მეტყევეობა

მეტყევეობა ― მეცნიერება, რომელიც შეისწავლის ტყის არსებობა-განვითარების კანონებს, ზრდის თავისებურებებს, მიზნად ისახავს ტყის აღზრდას, მერქნის გამოყენებას, მისი წყალშემნახი, ნიადაგდაცვითი და კლიმატმარეგულირებელი ფუნქციების შესწავლას. საქართველოში მეტყევეობის სწავლება დაიწყო 1931 წლიდან.

ტყეთმცოდნეობა

მეტყევეობის ნაწილია ტყეთმცდონეობა, რომელიც მეცნიერულად შეისწავლის ტყის გავრცელების კანონზომიერებას და მისი შემადგენელი ჯიშების ბიოლოგიურ და ეკოლოგიურ მახასიათებლებს. ტყეთმცოდნეობა გამოარძჩევს მარტიც, ერთსართულიან და რთულ, ორ-ან მეტსართულიან ტყეს. ქვედა სართულში იზრდება უფრო ჩრდილის ამტანი, ვიდრე სინათლის მომთხოვნი სახეობები. ქვედა სართულში იზრდება ქვეტყე, რომელიც ბუჩქებისაგან შედგება.

გამოყენებითი მეტყევეობა

გამოყენებითი მეტყევეობის მიზანია ტყის გაშენება, მისი წარმადობის გაზრდა, მოვლითი და სარგებლობის ჭრების ჩატარება, ტყიდან მერქანის მოპოვება.

ლიტერატურა

• გულისაშვილი ვ., ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 6, თბ., 1983. — გვ. 620.
• გულისაშვილი ვ., ზოგადი მეტყევეობა, წიგნი 1-2, თბილისი, 1974-1975