ძორძორი

მასალა ვიკიპედიიდან — თავისუფალი ენციკლოპედია
გადასვლა: ნავიგაცია, ძიება
სომხური მონასტრები ირანში: წმინდა თადეოზის მონასტერი, წმინდა სტეფანეს მონასტერი და ძორძორი*
იუნესკოს მსოფლიო
მემკვიდრეობის ძეგლი

Dzor Dzor church.jpg
ქვეყანა ირანის დროშა ირანი
ტიპი კულტურული
კრიტერიუმები ii, iii, vi
სია იუნესკოს სია
რეგიონი** აზია
გაწევრიანების ისტორია
გაწევრიანება 2008  (32-ე სესია)
ნომერი 1262
* იხ. ინგლ. სახელი UNESCO-ს სიაში.
** იუნესკოს მიერ კლასიფიცირებული რეგიონი.
იუნესკოს დროშა მსოფლიო მემკვიდრეობა UNESCO, ობიექტი № 1262
რუს.ინგლ.ფრ.

ძორძორი — სომხური ეკლესია ირანში მდებარეობს დასავლეთ აზერბაიჯანის ოსტანში, მდინარე ზანგმარის ნაპირზე, სოფელ ბარუნთან ახლოს.

მონასტერი აყვავების ხანას აღწევს XIV საუკუნეში. ხოლო დაანგრიეს XVII საუკუნეში, მას შემდეგ რაც შაჰ-აბას I-მა გადაწყვიტა სომხების გადასახლება აღნიშნული ტეიტორიებიდან. სამლოცველო მონასტრის ერთადერთი დღემდე მოღწეული ნაგებობაა. იგი ჯვარგუმბათოვანი სტილისაა და თარიღდება IX-XIV საუკუნეებით. სომხურ სამოციქულო ეკლესიასა და ირანის მთავრობას შორის შეთანხმების შემდეგ 1987-1988 წლებში სამლოცველო 600 მეტრით გადაადგლეს მდინარეზე კაშხალის მშენებლობის გამო.

2008 წელს იუნესკომ მონასტერი ამავე პროვინციაში მდებარე ორ სხვა სომხურ მონასტერთან (წმინდა სტეფანეს მონასტერი და წმინდა თადეოზის მონასტერი) ერთად მსოფლიო მემკვიდრეობის სიაში შიეტანა[1].

იხილეთ აგრეთვე[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]

რესურსები ინტერნეტში[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]

Commons-logo.svg
ვიკისაწყობში? არის გვერდი თემაზე:

სქოლიო[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]