)თებერვალი]],[[1769]]
|დაბადების ადგილი=[[მოსკოვი]] ([[რუსეთი]])
|გარდაცვალების თარიღი=[[9 ნოემბერი|9]][[21 ნოემბერი|(21) ნოემბერი]],[[1844]](75 წლის)
|გარდაცვალების ადგილი=[[პეტერბურგი]] ([[რუსეთი]])
|სურათი=Ivan Krylov.jpg
}}
'''ივანე კრილოვი ანდრიას ძე''' (დ. [[2 თებერვალი]]/[[13 თებერვალი]], [[1769]] (სხვა მონაცემებით - [[1768]]), [[მოსკოვი]] — გ. [[9 ნოემბერი]]/[[21 ნოემბერი]], [[1844]], [[პეტერბურგი]]), [[რუსები|რუსი]] იგავთმწერალი.
==ბიოგრაფია==
==ბიოგრაფია==
დაიბადა ღარიბი ოფიცრის ოჯახში. [[1782]]-იდან პეტერბურგში დასახლდა, მუშაობდა წვრილ მოხელედ. მისი პირველი ნაწარმოები - კომიკური ოპერა "მარჩიელი ქალი" (1782), მომდევნო რამდენიმე ტრაგედია და კომედია გამოირჩეოდა მამხილებელი პათოსით. [[1789]]-იდან სცემდა სატირულ ჟურნალს "პოჩტა დუხოვ", რომელიც მთავრობამ აკრძალა. იგივე ბედი ეწია [[1792]] დაარსებულ ჟურნალ "ზრიტელს". კრილოვი იძულებული გახდა პეტერბურგიდან წასულიყო.
დაიბადა ღარიბი ოფიცრის ოჯახში. [[1782]]-იდან პეტერბურგში დასახლდა, მუშაობდა წვრილ მოხელედ. მისი პირველი ნაწარმოები - კომიკური ოპერა "მარჩიელი ქალი" (1782), მომდევნო რამდენიმე ტრაგედია და კომედია გამოირჩეოდა მამხილებელი პათოსით. [[1789]]-იდან სცემდა სატირულ ჟურნალს "პოჩტა დუხოვ", რომელიც მთავრობამ აკრძალა. იგივე ბედი ეწია [[1792]] დაარსებულ ჟურნალ "ზრიტელს". კრილოვი იძულებული გახდა პეტერბურგიდან წასულიყო.

19:26, 20 მარტი 2012-ის ვერსია

ივანე კრილოვი ანდრიას ძე
რუს. Ива́н Андре́евич Крыло́в
დაბადების თარიღი 2(13)თებერვალი,1769
დაბადების ადგილი მოსკოვი (რუსეთი)
გარდაცვალების თარიღი 9(21) ნოემბერი,1844(75 წლის)
გარდაცვალების ადგილი პეტერბურგი (რუსეთი)
დასაფლავებულია ტიხვინის სასაფლაო
ფსევდონიმი Navi Volyrk
საქმიანობა ენათმეცნიერი, პოეტი[1] , მწერალი[1] , ჟურნალისტი, მეიგავე, დრამატურგი, გამომცემელი, მთარგმნელი და საბავშვო მწერალი
ენა რუსული ენა
მოქალაქეობა რუსეთის იმპერია
ჟანრი იგავი, პიესა, პოეზია და პროზა
ჯილდოები წმინდა სტანისლავის 1-ლი ხარისხის ორდენი
მეუღლე

ივანე კრილოვი ანდრიას ძე (დ. 2 თებერვალი/13 თებერვალი, 1769 (სხვა მონაცემებით - 1768), მოსკოვი — გ. 9 ნოემბერი/21 ნოემბერი, 1844, პეტერბურგი), რუსი იგავთმწერალი.

