მარია ბლანშარდი
| მარია ბლანშარდი | |
|---|---|
  | |
| დაიბადა | 6 მარტი, 1881[1] [2] [3] [4] [5] [6] [6] [7] |
| დაბადების ადგილი | სანტანდერი[8] |
| გარდაიცვალა | 5 აპრილი, 1932[1] [2] [3] [4] [9] [5] [6] [6] (51 წლის) |
| გარდაცვალების ადგილი | პარიზი[8] |
მარია ბლანშარდი (დ. 6 მარტი, 1881, ესპანეთი — გ. 5 აპრილი, 1932, პარიზი, საფრანგეთი) — ესპანელი მხატვარი, იგი ცნობილი იყო კუბიზმის უნიკალური სტილის შემუშავებით.[10]
ბიოგრაფია
[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]ბლანშარი დაიბადა 1881 წლის 6 მარტს სანტანდერში, ესპანეთი. ის იყო ჟურნალისტ ენრიკე გუტიერეს კუეტოსა და კონსეპსიონ ბლანშარდ სანტისტბანის ქალიშვილი და მექსიკელი მხატვრის გერმან კუეტოს ბიძაშვილი.მ რია დაიბადა რამდენიმე ფიზიკური დეფორმაციით, დეფორმირებული ხერხემლის ჩათვლით, [11][12] რასაც ზოგიერთი მიაწერს ბლანშარის დედის დაცემას ორსულობის დროს, ასევე გააჩნდა კიფოსკოლიოზი და ბარძაყის ორმხრივი დეზარტიკულაცია. მისი ზრდა შეფერხდა და კოჭლობით დადიოდა, რის გამოც მას სკოლაში დასცინოდნენ და მეტსახელად „ჯადოქარი“ შეარქვეს. ამ ფაქტით გამოწვეული ემოციური ტკივილი ჩანს მისი ნამუშევრების ბევრ თემაში. ბლანშარი მწუხარების გამოსახატავად მხატვრობას მიუბრუნდა. მისმა მამამ დიდი გავლენა მოახდინა მის ცხოვრებაში და მარიას უბიძგა ხატვისკენ.
1903 წელს ის გადავიდა მადრიდში და სწავლობდა „Real Academia de Bellas Artes de San Fernando-“ში ესპანელი მხატვრების ხელმძღვანელობით, როგორიცაა ემილიო სალა და მანუელ ბენედიტო.
1908 წელს, მას შემდეგ რაც ბლანშარმა მოიპოვა მესამე პრიზი მისი ნახატისთვის „Primeros pasos“ სახვითი ხელოვნების ეროვნულ გამოფენაზე, სანტანდერის მთავრობამ მას მიანიჭა გრანტი ხელოვნების სფეროში მისი განათლების მხარდასაჭერად. 1914 წელს, პირველი მსოფლიო ომის გამო, ბლანშარმა დატოვა პარიზი და დაბრუნდა მადრიდში. პარიზში გაცნობილ მხატვრებთან ერთად იზიარებდა სტუდიას დედის სახლში.[13]
1916 წელს, ომის დასრულებამდე, ბლანშარი საცხოვრებლად გადავიდა პარიზში, სადაც დარჩა სიცოცხლის ბოლომდე. მან იქ გაიცნო მრავალი კუბისტი მხატვარი და დაიწყო კუბიზმის საკუთარი სტილის განვითარება. იგი დაუმეგობრდა ხუან გრისს, ესპანელ კუბისტ მხატვარს, რომელმაც დიდი გავლენა მოახდინა მის შემოქმედებაზე. მისი სტილი წლების განმავლობაში უფრო ფიგურალური და ტრადიციული იყო, მისი ნახატები გახდა მკაცრი, ნათელი შეჯახების ფერებითა და მელანქოლიური თემებით. შედეგად მიღებული ნამუშევარი ძალიან ემოციური იყო.
1920 წელს საფრანგეთსა და ბელგიაში ჩვენების შემდეგ ბლანშარის ხელოვნებაზე მოთხოვნა გაიზარდა, ის დაუკავშირდა ხელოვნების მნიშვნელოვან დილერებს, მაგრამ იყო არახელსაყრელი ეკონომიკური მდგომარეობა რის გამოც ბევრმა კოლექციონერმა შეწყვიტა ინვესტიცია მის ნამუშევრებში. მარია ფინანსურად იყო დამოკიდებული მის მეგობარზე, ფრენკ ფლაუშზე (1878–1926) მის გარდაცვალებამდე. ფლაუშის გარეშე ბლანშარმა შეძლო ნახატების გაყიდვა პარიზის გალერეებში.
1927 წელს გრისი გარდაიცვალა. ბლანშარი მძიმედ დაზარალდა და დეპრესიაში ჩავარდა. მისი და, კარმენი და ძმისშვილები მივიდნენ მასთან საცხოვრებლად პარიზში, რამაც შეუმსუბუქა მისი მარტოობა, მაგრამ გააუარესა მისი ფინანსური მდგომარეობა. მისი ჯანმრთელობის გაუარესების გამო, ბლანშარმა მიმართა რელიგიას და ფიქრობდა მონასტერში გაწევრიანებაზე, მაგრამ ეს არასოდეს გაუკეთებია. დის და ძმისშვილების მხარდასაჭერად აგრძელებდა ხატვას.
ბლანშარის ჯანმრთელობა თანდათან დაქვეითდა მომდევნო წლების განმავლობაში. მას ტუბერკულოზი დაემართა, რის გამოც ხატვა შეუძლებელი გახდა. 1932 წლის 5 აპრილს იგი გარდაიცვალა 51 წლის ასაკში პარიზში.
მემკვიდრეობა
[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]ბლანშარის ნამუშევარი წარმოდგენილი იყო ბოტინის ფონდში სანტანდერში, ესპანეთი 2012–2013 წლებში. დიეგო რივერამ აღწერა მისი ნამუშევარი, როგორც „სუფთა გამოხატულება.“
რესურსები ინტერნეტში
[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]სქოლიო
[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]- 1 2 RKDartists
- 1 2 Maria Blanchard — OUP, 2006. — ISBN 978-0-19-977378-7
- 1 2 Find a Grave — 1996.
- 1 2 Store norske leksikon — 1978. — ISSN 2464-1480
- 1 2 varios autores Diccionario biográfico español — Real Academia de la Historia, 2011.
- 1 2 3 4 abART
- ↑ https://collection.nationalmuseum.se/sv/artists/artist/8726
- 1 2 Deutsche Nationalbibliothek Record #119287145 // Gemeinsame Normdatei — 2012—2016.
- ↑ María Blanchard en-US. ციტირების თარიღი: 12 March 2021
- ↑ Spanish Painters: María Blanchard (1881–1932). ციტირების თარიღი: 12 November 2016
- ↑ Phaidon Editors (2019) Great women artists. Phaidon Press, გვ. 64. ISBN 978-0714878775.