შინაარსზე გადასვლა

ჟუან დუ კანტუ ი კაშტრუ

სტატიის შეუმოწმებელი ვერსია
მასალა ვიკიპედიიდან — თავისუფალი ენციკლოპედია
ჟუან დუ კანტუ ი კაშტრუ და სილვა ანტუნესი
ჟუან დუ კანტუ ი კაშტრუ და სილვა ანტუნესი
პორტრეტი, 1918
თანამდებობაზე ყოფნის დრო
16 დეკემბერი 1918  5 ოქტომბერი 1919
პრემიერ-მინისტრი  თვითონ
წინამორბედისიდონიუ პაიში
მემკვიდრეანტონიო ხოსე დე ალმეიდა

პორტუგალიის პრემიერ-მინისტრი
თანამდებობაზე ყოფნის დრო
14 დეკემბერი, 1918  2 3 დეკემბერი, 1918
პრეზიდენტითვითონ
წინამორბედისიდონიუ პაიში
მემკვიდრეჟუან ტამანინი ბარბოზა

საგარეო საქმეთა მინისტრი
თანამდებობაზე ყოფნის დრო
4 დეკემბერი, 1918  15 დეკემბერი, 1918
პრეზიდენტისიდონიუ პაიში
წინამორბედიანტონიუ ეგაშ მონიში
მემკვიდრეანტონიუ ეგაშ მონიში

საზღვაო მინისტრი
თანამდებობაზე ყოფნის დრო
7 სექტემბერი, 1918  15 დეკემბერი, 1918
პრეზიდენტისიდონიუ პაიში
წინამორბედიალფრედუ მაგალიანეში
მემკვიდრეალფრედუ მაგალიანეში

დაბადებული19 მაისი, 1862
ლისაბონი, პორტუგალია
გარდაცვლილი14 მარტი, 1934 (71 წლის)
ლისაბონი, პორტუგალია
პოლიტიკური პარტიაეროვნული რესპუბლიკური პარტია
(„სიდონისტური პარტია“)
მეუღლემარიანა დე აბოიმი
შვილები2 ქალიშვილი და 1 ვაჟი
საქმიანობასამხედრო-საზღვაო ოფიცერი
ხელმოწერა

ჟუან დუ კანტუ ი კაშტრუ და სილვა ანტუნესი (პორტ. João do Canto e Castro da Silva Antunes, დ. 19 მაისი, 1862 — გ. 14 მარტი, 1934, ლისაბონი) — პორტუგალიის სამხედრო-საზღვაო ფლოტის ოფიცერი და პორტუგალიის პრეზიდენტი პირველი რესპუბლიკის პერიოდში. მან ასევე მოკლე დროით პორტუგალიის 67-ე პრემიერ-მინისტრის პოსტი ეკავა. ასევე ცნობილია როგორც ჟუან დუ კანტუ ი კაშტრუ. [1]

ჟუანი გენერალ ჟუზე რიკარდუ და კოშტა და სილვა ანტუნესისა (დ. 7 თებერვალი, 1831, ლისაბონი — გ. 7 აგვისტო, 1906) და მარია და კონსეისან დუ კანტუ ი კაშტრუ მასკარენიაშ ვალდესის (დ. 4 ოქტომბერი, 1825 — გ. 20 აპრილი, 1892) ოჯახში დაიბადა.

1891 წელს მან ცოლად შეირთო მარიანა დე სანტუ ანტონიუ მორეირა ფრეირე კორეია მანუელ ტორეს დე აბოიმი (13 ივნისი, 1865, ლისაბონი18 იანვარი, 1946), იდანიის პირველი ვიკონტის დისშვილი. წყვილს შეეძინა შვილები.

კანტუ ი კაშტრუმ დაიკავა საზღვაო მინისტრის პოსტი, ამ თანამდებობაზე დაინიშნა 1918 წლის 9 სექტემბერს და სიდონიუ პაიშმა დანიშნა. 1918 წლის 14 დეკემბერს პაიშის მკვლელობის შემდეგ, ჟუანმა მისი ადგილი დაიკავა.

მისი მმართველობის პერიოდში რევოლუციის მოწყობის ორი მცდელობა დაფიქსირდა. პირველი, რომელიც 1918 წლის დეკემბერში სანტარენში მოხდა, რესპუბლიკელები ფრანცისკუ და კუნია ლეალი და ალვარუ ხავიერ დე კაშტრუ ხელმძღვანელობდნენ. მეორე შემთხვევა მონარქისტული ხასიათის იყო და 1919 წლის იანვარში პაივა კოსეირუმ განახორციელა. მან გარკვეული დროით ქვეყნის ჩრდილოეთ ნაწილზე კონტროლის დამყარება შეძლო, რასაც „ჩრდილოეთის მონარქია“ ეწოდა. მიუხედავად იმისა, რომ თავად ჟუანი მონარქისტული შეხედულებების მქონე პიროვნება იყო, როგორც რესპუბლიკის პრეზიდენტს, მას მოუწია ბრძოლა იმ მოძრაობის წინააღმდეგ, რომელიც მის შეხედულებებს ემთხვეოდა.

  1. Canto e Castro pt. ციტირების თარიღი: 3 November 2020