2 იანვარი: აღმოსავლეთ პაკისტანში, ხულნაში, ინდუისტების საწინააღმდეგო არეულობები დაიწყო. ეს და კოლკატაში ორმხრივი არეულობები მომდევნო რამდენიმე თვის განმავლობაში საზღვრის ორივე მხარეს ძალადობის ტალღას გააძლიერებდა.[1][2]
6 იანვარი: დასავლეთ პაკისტანის გუბერნატორმა აკრძალა ოპოზიციური პარტია „ჯამაათ-ე-ისლამი“ და მისი ლიდერი, აბულ ალა მაუდუდი, დააკავეს.[3][4]
11 აპრილი: აღმოსავლეთ პაკისტანში, ჯესორის რაიონის ნარაილისა და მაგურას რეგიონებში მომხდარმა ტორნადომ სოფლები გაანადგურა და 500-მდე ადამიანი იმსხვერპლა.[5]
29 აპრილი: „პაკისტანის საერთაშორისო ავიახაზები“ (PIA) რეგულარულ რეისებს იწყებს კარაჩიდან შანხაიში დაკასა და კანტონის გავლით Boeing 720B-ის გამოყენებით და ხდება არაკომუნისტური ქვეყნის პირველი ავიაკომპანია, რომელიც ჩინეთის სახალხო რესპუბლიკაში გაფრინდა.[6][7]
22 ივლისი: ირანის, პაკისტანისა და თურქეთის სახელმწიფოების მეთაურებმა სტამბოლიდან ერთობლივი კომუნიკე გამოაქვეყნეს, რომლითაც დაარსდა „რეგიონული თანამშრომლობა განვითარებისთვის“ (RCD).[10]
25 სექტემბერი: უზენაესმა სასამართლომ გააუქმა „ჯამაათ-ე-ისლამის“ აკრძალვა იმ საფუძვლით, რომ სათანადო სასამართლო პროცესის გარეშე მიღებული აკრძალვა არღვევდა გაერთიანების თავისუფლების ფუნდამენტურ უფლებას.[3]
↑შეცდომა თარგის გამოძახებისას: cite web: პარამეტრები archiveurl და archivedate მითითებული უნდა იყოს ორივე, ან არცერთი.History & Activities.ციტირების თარიღი: 2026-01-05
↑Eldridge, Thomas R.; Ginsburg, Susan; Hempel, Walter T. II; Kephart, Janice L.; Moore, Kelly(2004) 9/11 and Terrorist Travel. Government Publishing Office, გვ. 215–216.