სილვიო პელიკო

მასალა ვიკიპედიიდან — თავისუფალი ენციკლოპედია
გადასვლა: ნავიგაცია, ძიება
სილვიო პელიკო
Silvio Pellico.jpg
დაბ. თარიღი 24 ივნისი 1789(1789-06-24)
დაბ. ადგილი სალუცო[1]
გარდ. თარიღი 31 იანვარი 1854(1854-01-31)[2] [3] [4] (64 წელი)
გარდ. ადგილი ტურინი[1]
დასაფლავებულია Monumental Cemetery of Turin
საქმიანობა მწერალი, პოეტი, დრამატურგი, მასწავლებელი და ჟურნალისტი
ჟანრი პოეზია
Magnum opus Q3828848?, Sir Thomas More, Q15987156?, Q15987085?, Q15987086?, Q15987089?, Q15987090?, Q15987093?, Manfred, Leoniero da Dertona და Poesie inedite

სილვიო პელიკო (იტალ. Silvio Pellico; დ. 25 ივნისი, 1789, სალუცო – გ. 31 იანვარი, 1854, ტურინი) — იტალიელი მწერალი. 1820 წელს კარბონართა შეთქმულებაში მონაწილეობისათვის სიკვდილი მიუსაჯეს, რაც 15 წლის პატიმრობით შეუცვალეს. ციხეში დაწერა ავტობიოგრაფიული თხზულება „ჩემი საპყრობილენი“ (1832), რომელშიც უკვე ქრისტიანულ მორჩილებას ქადაგებდა. ეს ნაწარმოები რომანტიკული პროზის ბრწყივვალე ნიმუშადაა აღიარებული. პელიკოს ეკუთვნის მრავალი პიესა, რომელთაგან მსოფლიო რეზონანსი გამოიწვია ჰეროიკულ-პატრიოტულმა ტრაგედიამ „ფრანჩესკა და რიმინი“ (1815). წერდა ტრაქტატებსაც.

ლიტერატურა[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]

Commons-logo.svg
ვიკისაწყობში? არის გვერდი თემაზე:

სქოლიო[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]