წმინდა ანტონიო პადუელის ბაზილიკა
| წმინდა ანტონიო პადუელის ბაზილიკა | |
|---|---|
 | |
 | |
| ძირითადი ინფორმაცია | |
| გეოგრაფიული კოორდინატები | 45°24′05″ ჩ. გ. 11°52′51″ ა. გ. / 45.40139° ჩ. გ. 11.88083° ა. გ. |
| კურთხევის წელი | 1310 |
| სტატუსი | პონტიფიკური მცირე ბაზილიკა |
| საიტი | basilicadelsanto.org |
წმინდა ანტონიო პადუელის ბაზილიკა  ვიკისაწყობში | |
წმინდა ანტონიო პადუელის ბაზილიკა — კათოლიკური ეკლესია და ბაზილიკა პადუაში, ვენეტო, რომელიც ეძღვნება პადუელის წმინდა ანტონის სახელს.
მიუხედავად იმისა, რომ ბაზილიკას მთელი მსოფლიოდან სტუმრობენ მომლოცველთა ადგილად, ის არ არის ქალაქის საკათედრო ტაძარი, რომელიც ეკუთვნის პადუელის წმინდა მარიამის საკათედრო ტაძარ-ბაზილიკას. ბაზილიკა ადგილობრივად ცნობილია, როგორც „ილ სანტო“.
ისტორია
[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]ბაზილიკის მშენებლობა, სავარაუდოდ, დაახლოებით 1232 წელს დაიწყო,[1]წმინდა ანტონის გარდაცვალებიდან სულ რაღაც ერთი წლის შემდეგ. ის 1310 წელს დასრულდა, თუმცა XIV საუკუნის ბოლოსა და XV საუკუნის შუა პერიოდს შორის რამდენიმე სტრუქტურული მოდიფიკაცია განხორციელდა. წმინდანი, მისი ანდერძის თანახმად, დაკრძალული იყო „სანტა მარია მატერ დომინი“-ს პატარა ეკლესიაში, რომელიც, სავარაუდოდ, XII საუკუნის ბოლოთი თარიღდება და რომლის მახლობლადაც მან 1229 წელს მონასტერი დააარსა. ეს ეკლესია ამჟამინდელ ბაზილიკაში შევიდა, როგორც „Cappella della Madonna Mora“ (ბნელი მადონას სამლოცველო).
არქიტექტურა
[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]
_-_Cappella_delle_reliquie.jpg)
წმინდა ანტონიოს ბაზილიკა არის გიგანტური ნაგებობა არქიტექტურული სტილის გარეშე. საუკუნეების განმავლობაში, იგი განვითარდა სხვადასხვა გავლენის ქვეშ, რასაც ექსტერიერის დეტალებიც ადასტურებს.
ახალი ბაზილიკის მშენებლობა დაიწყო როგორც ერთნავიანი ეკლესია, ასიზელი წმინდა ფრანცისკე მსგავსად, აფსიდური საკურთხეველით, ფართო ტრანსეპტებით და ორი კვადრატული ნავიანი ეზოთი, რომლებიც გადახურულია ნახევარსფეროიანი გუმბათებით, როგორც სან მარკო, ვენეცია. ექსტერიერის სტილი ძირითადად რომანული და ბიზანტიური ელემენტების ნაზავია, ზოგიერთი გოთური მახასიათებლით.[2]
გარეგნულად, მთავარი სახურავის ხაზზე შენობის თითოეული მონაკვეთი აღინიშნება დაბალი ფრონტონით. ეს ფრონტონები გუმბათებთან, ფართო კონტრფორსებთან და პატარა კოშკებთან ერთად ქმნის მასიურ სკულპტურულ ფორმას, რომელიც მრავალფეროვანია. ფასადს დამატებით განზომილებას მატებს უზარმაზარი პლინტუსი და დინამიური გატამელატას საცხენოსნო ქანდაკება დონატელო.[3]
რესურსები ინტერნეტში
[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]სქოლიო
[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]- ↑ Major Artworks en. ციტირების თარიღი: 2023-12-13
- ↑ Draper, Authors: James David. Donatello (ca. 1386–1466) | Essay | The Metropolitan Museum of Art | Heilbrunn Timeline of Art History en. ციტირების თარიღი: 2023-12-13
- ↑ Draper, Authors: James David. Donatello (ca. 1386–1466) | Essay | The Metropolitan Museum of Art | Heilbrunn Timeline of Art History en. ციტირების თარიღი: 2023-12-13