საქართველოს სოციალ-დემოკრატიული პარტია

მასალა ვიკიპედიიდან — თავისუფალი ენციკლოპედია
Jump to navigation Jump to search
საქართველოს სოციალ-დემოკრატიული პარტია
დაფუძნდა 1917 - 1936
იდეოლოგია სოციალ-დემოკრატია
შტაბ-ბინა თბილისი, საქართველო

საქართველოს სოციალ-დემოკრატიული პარტია — წამყვანი პოლიტიკური პარტია საქართველოს დემოკრატიულ რესპუბლიკაში, შექმნილი ოქტომბრის რევოლუციის შემდეგ 1917 წელს, რსდმპ-ს ქართველი მენშევიკების მიერ.

1919 წლის 14 თებერვალს საქართველოს დემოკრატიული რესპუბლიკის დამფუძნებელი კრების არჩევნებში პარტიამ აიღო ხმათა 81,5 პროცენტი.

რუსეთის მიერ საქართველოს ოკუპაციის შემდეგ, 1921-1926 წლებში, პარტია ეწეოდა აქტიურ იატაკქვეშა ანტიბოლშევიკურ მოღვაწეობას, მონაწილეობდა 1924 წლის აჯანყების მომზადებაში. 1921 წლიდან პარიზში არსებობდა პარტიის „საზღვარგარეთული ბიურო“.

პარტიის წამყვანი იდეოლოგები იყვნენ: ნიკოლოზ ჩხეიძე, ევგენი გეგეჭკორი, გრიგოლ ლორთქიფანიძე, ისიდორე რამიშვილი, ნოე ჟორდანია, ირაკლი წერეთელი, აკაკი ჩხენკელი, სეით დევდარიანი, ბენია ჩხიკვიშვილი, კოტე ანდრონიკაშვილი და სხვანი. სხვა და სხვა დროს პარტიის თვალსაჩინო წევრები იყვნენ: ვიქტორ ნოზაძე, მიხეილ ხუნდაძე, ევგენ ღვალაძე, ისიდორე მანწკავა, აკაკი ანდღულაძე და სხვა ცნობილი პოლიტიკური მოღვაწენი.

იხილეთ აგრეთვე[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]