შინაარსზე გადასვლა

მიხეილ ჭიაურელი (რეჟისორი, დაბადებული 1943)

სტატიის შეუმოწმებელი ვერსია
მასალა ვიკიპედიიდან — თავისუფალი ენციკლოპედია
მიხეილ ჭიაურელი

მიხეილ (უმცროსი) ჭიაურელი
დაბადების თარიღი 16 ივნისი, 1943
თბილისი
მოქალაქეობა საბჭოთა კავშირის დროშა საბჭოთა კავშირი
საქართველოს დროშა საქართველო
ალმა-მატერი სცენარისტებისა და რეჟისორების უმაღლესი კურსები
საქმიანობა კინორეჟისორი, სცენარისტი
ჯილდოები ღირსების მედალი

მიხეილ (მიშა) ჭიაურელი (დ. 16 ივნისი, 1943, თბილისი) — ქართველი კინორეჟისორი და სცენარისტი.[1]

1964 წელს დაამთავრა თბილისის სოფლის მეურნეობის ინსტიტუტის მექანიზაციის ფაკულტეტი, 1971 წელს — საქართველოს სამხატვრო აკადემია, 1977 წელს — სსრკ სახელმწიფო კინემატოგრაფიის სააგენტოს სცენარისტებისა და რეჟისორების ორწლიანი უმაღლესი კურსები.

1973 წლიდან მუშაობდა საქართველოს ტელერადიო კომიტეტში რეჟისორის ასისტენტად, 1976 წლიდან — საქართველოს კინოსტუდიის რეჟისორად. არის სცენარის ავტორი და დამდგმელი რეჟისორი ფილმებისა: „ჭიდაობას რა უნდა", „მე, პელეს ნათლია!", „სოფიკო" და სხვა. მისი დოკუმენტური ფილმი —„უბედურების ზონა, ანუ არაჩვეულებრივი ფაშიზმი", მანას ფესტივალის გამარჯვებული გახდა. ავტორია წიგნისა — „ჩემი ცხოვრების აბლაბუდაში".

ჯილდოები, პრემიები და პრიზები

[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]
  • 1996 — ღირსების მედალი (საქართველოში დემოკრატიის მშენებლობისა, სტაბილიზაციის განმტკიცებისა და ახალი ეკონომიკური რეფორმების განხორციელების საქმეში შეტანილი წვლილისათვის)

ფილმების დამდგმელი რეჟისორი

[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]
  • 1975 — რულონი
  • 1975 — ლილეო
  • 1982 — ვის უცდიან თოვლიანი მთები
  • 1986 — ჭიდაობას რა უნდა
  • 1991 — მე, პელეს ნათლია!
  • 1996 — ბზარი
  • 2008 — სოფიკო
  • 1975 — რულონი

რესურსები ინტერნეტში

[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]
  • წიგნი ღირსებისა. ტ. 1/ შემდგ.: თამაზ ყიფიანი (რედ.), თენგიზ გაჩეჩილაძე, გურამ სიმონიშვილი. თბილისი. 2000. გვ.452
  • მიხეილ ჭიაურელი. „ჩემი ცხოვრების აბლაბუდაში“ — თბილისი. საარი. 2018. 220გვ. ISBN 978-994-147-731-7.