სევილი (ფილმი, 1929)

მასალა ვიკიპედიიდან — თავისუფალი ენციკლოპედია
სევილი
დამდგმელი რეჟისორი ამო ბეკ-ნაზაროვი
სცენარის ავტორი ჯაფარ ჯაბარლი
როლებში იზეტ ორუჯევა,
აგასადიგ გარაიბეილი
ოპერატორი ივან ფროლოვი
გამოსვლის თარიღი 1929
ხანგრძლივობა 67,5 წუთი
ქვეყანა აზერბაიჯანის სსრ–ის დროშა აზერბაიჯანის სსრ, სსრკ
ენა მუნჯი

სევილი — აზერბაიჯანული ფილმი, გადაღებული 1929 წელს. აზერბაიჯანის რესპუბლიკის მინისტრთა კაბინეტის 2019 წლის 7 მაისის №211 დადგენილებით ეს ფილმი აზერბაიჯანის რესპუბლიკაში სახელმწიფო საგანძურად გამოცხადებულ ფილმების სიაში შევიდა.[1]

სიუჟეტი[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]

ფილმი დაფუძნებულია ჯაფარ ჯაბარლის ამავე სახელწოდების პიესის მოტივებზე.

აზერბაიჯანი, 1919 წელი — მუსავატისტების მმართველობის პერიოდი. სევილი გაუნათლებელი ქალია. ქმრის სახლში ათასგვარ ტანჯვას იტანს. იგი მონასავით ელოდება ქმარს, ბალაშს, თუმცა ბალაში არ აფასებს სევილის მსხვერპლს. იგი მუსავატისტების პარტიის წევრია და ბანკის მმართველი. სპეკულიანტი ალი-ბეი ცდილობს ბანკიდან მისი დახმარებით სესხი აიღოს. ბალაშს ლამაზმან ედილს გააცნობს, რომელიც ცდილობს ბალაში ცოლს დააცილოს და საბოლოოდ გამოუვა კიდეც. შარიათის კანონების მიხედვით სევილს პატარა შვილს წაართმევენ და ულუკმაპუროდ ქუჩაში აგდებენ. მარტოხელა, მიტოვებული ქალი იტანჯება. მაგრამ ახალი ცხოვრება ხდება სევილის გადარჩენის გზა. ის იწყებს დამოუკიდებელ ცხოვრებას… ფილმი ეხება ქალის თავისუფლების აქტუალურ საკითხს, ვიწრო აზროვნების და უცოდინარი ადამიანების დაბრკოლებებს ამ თავისუფლებისკენ მიმავალ გზაზე და ამავდროულად ამხელს ბავშვებს, რომლებიც ვერ პოულობენ თავიანთ ადგილს საზოგადოებაში, რომლებიც ზიზღით ექცევიან თავიანთ წესებს. ბებია-ბაბუა და საკუთარი მამაც კი არ მოსწონთ.

ფილმის შესახებ[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]

ეს ფილმი იყო აზერბაიჯანელი კინემატოგრაფისტების პირველი საპროტესტო ხმა ქალთა უუფლებობისა და ქალის მონობის წინააღმდეგ. ჯაბარლი მჭიდროდ იყო ჩართული ფილმში სევილის როლის შესასრულებლად შესაფერისი გოგონას ძებნაში. ჯაფარს სურდა, რომ სევილი ფილმში აზერბაიჯანელ გოგონას ეთამაშა. ის ბაქოს ქუჩებში დადიოდა და კარდაკარ ეძებდა აზერბაიჯანელ გოგონას სახლებში, ოფისებსა და უნივერსიტეტებში, რათა ეპოვა მსახიობი, რომელიც მის გმირს ეკრანზე გამოსახავდა. ამ ოცნებას მან საკუთარი სიჯიუტით მიაღწია. უცნაური თავგადასავლებიც კი ჰქონდა და ამ ძიების დროს მიღებული შთაბეჭდილების საფუძველზე დაწერა მოთხრობა „გიულერი“. სევილის როლისთვის აზერბაიჯანის ნავთობისა და ქიმიის სახელმწიფო ინსტიტუტის სტუდენტს იზეტ ორუჯევას მიაგნეს.

მიუხედავად იმისა, რომ იზეტ ორუჯევა პროფესიონალი მსახიობი არ არის, ეს ფილმი მისი პირველი ნამუშევარია კინოში და ის აზერბაიჯანის ერთ-ერთი პირველი ეროვნული კინომსახიობია.[2]

ფილმი კინემატოგრაფისტის ასგარ ისმაილოვის პირველი ნაბიჯია.

დამდგმელი ჯგუფი[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]

  • ნაწარმოების ავტორი — ჯაფარ ჯაბარლი
  • სცენარის ავტორი — ჯაფარ ჯაბარლი, გრიგორი ბრაგინსკი
  • რეჟისორი — ამო ბეკ-ნაზაროვი
  • ოპერატორი — ივან ფროლოვი
  • დიზაინერი — ალექსანდრე ს. გონჩარსკი
  • მეორე ოპერატორი — ასგარ ისმაილოვი
  • რეჟისორის ასისტენტი — გრიგორი ბრაგინსკი

როლებში[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]

  • იზეტ ორუჯევა — სევილი
  • აგასადიგ გარაიბეილი — ბალაში
  • მუსტაფა მარდანოვიატაკიში (ბალაშის მამა)
  • ბელა ბელეცკაია — ადილა
  • ა.ი. ბაზირგანოვი — ალი-ბეი
  • ლატიფ საფაროვი — გიუნდუზი
  • რუსტამ კაზიმოვი — რუსტამ-ბეი
  • აზიზა მამედოვა — დაიე
  • გასიმ ზეინალოვი — ბაბაკიში (სევილის მამა)

რესურსები ინტერნეტში[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]

სქოლიო[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]