პლანიმეტრია
პლანიმეტრია (ლათ. planum — „სიბრტყე“ და ...მეტრია) — ელემენტარული გეომეტრიის ნაწილი, რომელიც სწავლობს სიბრტყეზე მდებარე ფიგურების თვისებებს. პლანიმეტრიის შინაარსი და მისი გადმოცემის საშუალება პირველად დაადგინა მათემატიკოსმა ევკლიდემ ძვ. წ. III საუკუნეში.
იხილეთ აგრეთვე
[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]- ევკლიდეს „საწყისები“
ლიტერატურა
[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]- ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 8, თბ., 1984. — გვ. 98.