ხოაკინ კრესპო
| ხოაკინ კრესპო | |
 | |
| თანამდებობაზე ყოფნის დრო | |
|---|---|
| 26 აპრილი 1884 – 15 სექტემბერი 1886 | |
| წინამორბედი | ანტონიო გუსმან ბლანკო |
| მემკვიდრე | ანტონიო გუსმან ბლანკო |
| თანამდებობაზე ყოფნის დრო | |
| 7 ოქტომბერი 1892 – 28 თებერვალი 1898 | |
| წინამორბედი | გილერმო ვილიეგას პულიდო |
| მემკვიდრე | იგნასიო ანდრადე |
| დაბადებული | 22 აგვისტო 1841 |
| გარდაცვლილი | 16 აპრილს 1898 (ის იყო 56) |
| პოლიტიკური პარტია | ლიბერალური პარტია |
| მეუღლე | ჯასინტა პარეხო |
| ხელმოწერა |  |
ხოაკინ სინფორიანო დე ხესუს კრესპო ტორესი — (დ.22 აგვისტო 1841 – გ.16 აპრილი 1898) — ვენესუელელი სამხედრო ოფიცერი და პოლიტიკოსი. ვენესუელის დიდი ლიბერალური პარტიის წევრი, იგი მსახურობდა ვენესუელის პრეზიდენტად 1884-დან 1886 წლამდე და კვლავ 1892-დან 1898 წლამდე. მან კარიერა დაიწყო როგორც ჯარისკაცმა ფედერალური ომის დროს.
პრეზიდენტობა
[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]ხოაკინ კრესპო პრეზიდენტი პირველად 1884 წელს გახდა. 1886 წელს გუსმან ბლანკო პრეზიდენტად დაბრუნდა. კრესპო ემიგრაციაში წავიდა ხუან პაბლო როხას პაულის პრეზიდენტობის დროს, რაც გუსმან ბლანკოს პოლიტიკასთან დაშორებით იყო ნიშანდობლივი.
1888 წელს, ტრინიდადში დევნილობაში მყოფი ვენესუელელი რევოლუციონერების ჯგუფი ავიდა ორთქლმავალ „ბოლივარზე“, რომელიც პორტ-ოვ-სპეინში იყო ღუზაჩაშვებული, მის ხელში ჩასაგდებად, მაგრამ ისინი აღმოაჩინეს და აიძულეს ნაპირზე გადასულიყვნენ. მეორე ჯგუფმა, რომელიც ხმელეთზე ელოდა, დაიწყო თავდასხმა და ბრძოლა ეკიპაჟის წინააღმდეგ. ბრიტანელმა ჯარისკაცებმა, მომართული ხმლებით, დაიკავეს გემი და დაიმორჩილეს ვენესუელელი რევოლუციონერები. ტრინიდადიდან კრესპო გაიქცა სენტ-ტომასში, დანიის კოლონიაში ვირჯინიის კუნძულების არქიპელაგზე. შარლოტ ამალიაში კრესპო შეეცადა ვენესუელაში შეჭრას შხუნა „ანა ხასინტათი“. მთავრობის მიერ დამარცხებული, იგი დააპატიმრეს ლა როტუნდას ციხეში, მოგვიანებით კი პრეზიდენტმა როხას პაულმა შეიწყალა პოლიტიკიდან დროებითი წასვლის პირობით. იგი თავისი რანჩოს მოვლას მიეცა, სანამ პერუში ემიგრაციაში წავიდოდა.
ხოაკინ კრესპოს მეორე რეჟიმის დროს, რომელიც 1892 წელს დაიწყო, ახალმა კონსტიტუციამ გაზარდა საპრეზიდენტო ვადა. 1895 წლის ვენესუელის კრიზისის დროს ვენესუელის ხანგრძლივმა ტერიტორიულმა დავამ დიდ ბრიტანეთთან კულმინაციას მიაღწია, სადაც ამერიკის შეერთებულმა შტატებმა ვენესუელას დიპლომატიური მხარდაჭერა გაუწია. ბრიტანეთი ამტკიცებდა, რომ ტერიტორია ბრიტანეთის გვიანის ნაწილი იყო, ხოლო ვენესუელა მას თავის ტერიტორიად მიიჩნევდა. სადავო საზღვარი საერთაშორისო არბიტრაჟს გადაეცა. საარბიტრაჟო კომისიამ ტერიტორიის უდიდესი ნაწილი ბრიტანეთს მიაკუთვნა 1899 წელს, კრესპოს გარდაცვალების შემდეგ.
შემდგომი კარიერა
[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]1897 წელს კრესპოს მესამე საპრეზიდენტო ვადისთვის კამპანია არ უწარმოებია, მაგრამ მხარი დაუჭირა იგნასიო ანდრადეს მთავარი ოპონენტის, ხოსე მანუელ ერნანდესის წინააღმდეგ. ანდრადემ გაიმარჯვა არჩევნებში[1] და თავისი ვადა 1898 წლის 28 თებერვალს დაიწყო. ერნანდესმა შედეგები გაყალბებულად გამოაცხადა და იარაღს მიჰყო ხელი. ერნანდესი სწრაფად დამარცხდა, რასაც პოლიტიკური არეულობა მოჰყვა.
სიკვდილი
[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]კრესპო, რომელიც მთავრობის სამხედრო საყრდენად რჩებოდა, მოკლეს ბრძოლაში 1898[2] წლის 16 აპრილს, მატა კარმელერას შეტაკებისას, როდესაც ის ანდრადეს მთავრობას იცავდა.
იგი დაკრძალეს სამხრეთის ზოგად სასაფლაოზე. 2018 წელს ვენესუელაში არსებული კრიზისის დროს კრესპოსა და მისი მეუღლის, ხასინტას საფლავი გაძარცვეს და ვანდალიზმი მოაწყვეს, რის შედეგადაც მათი ცხედრები ღია ცის ქვეშ დარჩა[3].
სქოლიო
[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]- ↑ Ignacio Andrade. Biografias y Vidas. ციტირების თარიღი: 31 August 2016
- ↑ Shaw, Albert (1898). „Obituaries“. The American Monthly Review of Reviews. New York: The Review of Reviews Co.: 539.
- ↑ Diputado Richard Blanco denuncia destrozos en el panteón de Joaquín Crespo en el Cementerio General del Sur (video) es-ES (19 April 2018). ციტირების თარიღი: 2018-04-20