ავაგ მხარგრძელი: განსხვავება გადახედვებს შორის

Jump to navigation Jump to search
არ არის რედაქტირების რეზიუმე
'''ავაგ მხარგრძელი''' (გ. [[ 1250]]), XIII საუკუნის II მეოთხედის [[ქართველები|ქართველი]] [[დიდებული]]. ივანე ათაბაგის ძე. მამის სიკვდილის ([[1227]]) შემდეგ გახდა [[ათაბაგი|ათაბაგ]]-[[ამირსპასალარი]]. ავაგით დასრულდა (იგი უძეოდ გადეგო) [[მხარგრძელები|მხარგრძელთა]] ძირითადი შტოს (ივანეს სახლი) მამაკაცთა ხაზი. ავაგს ცოლად ჰყავდა რაჭის ერისთავის კახაბერისძის ასული [[გვანცა დედოფალი|გვანცა]], რომელიც დაქვრივების შემდეგ შეირთო მეფე [[დავით VII |დავით VII ულუმ]].
 
მხარგრძელი მოღვაწეობდა მონღოლთა მიერ საქართველოს დაპყრობისა და მათი ბატონობის პირველ პერიოდში. მნიშვნელოვან როლს თამაშობდა ამ პერიოდის საქართველოს საშინაო და საგარეო ცხოვრებაში. როდესაც მონღოლები შემოიჭრნენ საქართველოში, ავაგი, ნაცვლად იმისა, რომ ორგანიზებული წინააღმდეგობა გაეწია მტრისთვის, გამაგრდა თავის ციხე კაენში, ხოლო შემდეგ დაუზავდა მტერს და მათთან ერთად მონაწილეობდა ლაშქრობებში. მონღოლებმა - ჯერ ბათო-ყაენთან გაგზავნეს, [[ოქროს ურდო|ოქროს ურდოში]], ხოლო შემდეგ - დიდ ყაენთან ყარაყორუმში. აქ ავაგი სხვა ქართველ დიდებულებთან ერთად [[დავით VI |დავით ნარინის]] ამალაში შედიოდა და მხარს უჭერდა მის კანდიდატურას სამეფო ტახტზე (დავით ულუს წინააღმდეგ). მხარგრძელი მონღოლებმა ორივე დავითზე ადრე გაგზავნეს საქართველოში, სადაც მას კონფლიქტი მოუხდა [[ეგარსლან ბაკურციხელი|ეგარსლან ბაკურციხელთან]], რომელიც უმეფობის ხანაში ([[1245]]-[[1247]]) პირველი კაცი გახდა. საქართველოში დაბრუნების რამდენიმე წლის შემდეგ ავაგი გარდაიცვალა. დაკრძალულია თავის საგვარეულო მონასტერში - პღნძჰანქში ([[ახპატი]]).
==ლიტერატურა==
* ''მესხია შ.,'' საშინაო პოლიტიკური ვითარება და სამოხელეო წყობა XII საუკუნის საქართველოში, თბ., 1979;
*''ჯავახიშვილი ივ.,'' ქართველი ერის ისტორია, წგნ. 2-3, თბ., 1965-1966;
*''Джанашиа С. Н.,'' Об одном примере искажения исторической правды..., Тб., 1947;
*''შოშიაშვილი ნ.,'' ქსე, ტ. 7, გვ. 271, თბ., 1984
 
{{ქსე}}
{{DEFAULTSORT:მხარგრძელი, ავაგ}}
 

სანავიგაციო მენიუ