ნადოკრა

მასალა ვიკიპედიიდან — თავისუფალი ენციკლოპედია
ნავიგაციაზე გადასვლა ძიებაზე გადასვლა
სოფელი
ნადოკრა
ქვეყანა საქართველოს დროშა საქართველო
მხარე მცხეთა-მთიანეთის მხარე
მუნიციპალიტეტი თიანეთის მუნიციპალიტეტი
თემი სიმონიანთხევი
კოორდინატები 41°58′36″ ჩ. გ. 44°53′26″ ა. გ. / 41.97667° ჩ. გ. 44.89056° ა. გ. / 41.97667; 44.89056
ადრეული სახელები ბიკორტა
ცენტრის სიმაღლე 1070
მოსახლეობა 152[1] კაცი (2014)
ეროვნული შემადგენლობა ქართველები 100 %
სასაათო სარტყელი UTC+4
სატელეფონო კოდი +995
ნადოკრა — საქართველო
ნადოკრა
ნადოკრა — მცხეთა-მთიანეთის მხარე
ნადოკრა

ნადოკრა (ყოფილი ბიკორტა, ნოკორნა) — სოფელი აღმოსავლეთ საქართველოში, ერწოში, მცხეთა-მთიანეთის მხარის თიანეთის მუნიციპალიტეტში, სიმონიანთხევის თემში.[1] მდებარეობს ერწოს ქვაბულის დასავლეთ ნაწილში, ზღვის დონიდან 1070 მეტრზე. თიანეთიდან დაშორებულია 29 კილომეტრით. სოფლიდან 2 კმ-ზე, ე.წ. სიონის გორაზე, დგას XVI საუკუნის მცირე ზომის ეკლესია.[2]

პლატონ იოსელიანი თავის ნაშრომში „ნოკორნის ტაძარი“ (რუს. «Храмъ въ Нокорно»), წერს: „ნოკორნის ტაძარი (არჩილის მონასტერი) მდებარეობს 2 ვერსტის დასავლეთით სოფელი ნოკორნიდან, ანუ, როგორც დღეს მას დამახინჯებით მოიხსენიებს მოსახლეობა — ნაზდოკრა“.[3]

ისტორია[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]

ისტორიულ წყაროებში მოიხსენიება როგორც ნოტოკრა, ნოკორნა, ნაკორნა, ნადოკრა. „ქართლის ცხოვრების„ თანახმად, არაბებისგან წამებით მოკლული, ქართლის ერისთავის არჩილ სტეფანოზის ძის გვამი ქართველ აზნაურებს მოუპარავთ და დაუკრძალავთ ნოტოკრაში, არჩილ მეფის მიერვე აშენებულ ეკლესიაში. ნადოკრა საკათალიკოსო სოფელი იყო და სვეტიცხოვლის სასარგებლოდ გარკვეული გამოსაღები ეკისრებოდა. მეფე გიორგი VIII-მ 1457 წელს სვეტიცხოველს ახალი გუჯარით დაუმტკიცა ნადოკრის მფლობელობა. XIX საუკუნის შუა წლებში სოფელში დასახლდნენ ხევსურები.[4]

დემოგრაფია[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]

2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 152 ადამიანი.

აღწერის წელი მოსახლეობა კაცი ქალი
2002[5] 238 123 115
2014[1] Decrease2.svg 152 77 75

სქოლიო[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]

  1. 1.0 1.1 1.2 მოსახლეობის საყოველთაო აღწერა 2014. საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (ნოემბერი 2014). ციტირების თარიღი: 7 ნოემბერი, 2016.
  2. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 7, თბ., 1984. — გვ. 287.
  3. П. Иоселиани Храм в Нокорно. — 1870. — стр. 4.
  4. ჯამბურია ზ., საქართველოს ისტორიისა და კულტურის ძეგლთა აღწერილობა, ტ. 2, თბ., 2008. — გვ. 394.
  5. საქართველოს მოსახლეობის 2002 წლის პირველი ეროვნული საყოველთაო აღწერის ძირითადი შედეგები, ტომი II