ფილიპინების ეროვნული საფეხბურთო ნაკრები
 | |
| ასოციაცია | ფილიპინების ფეხბურთის ფედერაცია (PFF) |
|---|---|
| კონფედერაცია | აზიის ფეხბურთის კონფედერაცია (AFC) |
| მთავარი მწვრთვნელი | კარლეს კუადრატი |
| კაპიტანი | მენი ოტი |
| ყველაზე მეტი კეპი | ფილ იანგჰასბენდი (108) |
| ბომბარდირი | ფილ იანგჰასბენდი (52) |
| სტადიონი | რიზალ მემორიალის სტადიონი |
| ფიფა-ს კოდი | PHI |
| ფიფა-ს რეიტინგი | 135 (2026) |
| ფიფა-ს უმაღლესი რეიტინგი | 111 (2018 წლის მაისი) |
| ფიფა-ს უდაბლესი რეიტინგი | 195 (2006 წლის სექტემბერი – 2006 წლის ოქტომბერი) |
| პირველი საერთაშორისო | |
 ფილიპინები 2–1  ჩინეთის რესპუბლიკა (1912–1949)(მანილა, ფილიპინები; 4 თებერვალი, 1913) | |
| უდიდესი გამარჯვება | |
 იაპონია 2–15 ფილიპინები(ტოკიო, იაპონია; 10 მაისი, 1917) | |
| უდიდესი დამარცხება | |
|
იაპონია 15–0 ფილიპინები (ტოკიო, იაპონია; 28 სექტემბერი, 1967) | |
| გამოსვლა | (პირველად 2019) |
ფილიპინების ეროვნული საფეხბურთო ნაკრები (ტაგალ. Pambansang koponan ng futbol ng Pilipinas) — წარმოადგენს ფილიპინებს მამაკაცთა საერთაშორისო ფეხბურთში. ნაკრებს მართავს ფილიპინების ფეხბურთის ფედერაცია (PFF) და საერთაშორისო დონეზე 1913 წლიდან ასპარეზობს.
მეორე მსოფლიო ომამდე ფილიპინები რეგულარულად მონაწილეობდა შორეული აღმოსავლეთის ჩემპიონატის თამაშებში, სადაც მისი ძირითადი მეტოქეები იყვნენ იაპონია და ჩინეთის რესპუბლიკა. დღემდე ნაკრებს არ მიუღია მონაწილეობა ფიფას მსოფლიო ჩემპიონატის ფინალურ ეტაპზე და მხოლოდ ერთხელ აქვს მონაწილეობა მიღებული აზიის საფეხბურთო თასზე — 2019 წელს. ტურნირზე გუნდმა ჯგუფური ეტაპი ვერ დაძლია.
2014 წელს ფილიპინებმა წარმატებას მიაღწია AFC-ის გამოწვევის თასზე, სადაც ფინალში გავიდა, თუმცა გადამწყვეტ მატჩში პალესტინასთან დამარცხდა და მეორე ადგილი დაიკავა.
სამხრეთ-აღმოსავლეთ აზიის მრავალი ქვეყნისგან განსხვავებით, სადაც ფეხბურთი ყველაზე პოპულარული სპორტია, ფილიპინებში წამყვანი სპორტის სახეობებია კალათბურთი და კრივი, რაც დაკავშირებულია ქვეყნის ამერიკის შეერთებულ შტატებთან ისტორიულ კავშირებთან.
2010 წლამდე ფილიპინების ნაკრები ძირითადად ვერ ახერხებდა ASEAN-ის ჩემპიონატის ჯგუფური ეტაპის დაძლევას. თუმცა, 2010 წლის ASEAN-ის ჩემპიონატიდან მოყოლებული, როდესაც გუნდმა ისტორიაში შევიდა ე.წ. „ჰანოის სასწაულის“ შემდეგ, ფილიპინებში გაიზარდა ფეხბურთის განვითარებისადმი ინტერესი.
ქვეყანამ დაიწყო ფეხბურთის პოპულარიზაციისა და გულშემატკივართა მხარდაჭერის გაძლიერებისკენ მიმართული პროგრამების განხორციელება.[1]
ფიფას მამაკაცთა ნაკრებების რეიტინგში ქვეყნის ყველაზე მაღალი პოზიცია იყო 111-ე ადგილი 2018 წელს. 2026 წლის მონაცემებით, ფილიპინების ეროვნული ნაკრები 135-ე ადგილს იკავებს მსოფლიოში.[2]
სქოლიო
[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]- ↑ Pacia, Sara Isabelle. (2016-04-09) Extra Time: The state of football in the Philippines. ციტირების თარიღი: 2026-07-10
- ↑ Men's World Ranking. ციტირების თარიღი: 2 July 2026