სანქტ-პეტერბურგის მარიამისა და ელისაბედის შეხვედრის ტაძარი

მასალა ვიკიპედიიდან — თავისუფალი ენციკლოპედია
Jump to navigation Jump to search
სანქტ-პეტერბურგის მარიამისა და ელისაბედის შეხვედრის ტაძარი
The Catholic Church of the virgin Mary, St. Petersburg, Mineralnaya street, July, 2017.jpg
სანქტ-პეტერბურგის მარიამისა და ელისაბედის შეხვედრის ტაძარი (რუსეთი)
Red pog.png
ძირითადი ინფორმაცია
გეოგრაფიული კოორდინატები 59°57′58″ ჩ. გ. 30°22′08″ ა. გ. / 59.96611° ჩ. გ. 30.36889° ა. გ. / 59.96611; 30.36889
რელიგიური კუთვნილება კათოლიციზმი
ქვეყანა დროშა: რუსეთი რუსეთი
ადგილმდებარეობა სანქტ-პეტერბურგი
სასულიერო სტატუსი მოქმედი
ფუნქციური სტატუსი რუსეთის გერბი რუსეთის კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლი № 7802336001
ხუროთმოძღვრების აღწერა
ხუროთმოძღვარი(ები) ნიკოლოზ ბენუა
ხუროთმოძღვრული სტილი ნეოგოთიკა
თარიღდება XIX საუკუნე

სანქტ-პეტერბურგის მარიამისა და ელისაბედის შეხვედრის ტაძარი (რუს. Храм Посещения Пресвятой Девой Марией Елизаветы) — ერთ-ერთი კათოლიკური ტაძარი სანქტ-პეტერბურგში, ვიბორსკის ყოფილ კათოლიკურ სასაფლაოზე. ტაძარი აგებულია 1856-1879 წლებში.

ტაძარი მიეკუთვნება ღვთისმშობლის არქიეპარქიის ჩრდილო-დასავლეთ რეგიონს, რომელსაც ხელმძღვანელობს მთავარეპიკსოპოსი პაოლო რეცი. ტაძარში მსახურობენ ვერბისტების კათოლიკური ორდენის წევრები.

ისტორია[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]

1852 წელს სანქტ-პეტერბურგის კათოლიკეთა სასულიერო საზოგადოებამ ითხოვა გაეხსნათ ქალაქში კათოლიკური სასაფლაო. 1856 წელს იმპერატორმა ალექსანდრე II-მ დაამტკიცა კათოლიკური სასაფლაოსა და სამლოცველოს შექმნის ბრძანება. სასფლაოსათვის მიწის ნაკვეთი გამოყვეს ვიბორგის მხარეში. სასაფლაოს სამლოცველოს პროექტი შეიმუშავა არქიტექტორმა ნიკოლიზ ბენუამ. 1856 წელს მოხდა სამლოცველოს საფუძვლის ჩაყრა, მშენებლობა გაგრძელდა ზუსტად სამი წელი. 1859 წელს მიტროპოლიტმა ვაცლავ ჟილინსკიმ სამლოცველო აკურთხა ღვთისმშობლის მიძინების სახელზე.

1870-იან წლებში გადაწყვიტეს სამლოცველო ტაძრად გადაეკეთებინათ, პროექტის ავტორი კვლავ ნიკოლოზ ბენუა იყო. აშენებული ტაძარი აკურთხეს 1879 წელს მარიამისა და ელისაბედის შეხვედრის სახელზე. ეკლესიას ჰქონდა ექვსი საკურთხეველი და თავიდან გამოიყენებოდა მხოლოდ დასაკრძალავად. ეკლესიის ინტერიერის მოხატულობა შეასრულა ცნობილმა მხატვარმა ადოლფ შარლემანმა. ტაძრის სარდაფში მოწყობილ აკლდამაში დაკრძალულია რამდენიმე კათოლიკე მთავარეპისკოპოსი და მიტროპოლიტი, ასევე ტაძრის შემქმნელი ნიკოლოზ ბენუა. სასაფლაოზე ტაძრის ახლოს დაკრძალული არიან ცნობილი პირები: მხატვრები ფიოდორ ბრუნი, ლუიჯი პრემაცი, ადოლფ შარლემანი, ფსიქიატრი ივან მერჟეევსკი, მომღერალი ანჯოლინა ბოზიო და სხვები.

ეკლესიასთან მოქმედებდა საბავშვო სახლი, ღარიბებისა და ავადმყოფი ქალების თავშესაფარი. 1914 წელს გაიხსნა სკოლა, მოგვიანებით - პროგიმნაზია.

ტაძარი ფუნქციონირებდა 1938 წლამდე. ამავე წლის 1 ნოემბერს კი დახურეს[1]. მომდევნო წელს სასაფლაოც გააუქმეს, დაკრძალულების ნაწილი გადაასვენეს ალექსანდრე ნეველის ლავრის სამუზეუმო ნეკროპოლში. ეკლესიის შენობა გადააკეთეს კარტოფილის საცავად.

2002 წლის აპრილში ეკლესიის შენობა დაუბრუნეს კათოლიკეებს. წარიმართა ნაწილობრივი რესტავრაცია, რეგულარული ღვთისმსახურება დაიწყო 2005 წლიდან. 2017 წლამდე მრევლს ხელმძღვანელობდა მღვდელი რიხარდ შტარკი. 2017 წლის ნოემბრიდან წინამძღვარია მიხაილ მარგეფკა.

რესურსები ინტერნეტში[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]

სქოლიო[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]

  1. Берташ А. В. Выборгское кладбище — летопись истории Петербурга // Бывшее Выборгское римско-католическое кладбище в Санкт-Петербурге (1856—1950). Книга памяти. Сост. о. К. Пожарский. СПб — Варшава, 2003. — С. 42.