ჟან კაზიმირ-პერიე

ჟან პოლ პიერ კაზიმირ-პერიე (ფრანგ. Jean Casimir-Perier; დ. 8 ნოემბერი, 1847- გ. 11 მარტი, 1907)— ფრანგი პოლიტიკოსი. საფრანგეთის პრეზიდენტი 1894 წლის ივნისიდან 1895 წლის იანვრამდე.

ბიოგრაფია

ჟან კაზიმირ-პერიე დაიბადა პარიზში 1847 წლის 8 ნოემბერს, ოგიუსტ კაზიმირ-პერიეს ვაჟი, კაზიმირ პიერ პერიეს შვილიშვილი, ლუი ფილიპის პრემიერ-მინისტრი, და საფრანგეთის ბანკის ერთ-ერთი დამფუძნებლის კლოდ პერიეს შვილთაშვილი. საჯარო ცხოვრებაში შევიდა როგორც თავისი მამის მდივანი, რომელიც იყო შინაგან საქმეთა მინისტრი ტიერის პრეზიდენტობის დროს.

1874 წელს აირჩიეს ობის დეპარტამენტის გენერალურ საბჭოდ და იგივე დეპარტამენტმა გაგზავნა დეპუტატთა პალატაში 1876 წლის საყოველთაო არჩევნებზე, და ყოველთვის ხელახლა ირჩეოდა თავის პრეზიდენტობამდე. მიუხედავად თავისი ოჯახის ტრადიციებისა, კაზიმირ-პერიე შეუერთდა მარცხენა რესპუბლიკელთა ჯგუფს და იყო 363-დან ერთ-ერთი Seize-Mai-ზე (1877). მან უარი თქვა "პრინცების განდევნაზე" ხმის მიცემაზე 1883 წელს და გადადგა დეპუტატის თანამდებობიდან კანონის მიღების შემდეგ (1886 წლის 26 ივნისი) ორლეანის ოჯახთან პირადი კავშირების გამო.

1883 წლის 17 აგვისტოს გახდა საომარ საქმეთა სახელმწიფო მდივნის მოადგილე, ეს თანამდებობა შეინარჩუნა 1885 წლის 7 იანვრამდე. 1890 წლიდან 1892 წლამდე იყო პალატის ვიცე-პრეზიდენტი, შემდეგ 1893 წელს პრეზიდენტი. 3 დეკემბერს გახდა საბჭოს პრეზიდენტი, ხელმძღვანელობდა საგარეო საქმეთა დეპარტამენტს, გადადგა 1894 წლის მაისში და ხელახლა აირჩიეს პალატის პრეზიდენტად.

1894 წლის 24 ივნისს, პრეზიდენტ კარნოს მკვლელობის შემდეგ, კაზიმირი აირჩიეს რესპუბლიკის პრეზიდენტად 451 ხმით ანრი ბრისონის 195 ხმისა და შარლ დიუპიის 97 ხმის წინააღმდეგ. კაზიმირ-პერიეს პრეზიდენტობა მხოლოდ ექვსი თვე გაგრძელდა. დიუპიის სამინისტროს გადადგომა 1895 წლის 14 იანვარს შემდეგ დღეს მოჰყვა პრეზიდენტის გადადგომა. კაზიმირ-პერიემ ახსნა თავისი ქმედება იმ ფაქტით, რომ თავი იგრძნო იგნორირებულად მინისტრების მიერ, რომლებიც არ კონსულტირდებოდნენ მასთან გადაწყვეტილებების მიღებამდე და არ აცნობებდნენ მას პოლიტიკურ მოვლენებზე, განსაკუთრებით საგარეო საქმეებში.

იმ დროიდან მან მთლიანად მიატოვა პოლიტიკა და მიუძღვნა თავი ბიზნესს – განსაკუთრებით სამთო მრეწველობას. ალფრედ დრეიფუსის სასამართლო პროცესზე რენში, კაზიმირ-პერიეს ჩვენებას, გენერალ მერსიეს ჩვენების საწინააღმდეგოდ, დიდი მნიშვნელობა ჰქონდა დრეიფუსის საქმისთვის.

კაზიმირ-პერიე გარდაიცვალა 1907 წლის 11 მარტს პარიზში სტენოკარდიის გამო.

2024 წლის მდგომარეობით, საფრანგეთის პრეზიდენტების ისტორიის განმავლობაში, კაზიმირ-პერიეს ჰქონდა ყველაზე მოკლე პრეზიდენტობა.

კაზიმირ-პერიეს სამინისტრო, 1893 წლის 3 დეკემბერი – 1894 წლის 30 მაისი

• ჟან კაზიმირ-პერიე – საბჭოს პრეზიდენტი და საგარეო საქმეთა მინისტრი
• ოგიუსტ მერსიე – საომარ საქმეთა მინისტრი
• დავიდ რენალი – შინაგან საქმეთა მინისტრი
• ოგიუსტ ბურდო – ფინანსთა მინისტრი
• ანტონენ დიუბოსტი – იუსტიციის მინისტრი
• ჟან მარტი – ვაჭრობის, მრეწველობისა და კოლონიების მინისტრი
• ოგიუსტ ალფრედ ლეფევრი – საზღვაო ძალების მინისტრი
• ეჟენ სპიულერი – საჯარო განათლების, სახვითი ხელოვნებისა და რელიგიის მინისტრი
• ალბერ ვიჟე – სოფლის მეურნეობის მინისტრი
• შარლ ჟონარტი – საზოგადოებრივი სამუშაოების მინისტრი

ცვლილებები

ცვლილებები

• 1894 წლის 20 მარტი – ჟან მარტი ხდება ფოსტისა და ტელეგრაფის მინისტრი, ისევე როგორც ვაჭრობისა და მრეწველობის მინისტრი. ერნესტ ბულანჟე ცვლის მარტის კოლონიების მინისტრის თანამდებობაზე.