მიშელ დე ლოპიტალი

მიშელ დე ლოპიტალი
მიშელ დე ლოპიტალი
მეუღლე(ები)	მარი მორინი

მიშელ დე ლოპიტალი (ფრანგ. Michel de l'Hôpital; დ. 1506 — გ. 13 მარტი, 1573) — ფრანგი იურისტი, დიპლომატი და სახელმწიფო მოღვაწე. იგი იკავებდა საფრანგეთის კანცლერის პოსტს იტალიური ომების დასასრულსა და საფრანგეთის რელიგიური ომების საწყის ეტაპზე.

ადრეული ცხოვრება და განათლება

მიშელი იყო კონსტებლ ბურბონის სამსახურში მყოფი ექიმის ვაჟი. მამის საქმიანობის გამო, მან ახალგაზრდობის დიდი ნაწილი საფრანგეთიდან გადასახლებაში, ბურბონებისა და იმპერატორის კარზე გაატარა. მოგვიანებით, როდესაც მამამისი ლოთარინგიის საგვარეულოს (House of Lorraine) სამსახურში შევიდა, მიშელი კარდინალ შარლ ლოთარინგიელის პატრონაჟის ქვეშ მოექცა.

კარიერა

მარი მორინზე ქორწინების გზით, ლოპიტალმა ადგილი მოიპოვა პარიზის პარლამენტში. ამ სტატუსით მან მოამზადა ბრალდებები მეფის სახელით ბულონის დამცველების წინააღმდეგ, რომლებმაც 1544 წელს ქალაქი დათმეს. 1547 წელს იგი დიპლომატიური მისიით გაიგზავნა ტრიენტის საეკლესიო კრებაზე (Council of Trent).

1548 წელს მან მნიშვნელოვანი როლი ითამაშა ანა დ’ესტეს მემკვიდრეობის დეტალების მოგვარებაში, რამაც შესაძლებელი გახადა ამ უკანასკნელის ქორწინება ფრანსუა დე გიზთან.

საფრანგეთის კანცლერი

1560 წელს ეკატერინე მედიჩიმ იგი საფრანგეთის კანცლერად დანიშნა. ლოპიტალი ცნობილი გახდა თავისი შემწყნარებლური პოლიტიკით. ის ცდილობდა დაემშვიდებინა დაპირისპირება კათოლიკეებსა და ჰუგენოტებს შორის. მისი ცნობილი პრინციპი იყო, რომ მოქალაქეობა უფრო მნიშვნელოვანია, ვიდრე რელიგიური კუთვნილება.

ლოპიტალის ძალისხმევით გამოიცა რამდენიმე ედიქტი, რომელიც ჰუგენოტებს გარკვეულ თავისუფლებებს ანიჭებდა, თუმცა რადიკალურმა ფრაქციებმა მისი პოლიტიკა საბოლოოდ მარცხისთვის გაწირეს. 1568 წელს იგი იძულებული გახდა გადამდგარიყო.

გარდაცვალება

მიშელ დე ლოპიტალი გარდაიცვალა 1573 წლის 13 მარტს, წმინდა ბართლომეს ღამიდან მცირე ხნის შემდეგ, რომლის დროსაც იგი სასწაულებრივად გადაურჩა სიკვდილს.

ლიტერატურა

• Knecht, R. J. The Rise and Fall of Renaissance France. London: Fontana, 1996.
• Salmon, J. H. M. Society in Crisis: France in the Sixteenth Century. London: Methuen, 1975