ტეკან იოსანო
| იაპონ. 与謝野鉄幹 | |
|
| |
| დაბადების თარიღი | 26 თებერვალი, 1873[1] [2] |
|---|---|
| დაბადების ადგილი | ოკაძაკი |
| გარდაცვალების თარიღი | 26 მარტი, 1935[1] [2] (62 წლის) |
| გარდაცვალების ადგილი | კეიოს უნივერსიტეტის საავადმყოფო |
| დასაფლავებულია | ტამის სასაფლაო |
| საქმიანობა | პოეტი, მწერალი, ლიტერატურული კრიტიკოსი და ტანკას ავტორი |
| ენა | იაპონური ენა |
| მოქალაქეობა | იაპონია |
| ალმა-მატერი | კეიოს უნივერსიტეტი |
| Magnum opus | სიმღერა სამ გმირულ ცოცხალ ბომბზე |
| მეუღლე | იოსანო აკიკო და ტაკინო ჰაიაში |
| შვილ(ებ)ი | შიგერუ იოსანო |
| ნათესავ(ებ)ი | კაცუმარო აკამაცუ და ცუნეკო აკამაცუ |
ტეკან იოსანო (იაპონ. 与謝野 鉄幹 ან 與謝野 鐵幹, იოსანო ტეკანი, ნამდვილი სახელი და გვარი იოსანო ჰიროში (იაპონ. 与謝野 寛), თუმცა უპირატესად ცნობილი თავისი ფსევდონიმით; დ. 26 თებერვალი 1873 — 26 მარტი, 1935) — იაპონელი მწერალი და პოეტი, რომელიც აქტიურად მოღვაწეობდა მეიჯის პერიოდის ბოლოს, ტაიშოსა და შოვას ეპოქის დასაწყისში. ლიტერატურული კრიტიკოსი და რედაქტორი, რომელიც მნიშვნელოვანი ფიგურად ითვლება თანამედროვე იაპონური პოეზიის განვითარებებში. მისმა საქმიანობამ გავლენა მოახდინა ვაკას, ტანკას და ზოგადად იაპონური პოეტური სკოლის გარდაქმნაზე. მისი მეუღლე იყო თანამემამულე მწერალი იოსანო აკიკო. მისი შვილიშვილი იყო ცნობილი პოლიტიკოსი კაორუ იოსანო.[3]
ბიოგრაფია
[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]იოსანო ჰიროში დაიბადა კიოტოში, ბუდისტი მღვდლის ოჯახში. განათლება მიიღო კეიოს უნივერსიტეტში, რომლის დასრულების შემდეგ ოთხი წლის განმავლობაში ასწავლიდა იაპონურ ენას ტოკუიამას გოგონათა სკოლაში (დღევანდელი შუნანი, იამაგუჩის პრეფექტურა). სამსახურის დატოვება მოუხდა არასათანადო ქცევის ბრალდების გამო, რის შემდეგაც 20 წლის ასაკში გადავიდა ტოკიოში. იქ ის მუშაობდა, როგორც სხვადასხვა გაზეთის კორესპონდენტი და ამით ინახავდა თავს.
მისი ლიტერატურული ინტერესი აქვე ჩამოყალიბდა. 1894 წელს მან გამოაქვეყნა მნიშვნელოვანი სტატია, რომელშიც მოუწოდებდა ტრადიციული ვაკას პოეზიის რეფორმაისკენ, რათა მას მეტი ორიგინალურობა და თანამედროვე მხატვრული ღირებულება მიეღო. იოსანო იყო ოჩიაი ნაობუმის მოწაფე და ასაკას ლიტერატურული საზოგადოების აქტიური წევრი.[4]
ლიტერატურული მოღვაწეობა
[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]მიოჯო და ახალი პოეტური მოძრაობა
[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]1900 წელს ტეკან იოსანომ დააარსა ლიტერატურული ჟურნალი მიოჯო („კაშკაშა ვარსკვლავი“), რომელიც სწრაფად გახდა ახალგაზრდა პოეტების ერთ-ერთი წამყვანი ცენტრი. მის ირგვლივ ჩამოყალიბდა გავლენიანი წრე, რომელშიც შედიოდნენ ჰაკუშუ კიტაჰარა, იოშიი ისამუ, ისიკავა ტაკუბოკუ და სხვა ავტორები. სწორედ აქ გამოჩნდა ჰო შო, შემდგომში ცნობილი, როგორც იოსანო აკიკო, რომელიც გახდა ჟურნალისა და თავად ტეკანის შემოქმედებითი თანამოაზრე და მისი მომავალი მეუღლე.[5]
ტენდენციები და იდეები
[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]იოსანოს პოეტიკა ემყარებოდა ტრადიციის განახლებას, ინდივიდუალური ემოციის გამძაფრებასა და ტანკას თავისუფალი ფორმით გადმოცემას. იგი უარს ამბობდა უძველესი სტილის მკაცრ ჩარჩოებზე და მხარს უჭერდა გულწრფელ, ინტიმურ, თანამედროვე პოეტურ ენობრივ ფორმებს. მისმა ნაშრომებმა დიდი როლი ითამაშა ტანკას მოდერნიზაციაში.
რჩეული ნაშრომები
[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]- ბოკოკუ ნო ონ („დაშლილი ქვეყნის ხმები“, 1894) — ლიტერატურული კრიტიკის ნაშრომი
- ტოზაი ნამბოკუ (1896) — ტანკასა და სხვა ფორმების პოეტური ანთოლოგია
- კასი ნო ჰა (1910) — მოიცავს გოგიოშის სერიას „შიოკიოკუ“
- 5 წყვილი ფეხსაცმელი — ავტორთა ერთობლივი ესეების კრებული
მემკვიდრეობა
[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]ტეკან იოსანო ითვლება მეიჯის ბოლოსა და ტაიშოს ეპოქის ერთ-ერთ მნიშვნელოვან ლიტერატურულ ფიგურად. მისი სიმბოლისტური ხედვები, ტანკას რეფორმა და რედაქტორული საქმიანობა დიდ გავლენას ახდენდა თანამედროვე იაპონური პოეზიის ჩამოყალიბებაზე. მისი სახელით დღესაც აღნიშნავენ პოეტური ინოვაციისა და ტრადიციის შემოქმედებით გაახლებას.
იოსანო ასევე არის ერთ-ერთი ხუთი ავტორი ესეების კრებულისა „5 წყვილი ფეხსაცმელი“ (კრებულს ხუთი ავტორი ჰყავს: ტეკან იოსანო, მოკუტარო კინოშიტა, ჰირანო ბანრი, ჰაკუშუ კიტაჰარა და იოშიი ისამუ).[6]
იხილეთ აგრეთვე
[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]რესურსები ინტერნეტში
[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]
ბიბლიოგრაფია
[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]- Itsumi Kumi, ed.Yosano Hiroshi Akiko shokan shusei, Yagi Shoten, Shohan edition, 2001, ISBN 978-4-8406-9631-9
სქოლიო
[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]- 1 2 Find a Grave — 1996.
- 1 2 IMSLP — 2006.
- ↑ (2000) Encyclopedia of lesbian and gay histories and cultures. Taylor & Francis, გვ. 823. ISBN 978-0-8153-3354-8. ციტირების თარიღი: 29 December 2011.
- ↑ Keene, Donald 1999 Dawn to the West: A History of Japanese Literature, Volume 4, p.15. New York: Columbia University Press.
- ↑ 檞之葉
- ↑ 檞之葉