ურაცილი

მასალა ვიკიპედიიდან — თავისუფალი ენციკლოპედია
Jump to navigation Jump to search
ურაცილი
ურაცილი: ქიმიური ფორმულა
ზოგადი
სისტემური სახელწოდებაპირიმიდინ-2,4(1H,3H)-დიონი
ტრადიციული სახელწოდებაურაცილი
ქიმიური ფორმულაC4H4N2O2
მოლური მასა112,08676 /მოლი
ფიზიკური თვისებები
სიმკვრივე1,32 /სმ³
თერმული თვისებები
დაშლის ტემპერატურა335[1] °C
კლასიფიკაცია
CAS 66-22-8
SMILESO=C1NC=CC(=O)N1
RTECSYQ8650000

ურაცილი (2,4-დიოქსოპირიმიდინი) — პირიმიდინული ფუძე, რომელიც არის რიბონუკლეინის მჟავების კომპონენტი და როგორც წესი არ გვხვდება დეზოქსირიბონუკლეინის მჟავაში, შედის ნუკლეოტიდის შემადგენლობაში. ნუკლეური მჟავების შემადგენლობაში კომპლემენტარობის პრინციპის მიხედვით უკავშირდება ადენინს და წარმოქმნის ორ წყალბადურ ბმას.[2]

ფიზიკური თვისებები[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]

თეთრი ფხვნილი ან ნემსისებური კრისტალები, ადვილად იხსნებიან ცხელ წყალში.[3]

ქიმიური თვისებები[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]

აქვს ამფოტერული თვისებები, შეუძლია ტაუტომერია.[3]

Uracil tautomerism.svg

აღმოჩენის ისტორია[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]

პირველად აღმოაჩინეს 1900 წელს საფუარების ნუკლეინის მჟავების გახლეჩის პროდუქტებში.[3]

სქოლიო[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]

  1. Richard L. Myers, Rusty L. Myers: The 100 most important chemical compounds, 92-93 link
  2. Кнорре Д. Г., Мызина С. Д. Биологическая химия. — 3. — Москва: Высшая школа, 2000. — 479 გვ . — 7000 ეგზ. — ISBN 5060037207
  3. 3.0 3.1 3.2 დიდი საბჭოთა ენციკლოპედია

ლიტერატურა[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]

  • Кнорре Д. Г., Мызина С. Д. Биологическая химия. — 3. — Москва: Высшая школа, 2000. — 479 გვ . — 7000 ეგზ. — ISBN 5060037207
  • Альбертс Б., Брей Д., Льюис Дж., Рэфф М., Робертс К., Уотсон Дж. Молекулярная биология клетки: в трех томах. — 2. — Москва: Мир, 1994. — ტომი: 1. — 517 გვ . — 10000 ეგზ. — ISBN 5030019855
  • Марри Р., Греннер Д., Мейес П., Родуэлл В. Биохимия человека: в двух томах. — Москва: Мир, 2004. — ტომი: 1. — 381 გვ . — 2000 ეგზ. — ISBN 5030036008