ნიკოლოზ ერისთავი
| ნიკოლოზ ერისთავი | |
|---|---|
 | |
| დაბადების თარიღი | 1823 ან 1820[1] |
| გარდაცვალების თარიღი | 26 მარტი (7 აპრილი), 1856 ან 26 მარტი, 1856[1] |
| ჯილდოები | წმინდა გიორგის მე-4 ხარისხის ორდენი |
ნიკოლოზ დიმიტრის ძე ერისთავი (დ. 1823 — გ. 26 მარტი, 1856) — თავადი, რუსეთის არმიის პოლკოვნიკი (1854); კავკასიისა და ყირიმის ომების მონაწილე.
ბიოგრაფია
[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]ქსნის ერისთავთა საგვარეულოს წარმომადგენელი. სამხედრო სამსახურში 1840 წელს მოხალისედ შევიდა და თავად ივანე ანდრონიკაშვილის რაზმის შემადგენლობაში მონაწილეობა მიიღო აჯანყებული ოსების წინააღმდეგ ბრძოლაში. ერთ-ერთი სიმაგრის იერიშის დროს ფეხში დაიჭრა. არმიას 1844 წელს დაუბრუნდა და დაღესტანში იბრძოდა. 1849 წელს დაინიშნა მიხეილ ვორონცოვის ადიუტანტად.
ყირიმის ომის დროს თავი გამოიჩინა ჩოლოქის ბრძოლაში; გამარჯვების სახარებლად გაგზავნილი იყო პეტერბურგში, სადაც მას ფლიგელ-ადიუტანტისა და პოლკოვნიკის წოდებები მიენიჭა. შემდგომში მსახურობდა გურიის რაზმში. 1855 წლიდან მეთაურობდა ჯერ სმოლენსკის ქვეითთა, შემდეგ ეკატერინოსლავის ლაიბ-გრენადერთა პოლკს. დაჯილდოებული იყო წმ. ანას III (ბაბთით, 1845), წმ. ვლადიმერის IV (ბაბთით, 1845) და წმ. გიორგის IV (1854) ხარისხების ორდენებით.
ლიტერატურა
[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]- ენციკლოპედია „საქართველო“, ტ. 3, თბ., 2014. — გვ. 62.
რესურსები ინტერნეტში
[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]- ნიკოლოზ ერისთავი — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი
- Эристов, Николай Дмитриевич // Русский биографический словарь : в 25 томах. — СПб.—М., 1896—1918.
სქოლიო
[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]- 1 2 საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი — 2001.