მხოლოობითი რიცხვი

მასალა ვიკიპედიიდან — თავისუფალი ენციკლოპედია
(გადამისამართდა გვერდიდან მხოლობითი რიცხვი)
Jump to navigation Jump to search

მხოლოობითი რიცხვი (ხმარობენ მხოლობითის ფორმით) — წარმოადგენს რიცხვის გრამატიკულ გატეგორიას და აღნიშნავს არსებითი სახელის (პირის, საგნის, მოვლენის) მხოლოობას.

არსებითი სახელი დასახელებისას ყოველთვის მხოლობითი რიცხვში (და სახელობით ბრუნვაში) დგას. მრავალ ენაში მხოლობითი რიცხვი მრავლობითი რიცხვის საპირისპიროდ აღიქმება, თუმცა არის ენები, რომლებშიც რიცხვის გრამატიკული კატეგორიის სხვა ფორმებიც, — სამობითი, წყვილობითი, მსხვრეული მრავლობითი და მისთ., მოიპოვება. არის არსებითი სახელები, რომლებსაც მარტო მხოლობითი რიცხვი გააჩნია. მაგ.; რძე, ფქვილი, ხილი, წვიმა. ასეთ არსებით სახელებს ენათმეცნიერებაში „სინგულარია ტანტუმს“ უწოდებენ.

იხილეთ აგრეთვე[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]