ბიოგრაფია

დაიბადა ღარიბი ოფიცრის ოჯახში. 1782-იდან პეტერბურგში დასახლდა, მუშაობდა წვრილ მოხელედ. მისი პირველი ნაწარმოები - კომიკური ოპერა "მარჩიელი ქალი" (1782), მომდევნო რამდენიმე ტრაგედია და კომედია გამოირჩეოდა მამხილებელი პათოსით. 1789-იდან სცემდა სატირულ ჟურნალს "პოჩტა დუხოვ", რომელიც მთავრობამ აკრძალა. იგივე ბედი ეწია 1792 დაარსებულ ჟურნალ "ზრიტელს". კრილოვი იძულებული გახდა პეტერბურგიდან წასულიყო.

პირველი იგავ-არაკები კრილოვმა 1806 მოსკოვში გამოაქვეყნა. ამავე წელს დაბრუნდა პეტერბურგში. 1807 შექმნა სატირული კომედიები "გაკვეთილი ქალიშვილებს" და "მოდების დუქანი". 1809 გამოვიდა კრილოვის იგავ-არაკების კრებული; სულ 9 კრებული - 200-მდე იგავი გამოსცა. კრილოვის იგავები რეალისტური, ჭეშმარიტად ხალხური შემოქმედების ნიმუშებია, რომლებშიც იშვიათი მხატვრული ძალით, ღრმა ფსიქოლოგიური სიმართლითა და სისადავით აისახა რუსი ხალხის ყოფა და ხასიათი, მისი შეხედულებები და მისწრაფებანი. კრილოვი ქადაგებდა ჰუმანურ იდეებს, ზნეობრივ სისპეტაკეს; დასცინოდა მლიქვნელობას, სიცრუეს, უმადურობასა და სხვ. მანკიერებებს ("გუგული და მამალი", "ბუზი და მგზავრი", "ღორი მუხის ქვეშ"). დიდად აფასებდა შრომის როლს საზოგადოების განვითარებაში, ებრძოდა უსაქმურობასა და პარაზიტიზმს ("ჭრიჭინა და ჭიანჭველა", "ფუტკარი და ბუზი", "ობობა და ფუტკარი"); ქებათა ქებას ასხამდა მომავლის საკეთილდღეოდ გამიზნულ უანგარო შრომას ("მოხუცი და სამი ახალგაზრდა"). სოციალურ-პოლიტიკური საკითხებისადმი მიძღვნილ იგავ-არაკებში კრილოვიამხელებდა უქნარა თავად-აზნაურებს უპირისპირებდა მათ მშრომელი გლეხობას ("ფოთლები და ფესვები", "ბატები"), ააშკარავებდა მეფის მოხელეთა თვითნებობასა და ანგარებას ("ნადირთა ჭირი", "კვარტეტი", "გლეხი და ცხვარი"). კრილოვის უღრმესი პატრიოტიზმი გამოვლინდა 1812 სამამულო ომის წლებში შექმნილ იგავებში ("კატა და მზარეული", "მგელი საძაღლეში", "აღალი", "ყვავი და ქათამი").

კრილოვი დიდად პოპულარული იყო არა მარტო რუსეთში, არამედ სხვა ქვეყნებში, მათ შორის საქართველოშიც. 1832-1833 გ. ორბელიანმა თარგმნა კრილოვის 3 იგავი. 1852-იდან მისი იგავების თარგმანები გვხვდება ჟურნალ "ცისკარში". ცალკე წიგნად პირველად 1876 გამოიცა (მთარგმნელი მ. ბებუთაშვილი), მეორედ - 1878 (მთარგმნელი რევაზ ერისთავი). 1862-1906 აკაკი წერეთელმა ბრწყინვალედ თარგმნა და გადმოაკეთა კრილოვის 152 იგავი, რომლებიც მრავალჯერ გამოქვეყნდა ცალკე წიგნად. კრილოვს თარგმნიდნენ იოსებ გრიშაშვილი, კონსტანტინე ჭიჭინაძე, ალექსანდრე აბაშელი, გრიგოლ ცეცხლაძე, დავით გაჩეჩილაძე, ვ. გორგაძე და სხვები.

ლიტერატურა

  • შადური ვ., ქსე, ტ. 6, გვ. 31, თბ., 1983

რესურსები ინტერნეტში

ვიკიციტატაში არის გვერდი თემაზე:

თარგი:Link FA

  1. 1.0 1.1 The Fine Art Archive — 2003.