პეტრე კრასნოვი

პეტრე კრასნოვი
დაბადების თარიღი	10 (22) სექტემბერი, 1869
დაბადების ადგილი	სანქტ-პეტერბურგი
გარდაცვალების თარიღი	16 იანვარი, 1947(1947-01-16) (77 წლის)
გარდაცვალების ადგილი	მოსკოვი
ჯარის სახეობა	რუსეთის იმპერიის არმია
წოდება	General of the Cavalry და გენერალ-მაიორი
მეთაურობდა	Don Republic, 1st Siberian Cossack Regiment, 10th Don Cossack Regiment, 2nd Combined Cossack Division და 3rd Cavalry Corps
ბრძოლები/ომები	პირველი მსოფლიო ომი, რუსეთის სამოქალაქო ომი, დიდი სამამულო ომი, მეორე მსოფლიო ომი, რუსეთ-იაპონიის ომი და Kerensky–Krasnov uprising
ჯილდოები	იხ. ჯილდოები

პეტრე ნიკოლოზის ძე კრასნოვი (რუს. Пётр Николаевич Краснов; დ. 10 (22) სექტემბერი, 1869, პეტერბურგი — გ. 17 იანვარი, 1947, მოსკოვი) — რუსი სამხედრო მოღვაწე და პოლიტიკური მოღვაწე, რუსეთის კონტრევოლუციის ერთ-ერთი ხელმძღვანელი, გენერალ-ლეიტენანტი (1917), დონის კაზაკთა ჯარების ატამანი, მწერალი და პუბლიცისტი. ნომინირებული იყო ლიტერატურის დარგში ნობელის პრემიაზე (1926).

ბიოგრაფია

1910 წლიდან იყო პოლკოვნიკი, ციმბირის კაზაკთა 1-ლი პოლკის მეთაური. 1913 წლის ოქტომბრიდან იყო დონის კაზაკთა მე-10 პოლკის მეთაური. 1914 წლის ნოემბრიდან გენერალ-მაიორი, დონის კაზაკთა 1-ლი დივიზიის 1-ლი ბრიგადის მეთაური.

1915 წლის ივლისიდან დონის კაზაკთა მე-3 დივიზიის მეთაური. 1916 წლის მაისში სახმრეთ-დასავლეთის ფრონტზე, ლუცკის მიმართულებაზე აქტიურად მონაწილეობდა ბრუსილოვის გარღვევაში. თებერვლის რევოლუციის შემდეგ, 1917 წლის ივნისიდან იყი ყუბანის კაზაკთა 1-ლი დივიზიის მეთაური, იმავე წლის სექტემბრიდან კი გენერალ-ლეიტენანტი და მე-3 საკავალერიო კორპუსის სარდალი.

1918 წლის მარტიდან დონზე ხელმძღვანელობდა კაზაკთა ანტიბოლშევიკურ ბრძოლას. 1918 წლის 16 მაისს არჩეულ იქნა დონის კაზაკთა ჯარების ატამანად. 1918 წლის აგვისტოდან იყო კავალერიის გენერალი და კაზაკთა ჯარების მთავარი ატამანი. 1919 წლის 15 თებერვლიდან, დენიკინის ზეწოლის შედეგად შეუერთდა ნიკოლაი იუდენიჩის ჩრდილო-დასავლეთის არმიას.

1920 წლიდან წავიდა ემიგრაციაში გერმანიაში. მეორე მსოფლიო ომის დროს აქტიურად თანამშრომლობდა ნაცისტურ გერმანიასთან. ტყვედ ჩაიგდეს საბჭოთა ჯარებმა და სსრკ უმაღლესი სასამართლოს სამხედრო კოლეგიის განაჩენით ჩამოახრჩვეს.

ლიტერატურული საქმიანობა

სამხედრო ჟურნალისტიკის ჟანრში დაწერილი ესეებისა და სტატიების გარდა, კრასნოვი ასევე მრავალი ლიტერატურული ნაწარმოების ავტორია. ბევრ მათგანში აშკარად იგრძნობა მისი, როგორც ორიენტალისტის გამოცდილება, ხოლო სიუჟეტური თემები აღმოსავლეთს უკავშირდება. მისმა მემუარებმა და ავტობიოგრაფიულმა მასალებმა მნიშვნელოვანი ინტერესი გამოიწვია.

