სუბიექტური დადასტურება

მასალა ვიკიპედიიდან — თავისუფალი ენციკლოპედია
Jump to navigation Jump to search

სუბიექტური დადასტურება, ხანდახან მოხსენიებული როგორც პიროვნული დადასტურების ეფექტიკოგნიტური მიკერძოება, რომლის მოქმედებითაც ადამიანი გარკვეულ დებულებას ან სხვა ტიპის ინფორმაციას იღებს როგორც სიმართლეს, თუ ამ ინფორმაციას აქვს რაიმე პიროვნული მნიშვნელობა ან ღირებულება მისთვის.[1] სხვა სიტყვებით რომ ვთქვათ, პიროვნება, რომლის აზრიც მოექცა სუბიექტური დადასტურების გავლენის ქვეშ, ერთმანეთთან დაუკავშირებელ ორ მოვლენას (მაგ., დამთხვევას) აღიქვამს, როგორც ერთმანეთთან დაკავშირებულს, რადგან მისი პირადი რწმენა მოითხოვს, რომ ისინი იყვნენ დაკავშირებულნი. სუბიექტური დადასტურება ასევე მჭიდროდ უკავშირდება ბარნუმის ეფექტს და ცივი წაკითხვის მნიშვნელოვანი ელემენტია. ის მიჩნეულია ბევრი პარანორმალური ფენომენის შეტყობინებების საფუძვლად.[2] ბობ ქეროლის თანახმად, რეი ჰიმანი მიჩნეულია სუბიექტური დადასტურებისა და ცივი წაკითხვის მოწინავე ექსპერტად.[3]

ტერმინი „სუბიექტური დადასტურება“ პირველად გვხდება 1980 წლის წიგნში „ექსტრასენსის ფსიქოლოგია“ დაწერილი დევიდ ფ. მარკსისა და რიჩარდ კამანის მიერ.[4]

რესურსები ინტერნეტში[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]

სქოლიო[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]

  1. Forer, B.R. (1949) "The Fallacy of Personal Validation: A classroom Demonstration of Gullibility," Journal of Abnormal Psychology, 44, 118-121.
  2. Flaws in Reasoning and Arguments: Subjective Validation
  3. Carrol, Bob. Hope in Small Doses. Skepticality. წაკითხვის თარიღი: 2012-08-17.
  4. Frazier, Kendrick (1986) Science Confronts the Paranormal. Prometheus Books, გვ. 101.