ჯულიო მაზარინი

მასალა ვიკიპედიიდან — თავისუფალი ენციკლოპედია
(გადამისამართდა გვერდიდან ჯულიო მაძარინი)
გადასვლა: ნავიგაცია, ძიება
მისი აღმატებულება
კარდინალი მაზარინიCardinal Mazarin.jpg
კარდინალი, მეცის ეპისკოპოსი
არჩევა: 16 დეკემბერი, 1641
 
დაბადების სახელი: ჯულიო რაიომონდო მაძარინო
დაბადება: 14 ივლისი, 1602
პესინა, ნეაპოლის სამეფო
გარდაცვალება: 9 მარტი, 1661 (58 წლის)
ვენსენი, საფრანგეთის სამეფო

ჯულიო მაზარინი (დაბადების სახელი: ჯულიო რაიმონდო მაძარინო იტალ. Jiulio raimondo Mazzarino [ˈdʒuːljo raiˈmondo maddzaˈriːno]; საფრანგეთში ცნობილი, როგორც ჟიულ მაზარენი ფრანგ. Jules Raymond Mazarin [ʒyl mazaʁɛ̃]; დ. 14 ივლისი 1602; პეშინა, იტალია – გ. 9 მარტი 1661; ვინსენე, საფრანგეთი) — საფრანგეთის სახელმწიფო მოღვაწე, კარდინალი. იტალიელი აზნაურის შვილი.

ბიოგრაფია[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]

მსახურობდა პაპის ჯარში. 1630 წლიდან დიპლომატიურ სამსახურში იყო რომის პაპთან. პარიზში პაპის ნუნციად ყოფნისას (1634-1636) მაზარინიმ, რომელიც არაჩვეულებრივი დიპლომატიური მონაცემებით გამოირჩეოდა, კარდინალ რიშელიეს ყურადღება მიიპყრო და მისი ნდობით აღჭურვილი პირი გახდა.

1640 წელს გადავიდა საფრანგეთის დიპლომატიურ სამსახურში. რიშელიეს სიკვდილის შემდეგ (მისი რჩევით) 1643 წელს ანა ავსტრიელმა მაზარინი (რომელთანაც შემდეგ საიდუმლოდ იქორწინა) საფრანგეთის პირველ მინისტრად დანიშნა. კარდინალი საკმაოდ რთულ ვითარებაში განაგრძობდა ფრანგული აბსოლუტიზმის განმტკიცების პოლიტიკას.

1643 წელს ჩაახშო ფეოდალური არისტოკრატიის შეთქმულება.

დახვეწილი დიპლომატიის მეშვეობით მაზარინიმ დიდ წარმატებებს მიაღწია საგარეო პოლიტიკაში ("ვესტფალიის ზავი" 1648 წ., საზავო, სავაჭრო ხელშეკრულებები (1655) და სამხედრო კავშირი (1657) ინგლისთან, "პირენეს ზავი" 1659 წ. და სხვ.), რითაც განამტკიცა საფრანგეთის ჰეგემონია ევროპაში.

ოჯახური კავშირები[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]

MazzariniFamily.jpg

ოლიმპია მანჩინი, გრაფინია დე სუასონი იყო სახელგანთქმული მხედართმთავრის პრინც ევგენი სავოიელის დედა.