სიმფონია № 9 (ბეთჰოვენი)

მასალა ვიკიპედიიდან — თავისუფალი ენციკლოპედია
Jump to navigation Jump to search
ერთ-ერთი გვერდი ბეთჰოვენის მე-9 სიმფონიის ავტოგრაფიდან

სიმფონია № 9, d-Moll op. 125ლუდვიგ ვან ბეთჰოვენის უკანასკნელი დასრულებული სიმფონია, რომლის პრემიერაც 1824 წელს შედგა. როგორც პირველმა ვოკალურმა სიმფონიამ, მან გარდატეხა მოახდინა მუსიკის ისტორიაში და მის გავლენას შემდეგი თაობის მუსიკოსებიც განიცდიდნენ. დღეს იგი ერთ-ერთი ყველაზე პოპულარული ნაწარმოებია კლასიკური მუსიკის ჟანრში.

ნაწარმოების ფინალურ ნაწილში ერთვებიან მომღერალი სოლისტები და შერეული გუნდი. ბეთჰოვენმა სასიმღერო ტექსტად აირჩია ფრიდრიხ შილერის ლექსი „სიხარულის ოდა“ (გერმ. An die Freude). 1972 წლიდან სიმფონიის ბოლო ნაწილის მთავარი თემა ევროპის ჰიმნად მიიჩნევა, 1985 წელს კი ევროპულმა საზოგადოებამ იგი საკუთარ ჰიმნად აღიარა.

ბეთჰოვენის ავტოგრაფი, რომელიც დაცულია ბერლინის სახელმწიფო ბიბლიოთეკაში, შეტანილია იუნესკოს მსოფლიო დოკუმენტური მემკვიდრეობის სიაში.

ლიტერატურა[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]

  • Esteban Buch: Beethovens Neunte. Eine Biographie. Propyläen, Berlin 2000, ISBN 3-549-05968-X.
  • Nicholas Cook: Beethoven: Symphony No. 9. Cambridge 1993, ISBN 0-521-39924-6.
  • David Benjamin Levy: Beethoven. The Ninth Symphony. New York 1995, ISBN 0-02-871363-X.
  • Dieter Hildebrandt: Die Neunte. Schiller, Beethoven und die Geschichte eines musikalischen Welterfolgs. Hanser, München-Wien 2005, ISBN 3-446-20585-3.