რაულ კუბას გრაუ
| რაულ კუბას გრაუ | |
|---|---|
.jpg) | |
| დაბადების თარიღი | 23 აგვისტო, 1943[1] (82 წლის) |
| დაბადების ადგილი | ასუნსიონი |
| მოქალაქეობა |
.svg){kind=small} პარაგვაი |
| განათლება | Universidad Nacional de Asunción |
 | |
რაულ ალბერტო კუბას გრაუ (დ. 23 აგვისტო, 1943) — პარაგვაის პოლიტიკოსი და ინჟინერ-ელექტრიკოსი, რომელიც მსახურობდა პარაგვაის 45-ე პრეზიდენტად 1998 წლიდან 1999 წლამდე.
კუბასი იყო „კოლორადოს პარტიის“ წევრი და ლინო ოვიედოს ერთგული მიმდევარი, (რომელმაც პატიმრობის გამო ვერ შეძლო პრეზიდენტობაზე კენჭისყრა). ის აირჩიეს 1998 წელს თავის მეწყვილესთან, ვიცე-პრეზიდენტობის კანდიდატთან, ლუის მარია არგანიასთან ერთად. არგანია იყო „კოლორადოს პარტიის“ ლიდერი, რომელიც ოვიედოს უმთავრეს პოლიტიკურ მეტოქედ იქცა.
1999 წლის მარტში, ვიცე-პრეზიდენტ არგანიას მკვლელობის შემდეგ, კუბასის მთავრობის წინააღმდეგ მასშტაბური საპროტესტო აქციები დაიწყო. ამ სოციალური მღელვარების დღეების შედეგად, რომელიც ცნობილი გახდა როგორც „პარაგვაული მარტი“ (Marzo Paraguayo), კუბასი გადადგა და მისი ადგილი სენატის პრეზიდენტმა, ლუის გონსალეს მაკიმ დაიკავა. კუბასის პრეზიდენტობა მხოლოდ ექვს თვეს გაგრძელდა.
ადრეული ცხოვრება
[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]კუბას გრაუ საინჟინრო ფაკულტეტზე სწავლობდა ასუნსიონის ეროვნულ უნივერსიტეტში.
იგი იყო კოლორადოს პარტიის წევრი. პრეზიდენტად არჩევამდე იგი მუშაობდა ინჟინერ-ელექტრიკოსად და 1996 წლის აპრილში, პრეზიდენტ ხუან კარლოს ვასმოსის დროს, მცირე ხნით იკავებდა პარაგვაის ფინანსთა მინისტრის თანამდებობას, სანამ გადადგებოდა.[2]
პრეზიდენტობა (1998–1999)
[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]როდესაც 1998 წლის საარჩევნო კამპანია დაიწყო, არმიის გენერალმა ლინო ოვიედომ კუბასი თავის მეწყვილედ (ვიცე-პრეზიდენტობის კანდიდატად) დაასახელა. თუმცა, არჩევნებამდე რამდენიმე თვით ადრე, ოვიედოს 10 წლით თავისუფლების აღკვეთა მიესაჯა 1996 წლის სახელმწიფო გადატრიალების მცდელობაში მონაწილეობისთვის და მას კენჭისყრაში მონაწილეობის უფლება ჩამოერთვა. კუბასმა მისი ადგილი დაიკავა საარჩევნო ბიულეტენში და 1998 წლის მაისის არჩევნებში ხმების 54%-ით გაიმარჯვა ლოზუნგით: „კუბასი მართავს, ოვიედო ძალაუფლებაშია“. დღემდე, ეს არის ერთადერთი შემთხვევა პარაგვაიში დემოკრატიის აღდგენის შემდეგ, როდესაც საპრეზიდენტო კანდიდატმა ხმების აბსოლუტური უმრავლესობა მოიპოვა.
ივნისში პარაგვაის კონგრესმა მიიღო კანონი, რომლის თანახმადაც პრეზიდენტს არ ჰქონდა უფლება შეეწყალებინა პირი, რომელსაც სასჯელის მინიმუმ ნახევარი არ ჰქონდა მოხდილი. ეს კანონი აღიქვეს როგორც მცდელობა, რომ კუბასს არ შეეწყალებინა თავისი ყოფილი მეწყვილე ოვიედო. თუმცა, აგვისტოში, ინაუგურაციიდან სამი დღის შემდეგ, კუბასმა ოვიედოს სასჯელი უკვე მოხდილ დრომდე შეუმცირა, რითაც იგი ფაქტობრივად გაათავისუფლა ციხიდან. 1998 წლის დეკემბერში პარაგვაის უზენაესი სასამართლოს ბრძანების მიუხედავად, კუბასმა უარი თქვა ოვიედოს ციხეში დაბრუნებაზე.
