პატრიცია ფარცი

მასალა ვიკიპედიიდან — თავისუფალი ენციკლოპედია
ნავიგაციაზე გადასვლა ძიებაზე გადასვლა
Wikitext-ka.svg ამ სტატიას ან სექციას ვიკიფიცირება სჭირდება ქართული ვიკიპედიის ხარისხის სტანდარტების დასაკმაყოფილებლად.
იმ შემთხვევაში, თუ არ იცით, თუ რა არის ვიკიფიცირება, იხ. დახმარების გვერდი.
სასურველია ამის შესახებ აცნობოთ იმ მომხმარებლებსაც, რომელთაც მნიშვნელოვანი წვლილი მიუძღვით სტატიის შექმნაში. გამოიყენეთ: {{subst:ვიკიფიცირება/info|პატრიცია ფარცი}}


პატრიცია ფარცი
Patrizia Farci.jpg

პატრიცია ფარცი (ინგლ. Patrizia Farci) – იტალიელი მეცნიერი და ჰეპატოლოგი. იგი არის ალერგიისა და ინფექციური დაავადებების ეროვნული ინსტიტუტის ღვიძლის პათოგენეზის განყოფილების უფროსი. ფარცი ახორციელებს გადანერგვით კვლევას ღვიძლის დაავადებების სფეროში, განსაკუთრებით მწვავე და ქრონიკული ვირუსული ჰეპატიტის პათოგენეზის შესწავლაში. ადრე იყო მედიცინის სრული პროფესორი და ღვიძლის შესწავლის განყოფილების დირექტორი და კალიარის უნივერსიტეტის გასტროენტეროლოგიის ფაკულტეტის ხელმძღვანელი.

განათლება[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]

ფარციმ მიიღო დოქტორის წოდება კალიარის უნივერსიტეტში და შემდეგ გახდა ამავე უნივერსიტეტის ინფექციური დაავადებების და გასტროენტეროლოგიის საბჭოს სერთიფიცირებული სპეციალისტი. იგი სწავლობდა გასტოენტეროლოგიის განყოფილებაში მარიო რიცეტოს ხელმძღვანელობით ტურინის მოლინეტის საავადმყოფოსა და შეილა შერლოკის ხელმძღვანელობით სამეფო სამედიცინო საავადმყოფოში.[1]

კარიერა[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]

1989 წელს ფარცი შეუერთდა რობერტ ჰ. პარსელის ლაბორატორიას ალერგიისა და ინფექციური დაავადებების ეროვნულ ინსტიტუტში (NIAID) ინფექციური დაავადებების ლაბორატორიაში (LID), როგორც მოწვეული მეცნიერი. 1992 წელს იგი გახდა ასოცირებული პროფესორი მედიცინაში, ხოლო 2000 წელს მედიცინის სრული პროფესორი და ღვიძლის განყოფილების დირექტორი და კალიარის უნივერსიტეტის გასტროენტეროლოგიის ასპირანტურაში. 2007 წელს იგი დაბრუნდა LID- ში, სადაც 2010 წელს გახდა ღვიძლის პათოგენეზის განყოფილების უფროსი. [2]

NIAID– ში ფარცი ატარებს თარგმანულ კვლევას ღვიძლის დაავადებების სფეროში, განსაკუთრებით მწვავე და ქრონიკული ვირუსული ჰეპატიტის პათოგენეზის შესწავლაში. იგი ასევე იკვლევს ღვიძლის ფიბროზის პროგრესირების და უკუგანვითარების მოლეკულურ მექანიზმებს, ღვიძლის ციროზის როლს ჰეპატოცელულარული კარცინომის პათოგენეზში, ანეიტრალების ანტისხეულების როლს C ჰეპატიტის ვირუსის (HCV) ინფექციის პროფილაქტიკაში და კონტროლში, HCV– ის ევოლუცია და კლინიკური შედეგი და ახალი ჰეპატიტის აგენტების ძებნა. [3]

სქოლიო[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]