ნინო კირთაძე
| ნინო კირთაძე | |
|---|---|
| დაბადების თარიღი |
1 ივნისი, 1968 თბილისი, საქართველოს სსრ |
| საქმიანობა | მსახიობი |
| აქტიური | 1983-2008 |
ნინო კირთაძე (დ. 1 ივნისი, 1968) — ქართველი მსახიობი ქალი. მიღებული აქვს მონაწილეობა ხუთ მხატვრულ ფილმში. თანამშრომლობდა რეჟისორ ნანა ჯორჯაძესთან.
ბიოგრაფია
[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]1986 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ფილოლოგიის ფაკულტეტი და გახდა ამავე უნივერსიტეტის პედაგოგი. 1986–1992 წლებში იყო ლიტერატურის ინსტიტუტის მეცნიერ-თანამშრომელი. თანამშრომლობდა ლიტერატურულ და აკადემიურ ჟურნალებთან. 1992–1996 წლებში Agense France presse-სა და APAssociated Press -ის კორესპონდენტი კავკასიაში. 1992–1994 წლებში იყო საქართველოს პრეზიდენტის კონსულტანტი. 1997 წლიდან დასახლდა საფრანგეთში. 2005 წლიდან ევროპული აკადემიის წევრი.
ფილმოგრაფია
[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]- 1983: წიგნი ფიცისა რეჟისორები გრიგოლ (გიგა) ლორთქიფანიძე, ამირან დარსაველიძე
- 1986: თოვლის ბაბუა (ფიფქია) რეჟ. მიხეილ ანთაძე
- 1993: დღე (მარკიზ მონტროზი) რეჟ. ლევან ღლონტი
- 1996: შეყვარებული კულინარის 1001 რეცეპტი (ცეცილია აბაშიძე) რეჟ. ნანა ჯორჯაძე
- 2005: სარტრი, (ლენა ზონინა) რეჟ. კლოდ გორეტა
- 2008: მეტეოიდიოტი (ლედი) რეჟ. ნანა ჯორჯაძე
- 2010: მოსაკლავი ქალი (ლიუდმილა სიმონოვა) რეჟ. ოლივიე ლანგლუა
- 2015: ეს რა ოჯახია (მადლენ) რეჟ. გაბრიელ ჟიულიენ ლაფერერი
- 2018: ეს რა ბებიაა (მადლენ) რეჟ. გაბრიელ ჟიულიენ ლაფერერი
- 2019: ეს რა ბაბუაა (მადლენ) რეჟ. გაბრიელ ჟიულიენ ლაფერერი
- 2021: ყინულის დედოფალი, ჟაკლინ ლონგვილ, რეჟ. ჟოზე დაიან
- 2022: სიკვდილი სასტუმროში, ანა, რეჟ. ჟოზე დაიან
ფილმების დამდგმელი რეჟისორი
[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]- 1999: „ედუარდ შევარდნაძის სამი სიცოცხლე“
- 2001: „ჩეჩნური იავნანა“
- 2003: „უთხარი ჩემს მეგობრებს, რომ მკვდარი ვარ“
- 2003 „სტალინი სტალინის შესახებ“
- 2003: „სტალინი — ღვთაების დასაფლავება“
- 2005: „მილსადენის მეზობლები“
- 2008: დურაკოვო
- 2014 : არ ისუნთქო
- 2019 : გეპატიჟებით ჩემს სიკვდილით დასჯაზე
- 2005: „Lettre Py“
- „ქართული ნაციონალური ბალეტი“
ჯილდოები, პრემიები და პრიზები
[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]- 2002: ადოლფ გრიმეს ოქროს პრიზი (ბერლინი)
- 2002: რუდოლფ ვირბას პრიზი (პრაღა)
- 2003: ოქროს I პრიზი (ბიარაცი, საფრანგეთი)
- 2003: პრი იტალია
- ლუის მარკორელის პრიზი (პარიზი)
- 2003: საფრანგეთის საგარეო საქმეთა სამინისტროს მთავარი ჯილდო
- 2005: გრან პრი Visions du Reel (ნიონი, შვეიცარია)
- 2005: პრი ევროპა
- 2005: Templton Foundation — მთავარი ჯილდო (შვეიცარია)
- 2005: ევროპული ოსკარი წლის საუკეთესო დოკუმენტური ფილმისათვის
- 2008: საუკეთესო რეჟისორი, სანდანსის ფესტივალი