კონსონანტური დამწერლობა: განსხვავება გადახედვებს შორის

ნავიგაციაზე გადასვლა ძიებაზე გადასვლა
არ არის რედაქტირების რეზიუმე
 
[[ფაილი:Arabic albayancalligraphy.svg|მინი|[[არაბული დამწერლობა|არაბული დამწერლობის]] ნიმუში]]
'''კონსონანტიური დამწერლობა''' — ფონეტიკური [[დამწერლობა|დამწერლობის]] ტიპი, რომელიც მხოლოდ [[თანხმოვანი]] ბგერების აღმნიშვნელ სიმბოლოებს (ასოებს) შეიცავს. ამგვარი დამწერლობები ძირითადად გამოიყენება ისეთი ენების ჩასაწერად, რომელთა სტრუქტურა იძლევა იმის საშუალებას, რომ [[ხმოვანი|ხმოვნების]] გერეშეგარეშე ჩაწერილმა სიტყვამ ორაზროვნება ან აზრის გაუგებრობა არ გამოიწვიოს. ამის საშუალებას ძირითადად [[სემიტური ენები]] იძლევიან, რომელთა მორფოლოგია და ლექსიკაც კონსონანტურ საწყისებზეა დაფუძნებული. კონსონანტური დამწერლობების შესახებ [[პეტერ ტ. დანიელსი]]ს მიერ [[1990]] წელს გამოქვეყნებული ნარკვევის შემდეგ კონსონანტური დამწერლობის აღსანიშნავად პარალელურად გამოიყენება ტერმინი ''აბჯადიც''.
 
კონსონანტური დამწერლობების მაგალითებია [[არაბული დამწერლობა|არაბული]], [[ებრაული დამწერლობა|ებრაული]], [[სირიული დამწერლობა|სირიული დამწერლობები]], ასევე ძველი სემიტური სისტემები, როგორიცაა [[პროტო-სემიტური დამწერლობა|პროტო-სემიტური]], [[ფინიკიური დამწერლობა|ფინიკიური]], [[არამეული დამწერლობა|არამეული]] და სხვა. კონსონანტური დამწერლობიდან, კერძოდ ფინიკიურიდან განვითარდა პირველი ხმოვნების შემცველი [[ბერძნული ანბანი]], რამაც დასაბამი მისცა ანბანური (ხმოვნიანი) დამწერლობების შექმნას ევროპაში.
206

რედაქტირება

სანავიგაციო მენიუ