შინაარსზე გადასვლა

ქვემო ხოდაშენი

მასალა ვიკიპედიიდან — თავისუფალი ენციკლოპედია
ტერმინს „ხოდაშენი“ აქვს სხვა მნიშვნელობებიც, იხილეთ ხოდაშენი.
სოფელი
ქვემო ხოდაშენი
ქვეყანა საქართველოს დროშა საქართველო
მხარე კახეთის მხარე
მუნიციპალიტეტი თელავის მუნიციპალიტეტი
თემი ქვემო ხოდაშენი
კოორდინატები 41°53′09″ ჩ. გ. 45°35′13″ ა. გ. / 41.88583° ჩ. გ. 45.58694° ა. გ. / 41.88583; 45.58694
ფართობი 1,698 კმ²
ცენტრის სიმაღლე 460
ოფიციალური ენა ქართული ენა
მოსახლეობა 1277[1] კაცი (2014)
ეროვნული შემადგენლობა ქართველები 99,6 %
სასაათო სარტყელი UTC+4
ქვემო ხოდაშენი — საქართველო
ქვემო ხოდაშენი
ქვემო ხოდაშენი — კახეთის მხარე
ქვემო ხოდაშენი
ქვემო ხოდაშენი — თელავის მუნიციპალიტეტი
ქვემო ხოდაშენი

ქვემო ხოდაშენი — სოფელი აღმოსავლეთ საქართველოში, თელავის მუნიციპალიტეტის ერთ-ერთი ადმინისტრაციული ერთეული (კახეთის მხარე).

მდებარეობს მდებარეობს გომბორის ქედის ჩრდილო-აღმოსავლეთ კალთაზე, თელავი-გურჯაანის საავტომობილო გზაზე, ზღვის დონიდან 460 მ-ზე, თელავიდან 11 კმ-ში. ქვემო ხოდაშენი ჩრდილო-დასავლეთით ესაზღვრება სოფელ წინანდალი (გამოყოფილია დოლიაურის ხევით), სამხრეთ-აღმოსავლეთით — ბუშეტს.

ქვემო ხოდაშენი იხსენიება XVIII საუკუნის ისტორიულ საბუთებში, ასევე დასახელებულია იოანე ბატონიშვილის „ქართლ-კახეთის აღწერაში“ შუამთის სოფლებს შორის.[2] სოფელი სავარაუდოდ წარმოიშვა ხოდაშნიდან მოსახლეობის ნაწილის (ახლანდ. ზემო ხოდაშენი, ახმეტის მუნიციპალიტეტი) ბუშეტის ჩრდილოეთით გადმოსახლების შედეგად.[3]

სოფლის ტერიტორიაზე 1932 წელს შემთხვევით აღმოჩნდა თიხის ხელადა, რომელიც თეთრი საღებავის სარტყლებით იყო შემკული (თარიღდება ძვ. წ. I – ახ. წ. I სს-ით, ინახება ს. ჯანაშიას სახელობის საქართველოს მუზეუმი).[4] ადგილ გულიაურში 1953 წელს ნაპოვნია იოანე II-ის (ზეობდა 1118-1143 წლებში) ბიზანტიური ოქროს მონეტა (ინახება თელავის ისტორიული მუზეუმში).[5]

კულტურული მემკვიდრეობა

[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]

ქვემო ხოდაშნის ცენტრში დგას VIII-IX საუკუნეების „ამიდასტურის“ ეკლესია (აღდგენილია 2007 წელს). სოფელსა და მის შემოგარენში ასევე შემორჩენილია XVIII საუკუნის ღვთისმშობლის, XVI-XVII საუკუნეების წმინდა გიორგის, განვითარებული შუა საუკუნეების ლაშარის, გვიანდელი შუა საუკუნეების აღდგომის, ამაღლების და ორმოცის ეკლესიები, სხვადასხვა დროის რამდენიმე ნაეკლესიარი, XVIII საუკუნის სანდრიაანთ ციხის ნანგრევები და სხვ.

2024 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 1273 ადამიანი.

აღწერის წელიმოსახლეობაკაციქალი
1908[6]1406
1911[7] 1424
2002 1553[8]
2014 1277[1]
2024[9] 1273625648
  1. 1 2 მოსახლეობის საყოველთაო აღწერა 2014. საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (ნოემბერი 2014). ციტირების თარიღი: 27 ივლისი 2016.
  2. ბაგრატიონი იოანე, ქართლ-კახეთის აღწერა (ტექსტი გამოსაცემად მოამზადეს თინა ენუქიძემ და გურამ ბედოშვილმა), თბ, 1986. — გვ. 68.
  3. ქოქიაშვილი გ., შუამთის ქვეყანა, გაზ. „საქართველოს რესპუბლიკა“ №127, 2016. — გვ. 5.
  4. ქართლის ცხოვრების ტოპოარქეოლოგიური ლექსიკონი, გვ. 642-643, თბ., 2013 წელი.
  5. აბრამიშვილი თ., საქართველოს სახელმწიფო მუზეუმის ბიზანტიური მონეტები, თბ., 1965. — გვ. 135.
  6. Кавказскій календарь на 1910 годъ, Тифлись, 1909, стр. 398.
  7. Кавказскій календарь на 1912 годъ, Тифлись, 1911, стр. 217.
  8. 2002 წლის აღწერის მონაცემები. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2012-04-19. ციტირების თარიღი: 2016-07-27.
  9. მოსახლეობის საყოველთაო აღწერა 2024. საქსტატი (ნოემბერი 2014). ციტირების თარიღი: 25 ივნისი, 2026.