ტაკინი

მასალა ვიკიპედიიდან — თავისუფალი ენციკლოპედია
Jump to navigation Jump to search
ტაკინი
Takin Standing (22221570730).jpg
მეცნიერული კლასიფიკაცია
ლათინური სახელი
Budorcas taxicolor (Hodgson, 1850)
დაცვის სტატუსი
Status iucn3.1 VU ka.svgმოწყვლადი
მოწყვლადი
IUCN 3.1 Vulnerable : 3160
გავრცელება
Takin range.jpg

ტაკინი (ლათ. Budorcas taxicolor) — წყვილჩლიქოსანი ძუძუმწოვარი ძროხისებრთა ოჯახისა. ერთადერთი სახეობა ამავე სახელწოდების მქონე გვარში. ბჰუტანის ეროვნული ცხოველი.[1]

მისი სხეულის სიგრძეა 220 სმ-მდე, სიმაღლე მინდაოში 130 სმ-მდე, მასა 350 კგ-მდე. მამლები შესამჩნევად აღემატებიან დედლებს. სხეულის აგებულება მკვრივია, ტანი მასიური, ზურგი დახრილი. თავი წაგრძელებულია, აქვს დიდი დრუნჩი. რქები დასაწყისთან დაახლოებულია, ჯერ აქეთ-იქით მიემართება, შემდეგ უკან; ბოლოები მცირედ შეღუნულია. მამლის რქა 50 სმ-მდეც შეიძლება გაიზარდოს, დედლისა რამდენადმე მცირეა. ბეწვი გრძელი და ხშირია, სხეულის ქვედა ნაწილზე მეტად წაგრძელებულია; ნიკაპსა და ყელზე წვერი აქვს. შეფერილობა თეთრ-ყვითლიდან მურა-წითურამდეა, დასდევს ოქროსფერი ელფერი.

გავრცელებულია აღმოსავლეთ ინდოეთის, ნეპალის, ტიბეტის, ჩინეთის (სიჩუანისა და შენსის პროვინციები) მთებში. გვხვდება სხვადასხვა ლანდშაფტებში, ტყიანი და კლდოვანი მონაკვეთებიდან ალპურ მდელოებამდე. ცხოვრობს მცირე ზომის ჯოგებად; ბებერი მამლები მარტოხელები არიან.

იკვებება ბალახით, ხისა და ბუჩქის ფოთლებით, ბამბუკის ყლორტებით.

შობს 1, იშვიათად 2 ხბოს; სრულწლოვანებას 3 წლის ასაკში აღწევს. ცოცხლობს 15 წლამდე. რიცხოვნობა იკლებს გადაჭარბებული ნადირობისა და ბუნებრივი საცხოვრებლის განადგურებისა გამო. შეტანილია IUCN-ის წითელ ნუსხაში, ითვლება მოწყვლად სახეობად.

განარჩევენ მის 4 ქვესახეობას:[2][3]

ლიტერატურა[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]

  • Щипанов Н. А. ТАКИН // Большая российская энциклопедия. Том 31. Москва, 2016, стр. 596

სქოლიო[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]

  1. Tashi Wangchuk (2007). "The Takin - Bhutan's National Animal", რედ. Lindsay Brown: Bhutan. Lonely Planet, გვ. 87. ISBN 978-1-74059-529-2. 
  2. Song, Y.-L., Smith, A.T. & MacKinnon, J. 2008. Budorcas taxicolor. The IUCN Red List of Threatened Species.
  3. Budorcas taxicolor в книге Don E. Wilson & DeeAnn M. Reeder (editors). 2005. Mammal Species of the World. A Taxonomic and Geographic Reference (3rd ed.), Baltimore: Johns Hopkins University Press, 2 vols. (2142 pp.) ISBN 978-0-8018-8221-0. [1]