ტამარაუ

მასალა ვიკიპედიიდან — თავისუფალი ენციკლოპედია
გადასვლა: ნავიგაცია, ძიება
ტამარაუ
Bubalus mindorensis by Gregg Yan 01.jpg
მეცნიერული კლასიფიკაცია
სამეფო: ცხოველები
ტიპი: ქორდიანები
კლასი: ძუძუმწოვრები
რიგი: წყვილჩლიქოსნები
ოჯახი: ძროხისებრნი
ქვეოჯახი: ხარისებრნი
ტრიბა: ხარები
გვარი: კამეჩები
სახეობა: ტამარაუ
ლათინური სახელი
Bubalus mindorensis
დაცვის სტატუსი
Tamaraw distribution map.svg

Wikispecies-logo.svg
სისტემატიკა
ვიკისახეობებში

Commons-logo.svg
სურათები
ვიკისაწყობში


ITIS 625123
NCBI 56639

ტამარაუ[1][2][3], ტამაროუ[4][5], ფილიპინური კამეჩი[6] ან მინდოროული კამეჩი[3] (ლათ. Bubalus mindorensis) — წყვილჩლიქოსანი ძუძუმწოვარი ძროხისებრთა ოჯახისა.[7] ფილიპინების ენდემური სახეობაა. გავრცელებულია კუნძულ მინდოროზე. არსებობს მოსაზრება, რომ ძველად იგი გავრცელებული იყო ლუსონზეც. ტამარაუ მთელ მინდოროზე იყო წარმოდგენილი ზღვის დონიდან 2000 -მდე, მაგრამ ჰაბიტატის განადგურებამ, ნადირობამ, ხე-ტყის დამზადებამ და სხვა ფაქტორებმა ეს სახეობა შეამცირა და ახლა მხოლოდ ბალახიან მინდვრებზეა წარმოდგენილი. მას გადაშენების კრიტიკული საფრთხე ემუქრება.[8]

ლიტერატურა[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]

  • Callo, R. A. (1991). "The tamaraw population: decreasing or increasing?". Canopy International. 16 (4): 4–9.

სქოლიო[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]

  1. Соколов В. Е. Фауна мира: Млекопитающие: Справочник. — М.: Агропромиздат, 1990. — С. 161. — 254 с. — ISBN 5-10-001036-3
  2. Соколов В. Е. Пятиязычный словарь названий животных. Млекопитающие. Латинский, русский, английский, немецкий, французский. / под общей редакцией акад. В. Е. Соколова. — М.: Рус. яз., 1984. — С. 129. — 10 000 экз.
  3. 3.0 3.1 Перечень видов млекопитающих, птиц, рептилий, амфибий, рыб и беспозвоночных, экспорт, реэкспорт и импорт которых, а также их частей или дериватов регулируется в соответствии с Конвенцией о международной торговле видами дикой фауны и флоры, находящимися под угрозой исчезновения (СИТЕС) // Справочные материалы по нормативно-правовому обеспечению деятельности зоопарков и питомников Российской Федерации (часть I). Вестник информационного центра ЕАРАЗА. — М.: Информационный центр ЕАРАЗА, 2005. — С. 229. — 274 с.
  4. Банников А. Г., Флинт В. Е. Отряд Парнокопытные (Artiodactyla) // Жизнь животных. Том 7. Млекопитающие / под ред. В. Е. Соколова. — 2-е изд. — М.: Просвещение, 1989. — С. 511. — 558 с. — ISBN 5-09-001434-5
  5. Фишер Д., Саймон Н., Винсент Д. Красная книга. Дикая природа в опасности / пер. с англ., под ред. А. Г. Банникова. — М.: Прогресс, 1976. — С. 183—187. — 478 с.
  6. Соколов В. Е. Систематика млекопитающих. Том 3 (китообразные, хищные, ластоногие, трубкозубые, хоботные, даманы, сирены, парнокопытные, мозоленогие, непарнокопытные). — М.: Высшая школа, 1979. — С. 479. — 528 с.
  7. "Bubalus mindorensis". Integrated Taxonomic Information System. Retrieved 17 March 2007.
  8. Hedges (2000). "Bubalus mindorensis". IUCN Red List of Threatened Species. Version 2006. International Union for Conservation of Nature. Retrieved 11 May 2006.