შინაარსზე გადასვლა

სელ ბუნევიკი

მასალა ვიკიპედიიდან — თავისუფალი ენციკლოპედია
სელ ბუნევიკი
ბუკმ. Kjell Magne Bondevik
დაბადების თარიღი 3 სექტემბერი, 1947(1947-09-03)[1] [2] [3] [4] [5] [6] (79 წლის)
დაბადების ადგილი Molde[2] [4] [6]
მოქალაქეობა  ნორვეგია
განათლება MF Norwegian School of Theology[2]
შვილ(ებ)ი John Harald Bondevik
ჯილდოები Nikken Prize, Petter Dass Prize[2] , Tabu Prize[2] , დიდი ჯვრის ორდენის კავალერი იტალიის რესპუბლიკის წინაშე დამსახურებისათვის[2] [7] , ტერა მარიანას I ხარისხის ჯვრის ორდენი[2] [8] , Order of the Quetzal[2] , წმინდა ოლაფის ორდენის დიდი ჯვრის კავალერი[2] [9] [10] და Grand Cross of the Order of Merit of Portugal[11]

სელ ბუნევიკი (დ. 3 სექტემბერი, 1947) — ნორვეგიელი ლუთერანი მღვდელი და პოლიტიკოსი. ქრისტიან-დემოკრატიული პარტიის ლიდერის რანგში, იგი 1997-2000 და 2001-2005 წლებში ნორვეგიის პრემიერ-მინისტრის თანამდებობას იკავებდა,[12] რითაც იგი, ერნა სულბერგის შემდეგ, მეორე მსოფლიო ომის შემდეგ ნორვეგიის ყველაზე ხანგრძლივი ვადით მოქმედი არალეიბორისტი პრემიერ-მინისტრი გახდა.[13] ამჟამად ბონდევიკი „მშვიდობისა და ადამიანის უფლებათა ოსლოს ცენტრის“ პრეზიდენტია.[14]

პრემიერ-მინისტრობა

[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]

ბუნევიკის პრემიერ-მინისტრობის პირველი ვადა 1997 წლის 17 ოქტომბრიდან 2000 წლის 3 მარტამდე გაგრძელდა, კოალიციურ კაბინეტში, რომელიც ქრისტიან-დემოკრატიული პარტიის, ცენტრის პარტიისა და ლიბერალური პარტიისგან შედგებოდა.

პრემიერ-მინისტრობის პირველი ვადის განმავლობაში, ბუნევიკმა საერთაშორისო ყურადღება მიიპყრო 1998 წლის აგვისტოში, როდესაც განაცხადა, რომ დეპრესიული ეპიზოდი ჰქონდა — ამით იგი გახდა ყველაზე მაღალი რანგის მსოფლიო ლიდერი, რომელმაც თანამდებობაზე ყოფნისას ფსიქიკური ჯანმრთელობის პრობლემის არსებობა აღიარა. ამ აღიარების შემდეგ, პრემიერ-მინისტრის მოვალეობის შემსრულებელი სამი კვირით, 30 აგვისტოდან 23 სექტემბრამდე, ანე ენგერი გახდა, სანამ ბონდევიკი დეპრესიული ეპიზოდიდან გამოდიოდა. ამის შემდეგ ბუნევიკი თანამდებობას დაუბრუნდა. ბუნევიკმა მხარდამჭერი ათასობით წერილი მიიღო და განაცხადა, რომ ეს გამოცდილება მთლიანობაში პოზიტიური იყო როგორც პირადად მისთვის, ისე იმის გამოც, რომ მან ფსიქიკური პრობლემების მიმართ საზოგადოების დამოკიდებულება უფრო მიმღებლური გახადა.[15][16]

ბუნევიკის პირველი კაბინეტი გადადგა მას შემდეგ, რაც 2000 წლის მარტში ნდობის კენჭისყრაზე დამარცხდა გაზზე მომუშავე ელექტროსადგურების მშენებლობის გარშემო წამოჭრილი დავის გამო,[17] და იგი ჩაანაცვლა ლეიბორისტული პარტიის მთავრობამ იენს სტოლტენბერგის ხელმძღვანელობით, 2001 წლის საპარლამენტო არჩევნებში მათ დამარცხებამდე. ამის შემდეგ ბონდევიკმა ჩამოაყალიბა თავისი მეორე კაბინეტი, რომელიც შედგებოდა ქრისტიან-დემოკრატიული პარტიის, კონსერვატიული პარტიისა და ლიბერალური პარტიისგან, რომელმაც უფლებამოსილების განხორციელება 2001 წლის 19 ოქტომბერს დაიწყო.[18]

