შაჰარმენები

მასალა ვიკიპედიიდან — თავისუფალი ენციკლოპედია
გადასვლა: ნავიგაცია, ძიება

შაჰარმენები,[1] სიტყვასიტყვით „სომეხთა მეფენი“ (თურქ. Ahlatşahlar Beyliği ახლათშაჰის ბეილიკი) — XI-XII საუკუნეების თურქმანული დინასტია, რომელიც 1071 წელს, მანასკერტის ბრძლის შემდეგ, ანატოლიის ერთ-ერთ ბეილიკს განაგებდა. ტერიტორია ვანის ტბის ჩრდილოეთ სანაპიროს, ბითლისისა და ვანის პროვინციებს, ასევე, ბათმანის, მუშის, სიირთისა და დიარბაქირის პროვინციის ნაწილებსაც მოიცავდა.

ბეილიკი 1100 წელს თურქ-სელჩუკების ერთ-ერთმა მხედართმთავარმა დააარსა. ახლათშაჰები მჭიდროდ იყვნენ დაკავშირებული სელჩუკების ინსტიტუციებზე, თუმცა ისინი, თავიანთ მოკავშირე სალთუკიდებთან ერთად, ასევე ახორციელებდნენ დამოუკიდებელ სამხედრო კამპანიებს საქართველოს სამეფოს წინააღმდეგ. ახლათშაჰების ბეილიკმა აღზევების პერიოდი, სოქმენ II-ის მართველობის პერიოდში მიაღწია. 1207 წელს, ბეილიკი აიუბიდებმა დაიპყრეს.

სქოლიო[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]

  1. Robert H. Hewsen «Armenia: A Historical Atlas», p. 129:

    As the Georgians gradually became masters of northern Armenia, the south central parts of the country passed under a Kurdish dynasty calling itself the Shah-Armen (1100-1207), a title tantamount to "king of Armenia." Centered at Khilat (Arm. Xlat'; Tk. Ahlat), on the northwest shore of Lake Van, the political situation of the Shah-Armen state changed greatly during the twelfth century in regard to what these shahs held and what was merely subject to them through ties of vassalage.