საქართველოს საპრეზიდენტო არჩევნები (1995)

მასალა ვიკიპედიიდან — თავისუფალი ენციკლოპედია
Jump to navigation Jump to search
1991 საქართველოს დროშა 2000
საქართველოს პრეზიდენტის არჩევნები
5 ნოემბერი, 1995
Eduard shevardnadze.jpg
პრეზ. კანდიდატი ედუარდ შევარდნაძე ჯუმბერ პატიაშვილი
პარტია საქართველოს მოქალაქეთა კავშირი
მოსახლეობის ხმები 1,589,909 414,303
პროცენტი 74.04% 19.58%
მოქმედი
პრეზიდენტი
არჩეული პრეზიდენტი
ედუარდ შევარდნაძე

1995 წლის საქართველოს საპრეზიდენტო არჩევნები — პირველი საპრეზიდენტო არჩევნები საქართველოში კონსტიტუციის მიღების შემდგომ. არჩევნები ტარდებოდა საპარლამენტო არჩევნებთან ერთად. გაიმარჯვა საქართველოს მოქალაქეთა კავშირის კანდიდატმა ედუარდ შევარდნაძემ.

საფუძველი[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]

1995 წლის 24 აგვისტოს საქართველოს პარლამენტმა მიიღო კონსტიტუცია, რომლის მიხედვითაც საქართველოში დაწესდა პრეზიდენტის თანამდებობა. იმავე წლის შემოდგომაზე, 5 ნოემბერს ჩატარდა საქართველოს პარლამენტისა და პრეზიდენტის არჩევნები.

კანდიდატები[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]

არჩევნებში 6 კანდიდატი მონაწილეობდა:

ე. შევარდნაძე ედუარდ შევარდნაძე - საბჭოთა კავშირის ყოფილი მაღალჩინოსანი, 1993-1995 წლებში იყო საქართველოს პარლამენტის თავმჯდომარე და ეკავა საქართველოს სახელმწიფოს მეთაურის თანამდებობა.
ჯუმბერ პატიაშვილი -
Akaki Bakradze.jpg აკაკი ბაქრაძე - კრიტიკოსი და ხელოვნებათმცოდნე, რუსთაველის საზოგადოების პრეზიდენტი.
პანტელეიმონ გიორგაძე - საქართველოს კომუნისტური პარტიის კანდიდატი.
ქართლოს ღარიბაშვილი -
როინ ლიპარტელიანი -

შედეგები[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]

ამომრჩეველთა საერთო რაოდენობა იყო 3 106 557. არჩევნებში მონაწილეობა მიიღო 2 139 369 ადამიანმა. 7980 ბიულეტენი (მონაწილეთა 2,7%) ბათილად ჩაითვალა.

კანდიდატი ხმების რაოდენობა %
ედუარდ შევარდნაძე 1,589,909 74,04
ჯუმბერ პატიაშვილი 414,313 19,58
აკაკი ბაქრაძე 31,350 1,48
პანტელეიმონ გიორგაძე 10,697 0,50
ქართლოს ღარიბაშვილი 10,023 0,47
როინ ლიპარტელიანი 7,948 0,37

ედუარდ შევარდნაძის ინაუგურაცია იმავე წლის 25 ნოემბერს შედგა.

საპარლამეტო არჩევნები[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]

იმავე დღეს პარალელურად მიმდინარეობდა საქართველოს პარლამენტის არჩევნები, რომელშიც სამმა პარტიამ მოახერხა 5%-იანი ზღვარის გადალახვა. ესენი იყო საქართველოს მოქალაქეთა კავშირი, ეროვნულ-დემოკრატიული პარტია და დემოკრატიული აღორძინების კავშირი.

რესურსები ინტერნეტში[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]