ამის საპასუხოდ, 1999 წლის თებერვალში დეპუტატთა პალატამ კუბასს ბრალი დასდო ძალაუფლების ბოროტად გამოყენებაში. კენჭისყრისას ფორმალური იმპიჩმენტის დასაწყებად მხოლოდ ორი ხმა დააკლდათ. კუბასის ვიცე-პრეზიდენტი, ლუის მარია არგანია, რომელიც კუბასის მეწყვილედ მხოლოდ „კოლორადოს“ პარტიის მიერ ძალაუფლების შენარჩუნების მიზნით დაინიშნა, თუმცა თავად პარტიაში ანტი-ოვიედისტურ ბლოკს ხელმძღვანელობდა, 1999 წლის 23 მარტს მოკლეს. მკვლელობა, სავარაუდოდ, ოვიედოს გათავისუფლებასთან დაკავშირებული დავის შედეგი იყო და ის ოვიედოსთან კავშირში მყოფმა ჯგუფმა ჩაიდინა. კუბასი ამ საქმეში თანამონაწილედ მიიჩნიეს, რამაც მასობრივი პროტესტი გამოიწვია. ათასობით ადამიანი მონაწილეობდა საჯარო დემონსტრაციებში, რომლებსაც გაფიცული მუშები ხელმძღვანელობდნენ და კუბასის გადადგომას ითხოვდნენ. გამოიძახეს უსაფრთხოების ძალები. როდესაც დემონსტრაციები ძალადობაში გადაიზარდა, შვიდი ადამიანი ცეცხლსასროლი იარაღით მოკლეს, ათობით კი დაიჭრა. ეს მოვლენები ისტორიაში შევიდა, როგორც „Marzo paraguayo“ („პარაგვაული მარტი“).
კუბასის მხარდაჭერა ფაქტობრივად სრულად ჩამოიშალა. მკვლელობიდან მეორე დღეს დეპუტატთა პალატამ ხმათა აბსოლუტური უმრავლესობით კუბასის იმპიჩმენტს დაუჭირა მხარი. გარდაუვალი მსჯავრდებისა და სენატის მიერ თანამდებობიდან გადაყენების წინაშე მდგარი კუბასი 1999 წლის 28 მარტს გადადგა, ხოლო ოვიედო ბრაზილიაში გაიქცა. ოვიედო პარაგვაიში 2004 წელს დაბრუნდა, რათა პასუხი ეგო როგორც 1996 წლის გადატრიალების მცდელობისთვის, ისე „პარაგვაული მარტის“ დროს მომიტინგეების მკვლელობისთვის, რის გამოც იგი დაუყოვნებლივ დააპატიმრეს.[3][4] 2007 წლის 6 სექტემბერს იგი პირობითად, კარგი ყოფაქცევის გამო გაათავისუფლეს,[5] ხოლო 2007–2008 წლებში ორივე საქმე შეწყდა.[6]
ქალიშვილის გატაცება და მკვლელობა
[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]2004 წლის ოქტომბერში მისი ქალიშვილი, სესილია კუბასი, შეიარაღებულმა პირებმა ასუნსიონში, საკუთარ ბინასთან ახლოს გაიტაცეს. პარაგვაის უსაფრთხოების ძალებმა მისი ინტენსიური ძებნა დაიწყეს, კუბასმა კი გამოსასყიდის სახით 800,000 აშშ დოლარი გადაიხადა. მიუხედავად ამისა, 2005 წლის თებერვალში გოგონას ცხედარი ასუნსიონის გარეუბანში მდებარე ერთ-ერთი სახლის სარდაფში იპოვეს. იგი 32 წლის იყო. დააკავეს ოთხი მამაკაცი, მათ შორის ერთ-ერთი, რომელიც სავარაუდოდ კავშირში იყო კოლუმბიის ამბოხებულთა მოძრაობა FARC-თან. 2006 წლის ივლისში ამ დანაშაულში ეჭვმიტანილ ორ პირს მეზობელმა ბოლივიამ ლტოლვილის სტატუსი მიანიჭა.[7]
იხილეთ აგრეთვე
[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]რესურსები ინტერნეტში
[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]სქოლიო
[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]- ↑ Munzinger Personen
- ↑ Ministerio de Hacienda de Paraguay. Ministerio de Hacienda - Galería de Ministros y Sedes. ციტირების თარიღი: 2020-09-05
- ↑ Lino Oviedo volvió y quedó preso es (30 June 2004). ციტირების თარიღი: 27 March 2019.
- ↑ Lino Oviedo preso en Paraguay tras abandonar su exilio en Brasil es (30 June 2004). ციტირების თარიღი: 27 March 2019.
- ↑ Paraguay's Oviedo leaves prison. BBC News (6 September 2007). ციტირების თარიღი: 27 March 2019.
- ↑ No se sabe de dónde provinieron los disparos en la plaza, según camarista es (27 September 2007). დაარქივებულია ორიგინალიდან — 16 March 2008. ციტირების თარიღი: 27 March 2019.
- ↑ Familia Cubas critica a Bolivia from BBC News, 1 July 2006, retrieved 2 February 2016