1972 წელი პაკისტანში
| |||||
| იხილეთ აგრეთვე: | |||||
|---|---|---|---|---|---|
1972 წლის მოვლენები პაკისტანში.
მოქმედი პირები
[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]ფედერალური მთავრობა
[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]- პრეზიდენტი — ზულფიკარ ალი ბჰუტო
- უზენაესი სასამართლოს თავმჯდომარე — ჰამუდურ რაჰმანი
გუბერნატორები
[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]- ბელუჯისტანის გუბერნატორი:
- 11 აპრილამდე: ღოუს ბახშ რაისანი
- 11 აპრილიდან 19 აპრილამდე: ღაუს ბახშ ბიზენჯო
- 19 აპრილი – 30 აპრილი: ღოუს ბახშ რაისანი
- 30 აპრილიდან: ღაუს ბახშ ბიზენჯო
- ხაიბერ-პახტუნხვას გუბერნატორი: ჰაიათ შერპაო (29 აპრილამდე); არბაბ სიკანდარ ხანი (30 აპრილიდან)
- პენჯაბის გუბერნატორი: გულამ მუსტაფა ხარი
- სინდის გუბერნატორი: მუმთაზ ბჰუტო (20 აპრილამდე); მირ რასულ ბაქს თალპური (29 აპრილიდან)
მოვლენები
[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]იანვარი
[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]- 8 იანვარი – პაკისტანი შიხ მუჯიბურ რაჰმანს შინაპატიმრობიდან ათავისუფლებს.
- 20 იანვარი – პრეზიდენტი (მოგვიანებით პრემიერ-მინისტრი) ზულფიკარ ალი ბჰუტო საჯაროდ აცხადებს, რომ პაკისტანი დაუყოვნებლივ დაიწყებს ბირთვული იარაღის პროგრამას.
- პაკისტანი დროებით ტოვებს ერთა თანამეგობრობას (Commonwealth of Nations) პროტესტის ნიშნად, რადგან საერთაშორისო საზოგადოებამ ბანგლადეში დამოუკიდებელ რესპუბლიკად აღიარა (პაკისტანი თანამეგობრობას 1989 წელს დაუბრუნდა).
ივნისი
[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]- 6 ივნისი – 1972 წლის კარაჩის შრომითი არეულობა (გაფიცვები).
ივლისი
[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]- 2 ივლისი – ინდოეთმა და პაკისტანმა ხელი მოაწერეს სიმლას შეთანხმებას[1][2] სიმლაში, ინდოეთი. ეს მოხდა 1971 წელს ინდოეთის ძალების წინაშე პაკისტანის სამხედრო კაპიტულაციისა და ყოფილი აღმოსავლეთ პაკისტანის დამოუკიდებელ სახელმწიფოდ ბანგლადეშად ჩამოყალიბების შემდეგ.
- 7 ივლისი – სინდის ასამბლეამ მიიღო კანონპროექტი „სინდის სწავლების, პოპულარიზაციისა და სინდური ენის გამოყენების შესახებ“,[3] რომელმაც სინდური ენა პროვინციის ერთადერთ ოფიციალურ ენად გამოაცხადა. ამას მოჰყვა 1972 წლის ენობრივი ნიადაგზე აღმოცენებული ძალადობა სინდში.
აგვისტო
[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]- 14 აგვისტო – პაკისტანი დამოუკიდებლობის 25 წლისთავს აღნიშნავს (აღმოსავლეთ პაკისტანის გარეშე); სრულდება საომარი მდგომარეობა (Martial law).[4]
დაბადებულები
[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]- 26 აპრილი – სანა ნავაზი, მსახიობი.
- 22 მაისი – ზაბირ საიდი, ჟურნალისტი და რედაქტორი.
- 5 აგვისტო – ააკიბ ჯავედი, კრიკეტის მოთამაშე და მწვრთნელი.
- 3 ოქტომბერი – აიჯაზ ასლამი, მსახიობი.
გარდაცვლილები
[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]- 28 მაისი – აზიზ ულ ჰაკი, მარქსისტული ჯგუფის, „ახალგაზრდული სახალხო ფრონტის“ თავმჯდომარე.
- 29 მაისი – პრითვირაჯ კაპური, მსახიობი და რეჟისორი.
- 1 ოქტომბერი – რიაზ შაჰიდი, ფილმების სცენარისტი და რეჟისორი.
სქოლიო
[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]- ↑ AGREEMENT BETWEEN THE GOVERNMENT OF INDIA AND THE GOVERNMENT OF THE ISLAMIC REPUBLIC OF PAKISTAN ON BILATERAL RELATIONS (SIMLA AGREEMENT). Ministry of External Affairs - Government of India. ციტირების თარიღი: 22 February 2024
- ↑ Ray, Jayanta Kumar (2007) Aspects of India's International Relations, 1700 to 2000: South Asia and the World (en). Pearson Education India, გვ. 110. ISBN 978-81-317-0834-7.
- ↑ Ahmad, Imtiaz (17 November 2023) Ethnic Issues in the Press of Karachi: Spoilers of Harmony (en). Cambridge Scholars Publishing, გვ. 159. ISBN 978-1-5275-3159-8.
- ↑ „Bhutto Says Martial Law Ends Aug. 14“ (ინგლისური). Sarasota Herald-Tribune. 7 March 1972. ციტირების თარიღი: 22 February 2024.
| ||||||||