რუისი (ქარელის მუნიციპალიტეტი)

მასალა ვიკიპედიიდან — თავისუფალი ენციკლოპედია
Jump to navigation Jump to search
სოფელი
რუისი
A church in Ruisi (Photo A. Muhranoff, 2011).jpg
რუისის ღვთისმშობლის ტაძარი
ქვეყანა საქართველოს დროშა საქართველო
მხარე შიდა ქართლის მხარე
მუნიციპალიტეტი ქარელის მუნიციპალიტეტი
კოორდინატები 42°02′04″ ჩ. გ. 43°57′25″ ა. გ. / 42.03444° ჩ. გ. 43.95694° ა. გ. / 42.03444; 43.95694
ცენტრის სიმაღლე 670
მოსახლეობა 5 139[1] კაცი (2014)
ეროვნული შემადგენლობა ქართველები (99%)[2]
რუისი (ქარელის მუნიციპალიტეტი) — საქართველო
რუისი (ქარელის მუნიციპალიტეტი)
რუისი (ქარელის მუნიციპალიტეტი) — შიდა ქართლი
რუისი (ქარელის მუნიციპალიტეტი)

რუისისოფელი საქართველოში, ქარელის მუნიციპალიტეტში. მდებარეობს შიდა ქართლის ვაკეზე, მდინარე მტკვრის მარცხენა სანაპიროზე, საავტომობილო მაგისტრალი ს1-ზე, ზღვის დონიდან 670 მეტრი, ქარელიდან 7 კილომეტრი. სოფელში ფუნქციონირებს საზოგადოებრივი ცენტრი.

დემოგრაფია[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]

2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 5 139 ადამიანი.

აღწერის წელი მოსახლეობა კაცი ქალი
2002[2] 6 032 2 947 3 085
2014[1] Decrease2.svg 5 139 2 588 2 551

ისტორია[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]

რუისში მდებარეობდა საეპისკოპოსო კათედრა და სოფელი წარმოადგენდა რუისის საეპისკოპოს ცენტრს. მროველი ეპიკოპოსი მონაწილეობდა 506 წელს დვინის საეკლესიო კრებაზე. რუისის საეპისკოპოშო შედიოდ შიდა ქართლის სოფლები რუისის ჩრდილო-დასავლეთით ლიხ-ტაშისკარამდე. XVII საუკუნეში, აწყურის საეპისკოპოსოს გაუქმების შემდეგ ხეობისა და სადგერის სოფლებიც მროველს დაექვემდებარა. 1715 წელს რუისის საეპისკოპოსოში, რუისის სამწყსოს დავთარის მიხედვით შედიოდა 84 სოფლის 1839 კომლი. 1811 წელს რუისის საეპისკოპო გაუქმდა. 1921-30 წლებში იყო გორის მაზრის რუისის რაიონის ცენტრი. რუისის რაიონში შედიოდა დირბის თემის სოფლები.

კულტურული მემკვიდრეობა[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]

სოფელი მდიდარია სასულიერო დანიშნულების არქიტექტურული ძეგლებით, რომელთა შორის ყველაზე მნიშვნელოვანია რუისის ღვთისმშობლის ტაძარი. სოფლის ტერიტორიაზე ასევე მდებარეობს:

სქოლიო[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]

  1. 1.0 1.1 მოსახლეობის საყოველთაო აღწერა 2014. საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (ნოემბერი 2014). წაკითხვის თარიღი: 7 ნოემბერი, 2016.
  2. 2.0 2.1 საქართველოს მოსახლეობის 2002 წლის პირველი ეროვნული საყოველთაო აღწერის ძირითადი შედეგები, ტომი II

ლიტერატურა[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]