ჰენრი VIII

მასალა ვიკიპედიიდან — თავისუფალი ენციკლოპედია
(გადამისამართდა გვერდიდან ჰენრი VIII (ინგლისი))
გადასვლა: ნავიგაცია, ძიება
ჰენრი VIII
Henry VIII
Workshop of Hans Holbein the Younger - Portrait of Henry VIII - Google Art Project.jpg
ინგლისისა და ირლანდიის მეფე
კორონაცია: 24 ივნისი, 1509
მმართ. დასაწყისი: 21 აპრილი, 1509
მმართ. დასასრული: 28 იანვარი, 1547
წინამორბედი: ჰენრი VII
მემკვიდრე: ედუარდ VI
პირადი ცხოვრება
დაბ. თარიღი: 28 ივნისი, 1491
დაბ. ადგილი: გრინვიჩის სასახლე, გრინვიჩი
გარდ. თარიღი: 28 იანვარი, 1547
გარდ. ადგილი: უინძორების სასახლე
მეუღლე: ეკატერინე არაგონელი
ანა ბოლეინი
ჯეინ სეიმური
ანა
ქეთრინ ჰოვარდი
ქეთრინ პარი
შვილები: მერი I
ელისაბედ I
ედუარდ VI
დინასტია: ტიუდორები
მამა: ჰენრი VII
დედა: ელისაბედ იორკელი
რელიგია: კათოლიციზმი; მოგვიანებით ანგლიკანიზმი
ხელმოწერა: HenryVIIISig.svg

ჰენრი VIII (ინგლ. Henry„ VIII) (დ. 28 ივნისი, 1491, გრინიჩი — გ. 28 იანვარი, 1547, ლონდონი) — ინგლისის მეორე ტიუდორი მეფე 1509-1547 წ.წ. ირლანდიის ლორდი 1509-1542 და მეფე 1542-1547 წლებში. ტახტზე ავიდა მამის, ჰენრი VII-ის გარდაცვალების შემდეგ.

ჰენრი VIII-ის მმართველობის პერიოდს ინგლისის ისტორიაში მნიშვნელოვანი ადგილი უკვე. მის სახელთანაა დაკავშირებული ინგლისის რომისგან განდგომა და ანგლიკანიზმის ჩამოყალიბება. ჰენრიმ თავი ანგლიკანიზმის მეთაურად გამოაცხადა, რითაც მეფის უფლებები ინგლისში ხელშეუხებელი გახდა.

მეფე ჰენრი 6-ჯერ იყო დაქორწინებული. მას ძალიან აწუხებდა მემკვიდრის საკითხი და ეძებდა ქალს, რომელიც მისთვის ვაჟის გაჩენას მოახერხებდა. სწორედ ამ სურვილის გამო მოხდა მისი ძალზე გახმაურებული განქორწინება ეკატერინე არაგონელთან და ქორწინება ანა ბოლეინთან.

ბიოგრაფია[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]

ადრეული წლები (1491–1509)[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]

ეკატერინე არაგონელი ახალგაზრდა ქვრივი, ჰენრი VIII-ს მხატვარი მიხეილ ზიტოვი, 1502 წელი

ჰენრი VIII დაიბადა Palace of Placentia-ში (სამეფო სასახლე გრინვიჩში), ის იყო ჰენრი VII-ს და ელიზაბეტა იორსკელის მესამე შვილი.[1] ჰენრის ექვსი და-ძმიდან გადარჩა მხოლოდ სამი: არტური უელსის პრინცი, მარგარიტა ტიუდორი და მარია ტიუდორი (საფრანგეთის დედოფალი). 1493 წელს, 2 წლის ასაკში ჰენრი დაინიშნა დუვრის ციხესიმაგრის კონსტებლად და მიენიჭა ხუთი პორტის ლორდის წოდება. 1494 წელს გახდა იორკის ჰერცოგი, შემდეგ ის დაინიშნა ინგლისის ერლ მარშალად და ირლანდიის ლორდ-გამგებლად. მან წამყვანი მასწავლებლებიგან საუკეთესო განათლება მიიღო, თავისუფლად საუბრობდა ლათინურ, ფრანგულ და ესპანურ ენებზე.[2] რადგან ტახტის მემკვიდრედ მისი უფროსი ძმა არტური ითვლებოდა მას სასულიერო კარიერისთვის ამზადებდნენ. დედამისი ელიზაბეტ იორკელი დაიღუპა როდესაც ჰენრი 11 წლის იყო.[3]

არტურის სიკვდილი[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]

არტურის სიკვდილის შემდეგ ტახტზე ასვლა მას მოუწია. ის დაქორწინდა მის რძალზე, ქეითლინ არაგონელზე. მას 1511 წელს შეეძინა პრინცი ჰენრი რომელიც ორ თვეში გარდაიცვალა, ხუთი წლის შემდეგ კი გაჩნდა პრინცესა მერი, შემდეგში დედოფალი მერი I. მეპემ ესპანელ პრინცესასთან იცხოვრა 1522 წლამდე.

ახალგაზრდობის წლები (1509–1525)[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]

ფრანცი და ჰაბსბურგები[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]

ძალაუფლება და სახელი[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]

დიდების წლები (1525–1533)[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]

რომისგან განდგომა (1533–1540)[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]

1533 წელს ჰენრიმ სასამართლოს მიმართა, რადგან სურდა, რომ გაჰყროდა თავის მეუღლეს — ქეთრინ არაგონელს და ცოლად შეერთო ანა ბოლეინი. რომის პაპმა მეფისა და ანა ბოლეინის ქორწინება კანონიერად არ სცნო. ჰენრის არ მოსწონდა ის, რომ რომის პაპს მის ქვეყანაში მასზე დიდი ძალაუფლება ჰქონდა, ამიტომ 1534 წელს უარყო პაპის ავტორიტეტი და დასაბამი მისცა ანგლიკანურ ეკლესიას.

ბოლო წლები (1540–1547)[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]

სიკვდილი და მემკვიდრეები[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]

მას დარჩა სამი მემკვიდრე ედუარდ VI, მერი I და ელიზაბედ I. ისინი ყველა სხვადასხვა ქალისაგან ჰყავდა. მისი გარდაცვალების შემდეგ ტახტზე ედუარდ უფლისწული ავიდა.

რესურსები ინტერნეტში[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]

Commons-logo.svg
ვიკისაწყობში? არის გვერდი თემაზე:

სქოლიო[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]

  1. Crofton, p.128
  2. Crofton, p.129
  3. Churchill, p.29