პავლე ბერკოვი
იერსახე
| პავლე ბერკოვი | |
|---|---|
| დაბადების თარიღი |
2 (14) დეკემბერი, 1896[1] ან 14 დეკემბერი, 1896[1] ბილჰოროდ-დნისტროვსკი[2] |
| გარდაცვალების თარიღი |
9 აგვისტო, 1969[3] [1] (72 წლის) სანქტ-პეტერბურგი |
| მოქალაქეობა |
რუსეთის იმპერია |
| ალმა-მატერი | ვენის უნივერსიტეტი |
| საქმიანობა | ლიტერატურათმცოდნე[4] , ბიბლიოგრაფი[4] , bibliologist, წყაროთმცოდნე და ლიტერატურის ისტორიკოსი |
პავლე ბერკოვი (რუს. Па́вел Нау́мович Берков; დ. 2 დეკემბერი, 1896, ბელგოროდ-დნესტროვსკი — გ. 9 აგვისტო, 1969, ლენინგრადი) — რუსი ლიტერატურათმცოდნე, სსრკ-ის მეცნიერებათა აკადემიის წევრ-კორესპონდენტი (1960), გერმანიის მეცნიერებათა აკადემიის წევრ-კორესპონდენტი (1967). იკვლევდა XVIII-XX სუაკუნეების რუსულ ლიტერატურას, ჟურნალისტიკას, ბიბლიოგრაფიის ისტორიას. ლენინგრადის უნივერსიტეტში წლების განმავლობაში კითხულბდა ქართული ლიტერატურის კურსს. წერილები მიუძღვნა რუსთაველის და ვაჟა-ფშაველას შემოქმედებას.
ლიტერატურა
[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]- შადური ვ., ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 2, თბ., 1977. — გვ. 324-325.
- პავლე ბერკოვი — სტატია დიდი რუსული ენციკლოპედიიდან (რუსული)
- 1 2 3 Литераторы Санкт-Петербурга. XX век / под ред. О. В. Богданова
- ↑ Берков Павел Наумович // Большая советская энциклопедия: [в 30 т.] — 3-е изд. — Москва: Советская энциклопедия, 1969.
- 1 2 Deutsche Nationalbibliothek Record #116135328 // Gemeinsame Normdatei — 2012—2016.