თხზულებები

• На озере: Повесть и рассказы. — Санкт-Петербург: изд. тип. Муллер и Богельман, 1895. — [6], 226 с.
• Донцы: Рассказы из казачьей жизни. — Санкт-Петербург: изд. тип. И. Гольдберга, 1896. — [4], 219, [2] с.
• Казаки в начале XIX века: исторический очерк. — Санкт-Петербург: издал В. Березовский, 1896. — 72 с.
• Ваграм. Очерки и рассказы из военной жизни. СПб., 1898.
• Донцы и Платов в 1812 году. — Санкт-Петербург: Сел. вестн.; Москва: т-во И. Д. Сытина, 1912. — 40 с.
• В житейском море: Роман в 2 ч. — Петроград: В. Березовский, 1915. — [2], 393 с.
• Погром: Роман из Русско-японской войны. — Петроград: В. Березовский, 1915. — 472 с.
• Казаки в Африке: Дневник начальника конвоя Росийской императорской миссии в Абиссинию в 1897/98 г. / П. Н. Краснов. — Изд. 1-е. — С.-Петербург: тип. Глав. упр. уделов, 1899. — [10], 292, [1] с., 1 л. табл.
• Атаманская памятка. 1775—1900: краткий очерк истории Л.-Гв. Атаманского Его Императорского Высочества Государя Наследника Цесаревича полка. — Санкт-Петербург: Тип. Исидора Гольдберга, 1900. — XVI, 270, с., [2] л. карт.
• Казаки в Абиссинии: Дневник начальника конвоя Российской империи миссии в Абиссинии в 1897—98 г. / П. Н. Краснов. — С.-Петербург: изд. тип. И. Гольдберга, 1900. — VI, 472 с., 2 л. табл., карт.
• Борьба с Китаем: популярный очерк столкновения России с Китаем в 1901 г. — Санкт-Петербург: газ. «Русское чтение», 1901. — [4], 121 с.: ил., портр., карт.
• По Азии. Путевые очерки Маньчжурии, Дальнего Востока, Китая, Японии и Индии. — СПб., 1903. — 616 с.
• Казаки в Африке. — 1-е изд. — Санкт-Петербург: Тип. Гл. упр. уделов, 1899. — 295 с.
• Казаки в Африке, 2-е изд. — 1909 (о своём путешествии в Абиссинию в качестве начальника конвоя Российской императорской миссии)
• Картины былого Тихого Дона. Краткий очерк истории Войска Донского для чтения в семье, школе и войсковых частях. — СПб.: Т-во Р. Голике и А. Вильборг, 1909. — 525 с.
• Российское победоносное воинство: Крат. история рус. войска от времен богатырей до Полт. победы (1709 г.): Для чтения в семье, шк. и войсковых частях
• Русско-японская война: Восточный отряд на реке Ялу: Бой под Тюренченом / [П. Краснов] Изд. Всероссийского национального клуба. — С.-Петербург: Тип. А. С. Суворина , 1911. — 55 с.

ჯილდოები

• წმინდა ანას მე-2 ხარისხის ორდენი
• წმინდა ანას მე-3 ხარისხის ორდენი
• წმინდა სტანისლავის მე-2 ხარისხის ორდენი
• წმინდა ვლადიმერის მე-4 ხარისხის ორდენი
• წმინდა სტანისლავის მე-3 ხარისხის ორდენი
• წმინდა ვლადიმერის მე-3 ხარისხის ორდენი
• წმინდა გიორგის მე-4 ხარისხის ორდენი
• ოქროს ხმალი მამაცობისათვის და წმინდა ვლადიმერის ორდენი

ლიტერატურა

• ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 6, თბ., 1983. — გვ. 17.

რესურსები ინტერნეტში

ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე:

პეტრე კრასნოვი

• Краснов Пётр Николаевич
• Реабилитации не подлежит დაარქივებული 2008-06-09 საიტზე Wayback Machine.
• Руки прочь от «русского Киплинга»! Слово в защиту генерала Краснова
• Выдача Краснова. Споры в Британии на сайте «Генерал Краснов. Монархическая трагедия»
• Фюрер Казакии: кто и почему добивается реабилитации генерала Краснова
• Мемориал «Донские казаки в борьбе с большевиками»
• Казачий род Красновых и его вклад в политическую, научную, культурную и литературную жизнь России
• Сочинения П. Н. Краснова в библиотеке Максима Мошкова
• П.Краснов и издательство Е.Сияльской დაარქივებული 2016-04-15 საიტზე Wayback Machine.
• Страница П. Н. Краснова на сайте «Лаборатория Фантастики»