ჯალილ მამედყულიზადე

მასალა ვიკიპედიიდან — თავისუფალი ენციკლოპედია
Jump to navigation Jump to search
ჯალილ მამედყულიზადე
Jalil Mammadguluzadeh, c. 1920.jpg
დაბ. თარიღი 10 თებერვალი 1869(1869-02-10)[1]
დაბ. ადგილი ნახიჩევანი
გარდ. თარიღი 4 იანვარი 1932(1932-01-04) (62 წლის)
გარდ. ადგილი ბაქო
დასაფლავებულია საპატიო ხეივანი
საქმიანობა ჟურნალისტი, მწერალი და პოეტი
ენა აზერბაიჯანული ენა
მოქალაქეობა რუსეთის იმპერია
Flag of the Soviet Union (1924–1955).svg სსრკ
მეუღლე ჰამიდა მამედყულიზადე
შვილ(ებ)ი Q16370652? და Q31305159?

ჯალილ მამედყულიზადე (ფსევდონიმი — მოლა ნასრედინი) (დ. 22 თებერვალი, 1866, ნახჭევანი — გ. 4 იანვარი, 1932, ბაქო, აზერბაიჯანი) — აზერბაიჯანელი მწერალი, პუბლიცისტი, საზოგადო მოღვაწე.

სწავლობდა ნახჭევანში. დაამთავრა საოსტატო სემინარია (1887). ეწეოდა პედაგოგიურ მოღვაწეობას. მამედყულიზადეს პირველი მხატვრული თხზულებებია პიესა „ჩაის სერვიზი“ (1889) და მოთხრობების ციკლი „შემთხვევა სოფელ დანაბაშში“ (1894). 1903 წელს ჩამოვიდა თბილისში. აქ თანამშრობლობდა აზერბაიჯანულ გაზეთში „შარგი რუსსა“ და ამიერკავკასიის ბოლშევიკთა პირველ ლეგალურ ორგანოში „კავკაზსკი რაბოჩი ლისტოკ“. 1906 წელს თბილისში დააარსა სატირული ილუსტრირებული ჟურნალი „მოლა ნასრედინი“ (გამოდიოდა 1931 წლამდე, ხანგამოშვებით).

ავტორია სოციალური და საზოგადო კონფლიქტების ამსახველი ანტირელიგიური კომედიისა „მიცვალებულნი“ (1909), მოთხრობისა „სკოლა სოფელ დანაბაშში“ (1921) და სხვა. 1920 წელს წავიდა ემიგრაციაში (თავრიზში). ერთი წლის შემდეგ დაბრუნდა საბოთა აზერბაიჯანში.

ლიტერატურა[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]

  1. დიდი რუსული ენციკლოპედიაБольшая российская энциклопедия, 2016. — ISBN 978-5-85270-320-0