მეორე ვადის განმავლობაში, ბუნევიკის მთავრობამ წარმოადგინა რეფორმები, მათ შორის განათლების რეფორმა „ცოდნის ამაღლება“ და საპენსიო რეფორმის წინადადება.[19][20] ნორვეგიის სტატისტიკის სამსახურმა აღნიშნა, რომ ნორვეგიის ეკონომიკა მცირე აღმავლობის პერიოდში შედიოდა.[21] 2005 წლის საპარლამენტო არჩევნებში „წითელ-მწვანეთა კოალიციამ“ გაიმარჯვა — 169-დან 87 ადგილი მოიპოვა, ხოლო მმართველ პარტიებსა და „პროგრესის პარტიას“ ერთად 82 ადგილი ერგოთ.[22][23]

ბუნევიკმა პრემიერ-მინისტრის ვადის ამოწურვისას ეროვნული დონის პოლიტიკიდან წასვლის შესახებ გამოაცხადა და საპარლამენტო ადგილისთვის ხელახლა არჩევაში მონაწილეობა არ მიუღია.[24]

  1. ↑ Person Profile // კინოფილმების ინტერნეტ-მონაცემთა ბაზა — 1990.
  2. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 https://www.stortinget.no/no/Representanter-og-komiteer/Representantene/Representantfordeling/Representant/?perid=KMB&tab=Biography
  3. ↑ Brockhaus Enzyklopädie — F.A. Brockhaus, 1796.
  4. 1 2 Store norske leksikon — 1978. — ISSN 2464-1480
  5. ↑ Munzinger Personen
  6. 1 2 Hvem er Hvem? — 14 — 1994. — გვ. 61. — 662 გვრ.
  7. ↑ https://www.quirinale.it/onorificenze/insigniti/144223
  8. ↑ https://www.president.ee/en/estonia/decorations/bearer/369/kjell-magne-bondevik
  9. ↑ https://www.dagbladet.no/nyheter/orden-pa-bondevik/65994729
  10. ↑ https://www.nrk.no/kultur/kjell-magne-bondevik-1.5872558
  11. ↑ https://www.ordens.presidencia.pt/?idc=154&list=1
  12. ↑ Full Members: B. Club de Madrid. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 29 September 2017. ციტირების თარიღი: 19 July 2013
  13. ↑ „Norske regjeringer siden 1945“. Aftenposten. 16 October 2011. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2017-05-22. ციტირების თარიღი: 2016-10-02.
  14. ↑ Aftenposten English Web Desk/NTB (14 October 2008). „Bondevik attempts dialogue with Iran's president“. Aftenposten. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2008-10-17. ციტირების თარიღი: 2008-10-14.
  15. ↑ Jones, Ben; Bondevik, Kjell Magne (December 2011). „Fighting stigma with openness“. Bulletin of the World Health Organization. 89 (12): 862–863. doi:10.2471/BLT.11.041211. PMC 3260893. PMID 22271941. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 31 October 2013. ციტირების თარიღი: 19 July 2013.
  16. ↑ BBC Newsnight, 21 January 2008.
  17. ↑ NORWAY: Row over gas-fired power stations topples Government en. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2015-09-23. ციტირების თარიღი: 2020-06-05
  18. ↑ regjeringen.no. (2006-12-13) Kjell Magne Bondeviks andre regjering nb-NO. ციტირების თარიღი: 2026-07-02
  19. ↑ sosialdepartementet, Arbeids-og. (2014-06-25) Milepæler for pensjonsreformen nb-NO. ციტირების თარიღი: 2026-07-02
  20. ↑ Kunnskapsdepartementet. (2013-03-15) Meld. St. 20 (2012–2013) - På rett vei nb-NO. ციტირების თარიღი: 2026-07-02
  21. ↑ Norwegian economy entering boom period no (2005-03-10). ციტირების თარიღი: 2026-07-02
  22. ↑ Politiske partier på Stortinget no (2026-06-15). ციტირების თარიღი: 2026-07-02
  23. ↑ Ryste, Marte Ericsson; Tvedt, Knut Are (2026-06-02), "Stortingsvalget 2005", Store norske leksikon, https://snl.no/Stortingsvalget_2005. წაკითხვის თარიღი: 2026-07-02
  24. ↑ regjeringen.no. (2011-05-31) Kjell Magne Bondevik en-GB. ციტირების თარიღი: 2025-09-11