ზოლებიანი ტრიქოლომა
| ზოლებიანი ტრიქოლომა | |||||||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
|
| |||||||||||||||
| მეცნიერული კლასიფიკაცია | |||||||||||||||
| |||||||||||||||
| ლათინური სახელი | |||||||||||||||
| Tricholoma virgatum (Fr.) P.Kumm., 1871 | |||||||||||||||
| |||||||||||||||
ზოლებიანი ტრიქოლომა (ლათ. Tricholoma virgatum) — ტრიქოლომას გვარის სოკო ტრიქოლომასებრთა ოჯახისა.
შხამიანი სოკოა. იწვევს საჭმლის მომნელებელი სისტემის მოშლას, ღებინებასა და გულისრევას. გამოუცდელ მესოკოვეს იგი შესაძლოა ადვილად აერიოს საჭმელად ვარგის შავჩოხასა და რუხ ტრიქოლომაში.[1] იზრდება წიწვოვან, იშვიათად ფოთლოვან ტყეებში, ზაფხულიდან შემოდგომამდე. გავრცელებულია ევროპა, აზია, ჩრდილოეთ ამერიკასა და ავსტრალიაში.
სოკო პირველად აღწერა შვედმა მიკოლოგმა ელიას მაგნუს ფრისმა 1818 წელს როგორც Agaricus virgatus.[2] მიმდინარე ბინომიალური სახელწოდება მიიღო გერმანელი მიკოლოგ პაულ კუმერისგან 1871 წელს.[3]
აღწერა
[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]ქუდის დიამეტრი — 3—5 სმ, კონუსურ-ზარისებრი, შემდეგ — ამოზნექილი ან ბრტყლად ამოზნექილი, ცენტრში წაწვეტებული ბორცვაკით, ბოჭკოვანი, მბზინავი, მუქი-ნაცრისფერი შეფერილობის.
რბილობი თეთრი ფერისაა, მკვრივი, განსაკუთრებული სუნის გარეშე, ცხარე გემოთი.[4]
ჰიმენოფორი — ფირფიტებიანი, ფირფიტები შეზრდილი, თეთრი ან მონაცრისფრო, ასაკთან ერთად იფარება მოყვითალო ლაქებით. კიდეები — არათანაბარი.
ფეხის სიგრძე — 5—15 სმ, სისქე — 0,8-1,5 სმ, ცილინდრული ან ძირში გაგანიერებული, თეთრი, ზოგჯერ ძირისკენ მოვარდისფრო ან მოყვითალო.
სპორების ფხვნილი თეთრი ფერისაა. სპორები — 6,5-8×5-6 მკმ, განიერელიფსისებრი.
მსგავსი სახეობები
[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]ტოქსიკურობა
[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]შხამიანი სოკოა. ახასიათებს ცხარე გემო.[5] შეიცავს ინდოლურ ალკალოიდს (მათ შორის, მასში ახლად იდენტიფიცირებულებს): 2,4-დიმეთილ-ინდოლს, 4-(ჰიდროქსიმეთილ)-2-მეთილინდოლს და 4-(მეთოქსიმეთილ)-2-მეთილინდოლს),[6][7] რომელიც იწვევს საჭმლის მომნელებელი სისტემის მოშლას, ღებინებასა და გულისრევას.[8] სიმპტომები სოკოს მიღებიდან 1/2–3 საათში ვლინდება. მოწამვლა უფრო მსუბუქია, ვიდრე Tricholoma pardinum-ის შემთხვევაში.[9] სავარაუდოდ, სოკო გამოყოფს ნივთიერებებს, რომლებიც მწერებს (ბუზებს) აძინებს.
გავრცელება და ეკოლოგია
[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]იზრდება წიწვიან, იშვიათად ფოთლოვან ტყეებში. ერთეულებად ან ჯგუფებად. მიკორიზას ქმნის ფიჭვთან. უპირატესობას ანიჭებს მომჟავო ნიადაგს.
გავრცელებულია ევროპა, აზია, ავსტრალიასა და ჩრდილოეთ ამერიკაში.[10]
სეზონი — ზაფხულიდან შემოდგომამდე.
სინონიმები
[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]- Agaricus virgatus Fr. (1818)
- Agaricus fumosus subsp. virgatus (Fr.) Pers. (1828)
- Gyrophila virgata (Fr.) Quél. (1886)
- Agaricus virgatus var. curtipes Cout. (1934)
- Tricholoma virgatum f. roseipes Bon (1974)
- Tricholoma virgatum var. vinaceum Ovrebo & Tylutki (1975)
- Tricholoma virgatum var. fulvoumbonatum Sesli, Contu & Vizzini (2015)
გალერეა
[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]ლიტერატურა
[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]- Noordeloos, M.E.; Christensen, M.P. (1999). Flora agaricina Neerlandica, გვ. 137—138. ISBN 90-5410-493-7.
რესურსები ინტერნეტში
[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]
შეგიძლიათ იხილოთ მედიაფაილები თემაზე „ზოლებიანი ტრიქოლომა“ ვიკისაწყობში.- ზოლებიანი ტრიქოლომა Index Fungorum-ზე (ინგლისური)
- ზოლებიანი ტრიქოლომა MycoBank-ზე (ინგლისური)
სქოლიო
[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]- ↑ ჯორჯაძე ია, საქართველოს სოკოები : საველე გზამკვლევი, თბ.: CENN, 2022. — გვ. 320, ISBN 978-9941-8-4547-5.
- ↑ Fries EM. (1818). Observationes Mycologicae (Latin), გვ. 113.
- ↑ Kummer P. (1871). „Der Führer in die Pilzkunde“ (German) (1 ed.): 134. დამოწმება journal საჭიროებს
|journal=-ს (დახმარება) - ↑ ნახუცრიშვილი ივ., საქართველოს სოკოები / რედ. და თანაავტ. არჩ. ღიბრაძე, თბ.: „ბუნება პრინტი“ და საქართველოს ბუნების შენარჩუნების ცენტრი, 2006. — გვ. 103, ISBN 99940-856-1-1.
- ↑ Phillips R. Tricholoma virgatum. Rogers Plants. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2014-03-02. ციტირების თარიღი: 2011-11-30.
- ↑ Adrian P. Dobbs: Total Synthesis of Indoles from Tricholoma Species via Bartoli/Heteroaryl Radical Methodologies. In: The Journal of Organic Chemistry. Band 66, Nr. 2, 2001, S. 638–641, doi:10.1021/jo0057396
- ↑ Luigi Garlaschelli, Zijie Pang, Olov Sterner, Giovanni Vidari: New Indole Derivatives from the Fruit Bodies of Tricholoma sciodes and T. virgatum. In: Tetrahedron. Band 50, Nr. 11, 1994, S. 3571–3574, doi:10.1016/S0040-4020(01)87033-2
- ↑ Luigi Garlaschelli et al.: „New Indole Derivatives from the Fruit Bodies of Tricholoma sciodes and T. virgatum”, în: „Tetrahedron”, vol. Band 50, nr. 11, 1994, p. 3571-3574
- ↑ Ewald Gerhardt: Grzyby – wielki ilustrowany przewodnik. s. 92. ISBN 83-7404-513-2.
- ↑ MushroomExpert en. ციტირების თარიღი: 2014-02-03.