ხრეითი

მასალა ვიკიპედიიდან — თავისუფალი ენციკლოპედია
ნავიგაციაზე გადასვლა ძიებაზე გადასვლა
სოფელი
ხრეითი
ქვეყანა საქართველოს დროშა საქართველო
მხარე იმერეთის მხარე
მუნიციპალიტეტი ჭიათურის მუნიციპალიტეტი
თემი ხრეითი
კოორდინატები 42°20′51″ ჩ. გ. 43°11′11″ ა. გ. / 42.34750° ჩ. გ. 43.18639° ა. გ. / 42.34750; 43.18639
პირველი ხსენება XVI საუკუნე
ცენტრის სიმაღლე 920
მოსახლეობა 1644[1] კაცი (2014)
ეროვნული შემადგენლობა ქართველები 99,9 %
სასაათო სარტყელი UTC+4
სატელეფონო კოდი +995
ხრეითი — საქართველო
ხრეითი
ხრეითი — იმერეთის მხარე
ხრეითი

ხრეითისოფელი ჭიათურის მუნიციპალიტეტში. მდებარეობს რაჭის ქედის სამხრეთ კალთაზე, მდ. ბუჯის (ჩოლაბურის მარცხენა შენაკადი) ზემოთში, ზღვის დოინიდან 920 მეტრი. ჭიათურიდან — 18 კმ., ქუთაისიდან — 88 კმ., თბილისიდან — 198 კმ.

სოფელში მოქმედებს საჯარო სკოლა.[2]

ეტიმოლოგია[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]

სოფლის სახელში გამოიყოფა დაბოლოება „ითი“ და ფუძე „ხრე“ ანუ „ღრე“, რაც შემორჩენილია სიტყვებში: კლდე-ღრე, ტყე-ღრე. ესე იგი ხრეითი კლდიან, ღორღიან ადგილს ნიშნავს. წყაროებში პირველად იხსენიება XVI საუკუნეში.

გეოგრაფია[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]

სოფელი მდებარეობს რაჭის ქედის სამხრეთ კალთაზე, მდინარე ბუჯის (ჩოლაბურის მარცხენა შენაკადი) ზემოთში. ზღვის დონიდან 920 მეტრი, ჭიათურიდან 18 კილომეტრი. სოფლის ჩრდილოეთით მდებარეობს ჭიათურის მუნიციპალიტეტის უმაღლესი მწვერვალი საწალიკე (1996 მ.).

დემოგრაფია[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]

სოფელში 1820-იან წლებში ცხოვრობდა 100-120 ადამიანი. მოჰყავდათ სიმინდი, ფეტვი, ქერი, მისდევდნენ მევენახეობას.[3]

2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 1644 ადამიანი.

აღწერის წელი მოსახლეობა კაცი ქალი
2002[4] 2706 1363 1343
2014[1] Decrease2.svg 1644 827 817

ღირსშესანიშნაობები[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]

სოფელში არის მთამსვლელების სიმონ, ალიოშა და ალექსანდრა ჯაფარიძეების სახლ–მუზეუმი.[5], ფეოდალური ხანის ორი ციხე-დარბაზი, ზეცხის წმინდა გიორგის ეკლესია[6], მარიამწმინდის ეკლესია. ფუნქციონირებს საზოგადოებრივი ცენტრი[7].

ლიტერატურა[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]

  • დვალაშვილი გ., ხანდოლიშვილი ლ. და სხვები, ჭიათურის მუნიციპალიტეტი, თბ., 2017, გვ. 10

სქოლიო[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]

  1. 1.0 1.1 მოსახლეობის საყოველთაო აღწერა 2014. საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (ნოემბერი 2014). ციტირების თარიღი: 7 ნოემბერი, 2016.
  2. სსიპ საგანმანათლებლო და სამეცნიერო ინფრასტრუქტურის განვითარების სააგენტო[მკვდარი ბმული]
  3. ჟაკ ფრანსუა გამბა, „მოგზაურობა ამიერკავკასიაში“, გვ. 124 — „განათლება“, თბილისი, 1987
  4. საქართველოს მოსახლეობის 2002 წლის პირველი ეროვნული საყოველთაო აღწერის ძირითადი შედეგები, ტომი II
  5. ჯაფარიძეების სახლ-მუზეუმი, გალერეა[მკვდარი ბმული]
  6. სოფელ ხრეითის ეკლესია, გალერეა[მკვდარი ბმული]
  7. დვალაშვილი გ., ხანდოლიშვილი ლ. და სხვები, ჭიათურის მუნიციპალიტეტი, თბ., 2017, გვ. 10