ნაფი ჯუსოითი

მასალა ვიკიპედიიდან — თავისუფალი ენციკლოპედია
Jump to navigation Jump to search
ნაფი ჯუსოითი
დაბ. თარიღი 27 თებერვალი 1925(1925-02-27)[1]
დაბ. ადგილი ხარდისარი
გარდ. თარიღი 26 ივნისი 2017(2017-06-26) (92 წლის)
გარდ. ადგილი ვლადიკავკაზი
საქმიანობა მწერალი და პოეტი
ენა ოსური ენა
ეროვნება ოსები
ალმა-მატერი ჩრდილოეთ ოსეთის სახელმწიფო უნივერსიტეტი
ჯილდოები საპატიო ნიშნის ორდენი

ნაფი გრიგოლის ძე ჯუსოითი (დ. 27 თებერვალი, 1925, სოფელი ნოგყაუ, ჯავის მუნიციპალიტეტი — გ. 26 ივნისი, 2017, ვლადიკავკაზი) — საბჭოთა ეპოქის ოსი მწერალი და ლიტერატურათმცოდნე. საქართველოს მწერალთა კავშირის გამგეობის წევრი. ფილოლოგიის მეცნიერებათა დოქტორი (1968). კოსტა ხეთაგუროვის სახელობის პრემიის ლაურეატი (1979; მოთხრობების კრებული „ადამიანის სიცოცხლე“, 1976). სკკპ წევრი 1945-იდან. პირველი ლექსი 1945, ლექსების პირველი კრებული 1949 გამოაქვეყნა. ავტორია ლექსთა კრებულებისა „სიტყვა გულისა“ (1953), „ლირიკა“ (1955), „მე დავიბადე მთებში“ (1960) და სხვ.; მოთხრობებისა და რომანებისა „წინაპართა სისხლი“ (1969), „სირდონის ცრემლები“ (1979) და სხვ. ლიტერატურული-კრიტიკული სტატიების წიგნისა „სიტყვის ყელოვნებისათვის“ (1966), მონოგრაფიული წიგნებისა ოსური ლიტერატურის კლასიკოსებზე; თარგმნა ა. პუშკინის, ტ. შევჩენკოს, ლ. ტოლსტოის, ა. ჩეხოვის, ი. ჭავჭავაძის და სხვათა ნაწარმოებები.

ლიტერატურა[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]

სქოლიო[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]