ნანის პროვინცია

მასალა ვიკიპედიიდან — თავისუფალი ენციკლოპედია
Jump to navigation Jump to search
ნანის პროვინცია
ტაი. น่าน
დროშა გერბი
Flag of Nan Province.jpg Seal Nan.png


แข่งเรือลือเลื่อง เมืองงาช้างดำ จิตรกรรมวัดภูมินทร์ แดนดินส้มสีทอง เรืองรองพระธาตุแช่แห้ง
ქვეყანა ტაილანდის დროშა ტაილანდი
ადმ. ცენტრი ნანი
შიდა დაყოფა Mueang Nan, Mae Charim, Ban Luang, Na Noi, Pua, Tha Wang Pha, Wiang Sa, Thung Chang, Chiang Klang, Na Muen, Santi Suk, Bo Kluea, Song Khwae, Phu Phiang და Chaloem Phra Kiat
კოორდინატები 18°46′04″ ჩ. გ. 100°46′57″ ა. გ. / 18.76778° ჩ. გ. 100.78250° ა. გ. / 18.76778; 100.78250
ფართობი 11472.1 კმ²
მოსახლეობა 478 264 კაცი (2014)
სიმჭიდროვე 42 კაცი/კმ²
სასაათო სარტყელი UTCUTC+7
სატელეფონო კოდი +66 54
საფოსტო ინდექსი 55
ISO 3166 კოდი TH-55
ოფიციალური საიტი nan.go.th
Thailand Nan locator map.svg

ნანის პროვინცია (ტაი. น่าน) — პროვინცია (ჩანგვათი) ტაილანდის ჩრდილოეთში. ჩრდილოეთით და აღმოსავლეთით ესაზღვრება ლაოსი.[1]

ისტორია[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]

ბუდისტური ტაძარი (Phra That Chae Haeng), ნანის პროვინცია

საუკუნეების განმავლობაში, ნანის პროვინცია იყო დამოუკიდებელი. მცირე დროით შედიოდა სუკოტაიის ტაის სახელმწიფოს შემადგენლობაში, ხოლო მისი დაშლის შემდეგ გახდა ჩრდილოეთ სახელმწიფოს ლანა-ს ვასალი. ამის შემდეგ ლანა-ს სახელმწიფო შევიდა მიანმარი-ის შემადგენლობაში, ეს ფაქტი ნანის პროვინცია-ში გამოიწვია განმათავისუფლებელი საპროტესტო მოძრაობა, რაც საბოლოოდ დამთავრდა იმით, რომ მიანმარმა 1714 წლიდან დაამყარა აქ თავისი სრული კონტროლი. 1788 წელს ტაილანდის ჩრდილოეთი დაიპყრო სიამის მეფემ რამა I-მა. 1893 წელს სიამმა გადასცა ნანის პროვინცია საფრანგეთის ინდო-ჩინეთს. 1932 წელს ნანის პროვინცია თავიდან გახდა სიამის პროვინციად.

გეოგრაფიული მდებარეობა[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]

თევზაობა მდინარე ნანზე

ნანის პროვინცია მდებარეობს ტაილანდის მთიან რაიონში. უმაღლესი წერტილია ზღვის დონიდან 2079 მ. პროვინცია ტაილანდის დედაქალაქ ბანგკოკიდან ჩრდილოეთით დაშორებულია 670 კმ-ით.

ადმინისტრაციული დაყოფა[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]

Amphoe Nan.png
ამფხენამუინი-ს რაიონი

პროვინცია შედგება 15 რაიონისგან (ამფოე), რომლებიც, თავის მხრივ, შედგება 99 ქვეზონებისგან (ტამბონი) და 848 სოფლისგან (მუბანი).

  • 1. ამფხემუიანგ-ნანი (ტაი. อำเภอเมืองน่าน)
  • 2. ამფხემაეჩარიმი (ტაი. อำเภอแม่จริม)
  • 3. ამფხებანლუანგი (ტაი. อำเภอบ้านหลวง)
  • 4. ამფხენანოი (ტაი. อำเภอนาน้อย)
  • 5. ამფხეფუა (ტაი. อำเภอปัว)
  • 6. ამფხეტჰავანგპჰა (ტაი. อำเภอท่าวังผา)
  • 7. ამფხევიანგსა (ტაი. อำเภอเวียงสา)
  • 8. ამფხეტჰუნგჩანგი (ტაი. อำเภอทุ่งช้าง)
  • 9. ამფხეჩიანგკლანგი (ტაი. อำเภอเชียงกลาง)
  • 10. ამფხენამუინი (ტაი. อำเภอนาหมื่น)
  • 11. ამფხესანტისუკი (ტაი. อำเภอสันติสุข)
  • 12. ამფხებოკლუია (ტაი. อำเภอบ่อเกลือ)
  • 13. ამფხესონგხვაი (ტაი. อำเภอสองแคว)
  • 14. ამფხეპჰუპჰიანგი (ტაი. อำเภอภูเพียง)
  • 15. ამფხეჩალოიმპჰრაკიატი (ტაი. อำเภอเฉลิมพระเกียรติ)

რესურსები ინტერნეტში[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]

სქოლიო[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]

  1. Phu Khe. წაკითხვის თარიღი: 18 May 2015.