ჰანტინგტონის დაავადება
ჰანტინგტონის დაავადება (ლათ. Morbus Huntington) — ფატალური ნეიროდეგენერაციული დაავადება, რომელიც ხასიათდება აუტოსომურ-დომინანტური მემკვიდრეობით. ჰანტინგტონის დაავადების დროს ზომაში შემცირებულია თავის ტვინის კუდიანი ბირთვები და ჩენჩო, რის შედეგადაც ლატერალური პარკუჭების შუბლის რქები განიცდის გაფართოებას. კლინიკური გამოვლინებებია ქორეა, კოგნიტური დარღვევები, დეპრესია. მისი პრევალენტობაა 2-10 ყოველ 100,000 მოსახლეზე, დიაგნოზის დასმა კი ხდება საშუალოდ 30-დან 50 წლამდე ასაკში. ინციდენტობა თანაბარია ორივე სქესის ინდივიდებში.